Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


დინორეშა გინულა
ვიკიპედია
გორუა

ისრაელი

ვიკიპედიაშე
ისრაელიშ სახენწჷფო
ურიულ.מְדִינַת יִשְׂרָאֵל
Medīnat Yisrā'el
არაბ.دولة إسرائيل
Dawlat Isrā'īl
ისრაელი
ისრაელიშ
ჰიმნი: הַתִּקְוָה — ჰათიკვა;მარგ.„მენდი“


ისრაელიშ ორენი
ნანანოღა
(დო უკაბეტაშ ნოღა)
იერუსალიმი
(გოხურგილი აღიარაფა)

31.783333,35.21666731°47′ ოორ. გ.35°13′ ელ. გ. / 

ოფიციალურ ნინა(ეფი)ურიული[1],
სპეციალური სტატუსი:
არაბული[fn 1]
რელიგია 
თარობაუნიტარულისაპარლამენტო რესპუბლიკა
 - პრეზიდენტიიცხაკ ჰერცოგი
 - პრ.-მინისტრიბენიამინ ნეთანიაჰუ
ფართობი
 - გვალო22,072 ვარ-და 20,770[კომ. 1].[5][6] კმ2 (149-ა)
 - წყარი (%)2.71
მახორობა
 - 2026 ფასებათ10,094,000[7] (93-ა)
 -  census9,601,720[8] 
 - მეჭედალა22072 ად/კმ2 (29-ა)
ედპ (ჸუპ)2025 ფასებათ
 - გვალო $569.985 მილიარდი[9] (49-ა)
 - ართ მახორუშე $56,435 (35-ა)
აგი (2023)0.919[10] () (27-ა)
ვალუტაახალი შეკელი (ILS)
ბორჯიშ ორტყაფუ(UTC +2სთ.)
 - ზარხულიშ (DST)(UTC +3სთ.) (UTC)
ქიანაშ კოდიIS
Internet TLD.il
ოტელეფონე კოდი+972

ისრაელი (ურიულ.יִשְׂרָאֵלYisra'el;არაბ.إِسْرَائِيلIsrā'īl, ოფიციალუროისრაელიშ სახენწჷფო (ურიულ.מְדִינַת יִשְׂרָאֵל,რომანიზებული:Medīnat Yīsrāʾēlmediˈnat jisʁaˈʔel;არაბ.دَوْلَة إِسْرَائِيل,რომანიზებული:Dawlat Isrāʾīl)) —სახენწჷფობჟადალ აზიას. ოორუეშე უხურგანსლიბანი, ოორუე-ბჟაეიოლშე —სირია, ბჟაეიოლშე —იორდანია, ობჟათე-ბჟადალშე —ეგვიპტე დო ბჟადალშე ომძღჷსქირონაშქა ზუღა.ოკუპირაფილი აფუპალესტინაშ ტერიტორიეფიბჟადალი წყარპიჯიშ ბჟაეიოლშე დო ისრაელიშ ობჟათე-ბჟადალშე მადვალიღაზაშ სექტორი, თაშნეშე — ისრაელიშ ოორუე-ბჟაეიოლშე მადვალი სირიაშგოლანიშ სუბეეფი. ისრაელს უღჷ მორჩილი წყარპიჯიშ ღოზიჭითა ზუღას ქიანაშ უკიდაში ობჟათე მუხურს,ღურელი ზუღაშ ნორთი გინმურს ქიანაშ ბჟაეიოლი ხურგის. ისრაელიშითგაცხადებული ნანანოღა რეიერუსალიმი,[11] მარათელ-ავივი რე უკაბეტაში ურბანული ტერიტორია დოეკონომიკური ცენტრი.

ისრაელი იდვალუაფუ რეგიონს, ნამუთ ჩინებული რე მუჭოთისრაელიშ დიხა დო წჷმარინუანს გეჸვენჯიშ სინონიმეფს:პალესტინაშ რეგიონი,ჯეგე დიხა დოქანაანი. ჯვეში ბორჯის თაქ იდვალუაფუდჷ ქანაანური ცივილიზაცია, უკული გიჭყესისრაელიშ დო იუდეაშ ომაფეეფქ. იდვალუაფუკონტინენტური აკართაფუს, სოდერომიშ იმპერიაშეოსმალეთიშ იმპერიაშ გამაგალაშახ, რეგიონს ანდა დემოგრაფიული თირუეფი მიშჷნ.XIX ოშწანურაშ დალიას,ევროპული ანტისემიტიზმიქ გააქტიურჷსიონიზმი, ნამუთ ინჭაფუდჷ პალესტინას ურიეფშო ოდაბადეშ გოჭყაფას დობალფურიშ დეკლარაციაშ ჭყოლოფუათ ბრიტანეთიშ ხუჯდოკინა მიპალჷ.პირველი მოსოფელიშ ლჷმაშ უკული, ბრიტანეთიქ რეგიონიშ ოკუპაცია იქჷ დო1920 წანას გაჭყჷსამანდატო პალესტინა.ჰოლოკოსტიშ წიმიწორეთ ურიეფიშ ემიგრაციაშ ძინაქ დო არხო ბჟაეიოლს ბრიტანეთიშ გალენური პოლიტიკაქ, ურიეფს დო არაბეფს შქას კონფლიქტი გჷმიჭანუ,[12][13] ნამუქჷთ გეგნორთჷ1947 წანაშომენოღალე ლჷმაშა თიშ უკული, მუთგოეროქ თინეფს შქას დიხაშ გორთუალა წჷმარინუნ.

პალესტინას ბრიტანეთიშ სამანდატოშ თებაშ უკული,1948 წანაშ 14 მესის ისრაელქზოხორინალა გეგმაცხადჷ. მაჟირა დღას მეძობელი არაბული ქიანეფქ გემნაკათეს თე ტერიტორიას, ნამუშით ქიდიჭყჷპირველი არაბეთ-ისრაელიშ ლჷმაქ.1949 წანაშზეთ ისრაელი უმოსი ტერიტორიას აკონტროლენდჷ ვინდარო გოეროშ გორთუალაშ გეგმათ რდჷ გოთოლწონაფილინ;[14] დო ვაგოჭყაფე აკა ახალი ზოხორინელი არაბული სახენწჷფო, ანდანე ჸოფირი სამანდატოი ტერიტირიაშ დოსქილადირი ნორთი იდვალუაფუდჷეგვიპტეშ (ღაზაშ სექტორი) დოიორდანიაშ (ბჟადალი წყარპიჯი) კონტროლიშ გიმე.[14][15][16]პალესტინარი არაბეფიშ უმენტაშობაქ ვარ-და გინორაჸილქ იჸუეს, ვარ-და ინტესნაკბათ ჩინებული პერიოდის, დოსქილადირეფქ ახალი სახეწნჷფოშ თარი უჭიჭაშობათ გჷნირთეს.[17][18][19] გეჸვენჯი ვითწანურობაშ მეძენას ისრაელიშ მახორობა შანულამო იძინანდჷ, არაბულ ქიანეფშე ემიგრირებული, რტებული ვარ-და გინორაჸილი ურიეფიშ ხარჯიშა.[20][21]

1967 წანაშამშვდღარი ლჷმაშ უკული, სირაელქ ბჟადალი წყარპიჯიშ, ღაზაშ სექტორიშ, ეგვიპტეშსინაიშ ჩქონიშ დო სირიაშგოლანიშ სუბეეფიშ ოკუპაცია იქჷ.1973 წანაშიომ-ქიფურიშ ლჷმაშ უკული, ისრაელქ ხე მაჭარჷეგვიპტეწკჷმა ოთინჩალე ხეკულუეფი, ნამუშით ეგვიპტეს დურთინჷ სინაიშ ჩქონი დო1982 წანას —იორდანიაწკჷმა.1993 წანას, ისრაელქ ხე მაჭარჷოსლოშ ხეკულუას, ნამუშით ურთიართაღიარაფილქ იჸუეს ისრაელქ დო პალესტინაშ სახენწჷფოქ დო გოხურგუ პალესტინაშ დუდგამაგალა ბჟადალი წყარპიჯიშ დო რაზაშ სექტორიშ ნორთის. 2020-იან წანეფს,აბრაამიშ აპიჯალეფიშ ჭყოლოფუათ, კანკალე არაბულ ქიანეფწკჷმა ურთიართობეფქ დესტაბილურჷ. მარა ოსლოს ობორჯე აპიჯალეფიშ დოდვალაშ უკული,ისრაელ-პალესტინაშ კონფლიქტიშ ცადებეფქ უმწუძინუქ იჸუ დო ქიანა პალესტინაშ აკოანჯარაფალი ბუჯგუეფწკჷმა ანდა ლჷმას დო მენტებას ოკათუდჷ. ისრაელქ გაჭყჷ დო აგჷნძორენს ხორუეფიშ გოძინას უკანონეთ ოკუპირაფილ ტერიტორიეფს, ნამუთ აწურე ერეფოშქაშე სამართალს, ფაქტიურო ბჟაეიოლი იერუსალიმი დო გოლანიშ სუბეეფი ოკუპირებული აფუ, ნამუთ უმენტაშო ერეფოშქაშეთ ვა რე აღიარაფილი. ისრაელიშით პალესტინშ ტერიტორიეფიშ ოკუპაციაქ გჷმიჭანუ ერეფოშქაშე კრიტიკა — კერზოთ, კანონმათხილე ორგანიზაციეფიშ დო გოეროშ მაღალი პოსტიშ პიჯეფშე კრიტიკაშა მიშმურს, ოურდუმე დჷნაშებუეფიშ ღოლამაშ დო გებრალებაწკჷმა ართო, კოჩიშობაშ მეხ ნაქიმჷნა დჷნაშებუეფი დო პალესტინარეფიშ მეხ ნაქიმჷნა გენოციდი.

ქიანაშჯინჯიერი კანონეფით რე დოდგინელი პროპორციული წჷმმორინაფიონი წესით გიშაგორილი პარლამენტი,ქნესეთი, ნამუთ გუთმოთანჯჷნს თარობაშ აკოდგინალუასპრემიერ-მინისტრიშ დუდალათ დო გიშმაგორუნს ნომინალურიპრეზიდენტის. ისრაელს უღჷ არხო ბჟაეიოლს ართ-ართი უკაბეტაში ეკონომიკა,[22] რინაშ ართ-ართი უმაღალაში სტანდარტიაზიას, მოსოფელს 26-ა უკაბეტაში ეკონოკია რე ნომინალურიედპშ დო 16-ა ართ-შური მახორუშა ნომინალური ედპ-შ მეჯინათ.[23] მოსოფელიშ ართ-ართი წჷმულირი დო ტექნოლოგიური წუმოძინელი ქიანა რე, ნამუთ პროპორციულო უმოსის ახარჯენს გჷთორკვიებაშოთ დო წუმოძინაშოთ ვინდარო მოსოფელიშ ნამდგა შხვა ქიანა დო მოდვალირი რე მოარზება, ნამჷ-და ბირთვული ანჯარი უღჷნ.[24][25]ქიანაშ კულტურა აკმოკათუნსურიულ დოურიულ დიასპორაშ ელემენტეფსარაბულიშ გაულაწკჷმა ართო.

სახენწჷფო

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]
  • სახენწჷფო სიმბოლოეფი:ისრაელიშ შილა — წჷმარინუანს ჩე ტილოს, ნამუსჷთ ჟინ დო თუდონ განს ჟირი ლენი ზოლი გოჸუნს. შილაშ ცენტრის გჷმოსახილი რე დავითიშ ამშვქიმამი მურიცხი.ისრაელიშ გერბი — წჷმარინუანს „ფრანგული“ ფორმაშ ფარს, ნამუშ ცენტრის გჷმოსახილი რე მენორა - შქვითსანთელამი შანდალი.
  • სახენწჷფო სისტემა — დემოკრატიული რესპუბლიკა.
  • სახენწჷფოშ მადუდე — პრეზიდენტიიცხაკ ჰერცოგი (2021).
  • თარობაშ მადუდე — პრემიერ–მინისტრიბენიამინ ნეთანიაჰუ (2022).
  • კანონიშდუმადვალუ ორგანო — ართპალატამი პარლამენტი (ქნესეთი, 120 მაკათური).

დემოგრაფია

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]

ეკონომიკა

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]
  • რესურსეფი — ოკიდალი ჯა-ტყა, ლინჯიშ მადანი, ორთაშობური აირი, ფოსფატი, თიხა, ფსილა.
  • სახენწჷფო ბიუჯეტი — 38,500 მლნ $ (1999).
  • ართობური ერუანული პროდუქტი — 154.174 მლრდ $(2005), ართ შურ მახორუშე — 15.920 $.
  • ექსპორტი — ხილ-ორტვინული, ნავთობპროდუქტეფი, ქიმიკატეფი, მანქანეფიშკიდანჯალაშ პროდუქცია, სასუქეფი.
  • ვალუტა — ახალი შეკელი (ILS).

მონძეობა

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]

კომენტარეფი

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]
  1. არაბული ნინას უღჷ „სპეციალური სტატუსი“, ნამუთ მიშაღალირი რე 2018 წანაშ თარი კანონით, ნამუთ თიშ გიმორინაფაშ ნებას ირზენს ოფიციალურ დჷნაწესებუეფს.[2][3] თე კანონიშ მეღებაშახ არაბული ნინა ოფიციალური ნინა რდჷ ივრითწკჷმა ართო.[4]
  1. 20,770 კმ2 რე ისრაელიშ ტერიტორიაწვანე ღოზის. 22,072 კმ2 — იკათუნას გეჸვენჯი ოკუპირებული ტერიტორიეფს:გოლანიშ სუბეეფი (დოხ. 1,200კმ2) დობჟაეიოლი იერუსალიმი (დოხ. 64კმ2)

რესურსეფი ინტერნეტის

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]

სქოლიო

[რედაქტირაფა |წყუშ რედაქტირაფა]
  1. Constitution for Israel.კითხირიშ თარიღი: December 9, 2023.
  2. Israel Passes 'National Home' Law, Drawing Ire of Arabs“,The New York Times, 19 July 2018.კითხირიშ თარიღი: 19 July 2018.(en) 
  3. Israel adopts divisive Jewish nation-state law“,Reuters, 19 July 2018.კითხირიშ თარიღი: 19 July 2018. 
  4. Arabic in Israel: an official language and a cultural bridge(18 December 2016).კითხირიშ თარიღი: 8 August 2018.
  5. Israel.Central Intelligence Agency(27 February 2023).კითხირიშ თარიღი: 24 February 2023.
  6. Israel country profile(24 February 2020).კითხირიშ თარიღი: 27 January 2021.
  7. Media Release Israel's Independence Day 2025.
  8. Geographic Areas – Nationwide.Central Bureau of Statistics.კითხირიშ თარიღი: 31 July 2024.
  9. World Economic Outlook Database, April 2025 Edition. (Israel).International Monetary Fund(22 April 2025).კითხირიშ თარიღი: 25 May 2025.
  10. Human Development Report 2025.United Nations Development Programme(6 May 2025).კითხირიშ თარიღი: 6 May 2025.
  11. Akram, Susan M., Michael Dumper, Michael Lynk, and Iain Scobbie, eds. 2010.International Law and the Israeli-Palestinian Conflict: A Rights-Based Approach to Middle East Peace. Routledge. p. 119: "UN General Assembly Resolution 181 recommended the creation of an international zone, or corpus separatum, in Jerusalem to be administered by the UN for a 10-year period, after which there would be a referendum to determine its future. This approach applies equally to West and East Jerusalem and is not affected by the occupation of East Jerusalem in 1967. To a large extent it is this approach that still guides the diplomatic behaviour of states and thus has greater force in international law."
  12. Morris, Benny(1999).Righteous Victims: A History of the Zionist-Arab Conflict, 1881–2001, reprint, Knopf.ISBN 978-0-679-74475-7. „The fear of territorial displacement and dispossession was to be the chief motor of Arab antagonism to Zionism down to 1948 (and indeed after 1967 as well).“  Also quoted, among many, by Mark M. Ayyash (2019).Hermeneutics of Violence: A Four-Dimensional Conception. University of Toronto Press, p.195Archived 22 March 2024 ვებ-ხასჷლასWayback Machine.,ISBN978-1-4875-0586-8. Accessed 22 March 2024.
  13. (2019)British Colonial Policy "Divide and Rule": Fanning Arab Rivalry in Palestine“.International Journal of Islamic and Civilizational Studies6(1). 
  14. 12Zionism | Definition, History, Examples, & Facts | Britannica(en)(2023-10-19).კითხირიშ თარიღი: 2023-10-29.
  15. (Fall 2018)„Turning Points in the Historiography of Jewish Immigration from Arab Countries to Israel“.Israel Studies23(3): ხს. 114–122.DOI:10.2979/israelstudies.23.3.15.“The mass immigration from Arab countries began in mid-1949 and included three communities that relocated to Israel almost in their entirety: 31,000 Jews from Libya, 50,000 from Yemen, and 125,000 from Iraq. Additional immigrants arrived from Egypt, Morocco, Tunisia, Turkey, Iran, India, and elsewhere. Within three years, the Jewish population of Israel doubled. The ethnic composition of the population shifted as well, as immigrants from Muslim counties and their offspring now comprised one third of the Jewish population—an unprecedented phenomenon in global immigration history. From 1952–60, Israel regulated and restricted immigration from Muslim countries with a selective immigration policy based on economic criteria, and sent these immigrants, most of whom were North African, to peripheral Israeli settlements. The selective immigration policy ended in 1961 when, following an agreement between Israel and Morocco, about 100,000 Jews immigrated to the State. From 1952–68 about 600,000 Jews arrived in Israel, three quarters of whom were from Arab countries and the remaining immigrants were largely from Eastern Europe. Today fewer than 30,000 remain in Muslim countries, mostly concentrated in Iran and Turkey.” 
  16. Fischbach 2008. sfn error: no target: CITEREFFischbach2008 (help)
  17. Slater 2020, "[ხს. 350] It is no longer a matter of serious dispute that in the 1947–48 period—beginning well before the Arab invasion in May 1948—some 700,000 to 750,000 Palestinians were expelled from or fled their villages and homes in Israel in fear of their lives—an entirely justifiable fear, in light of massacres carried out by Zionist forces." sfn error: no target: CITEREFSlater2020 (help)
  18. (March 2009)Poetics of Disaster: Nationalism, Gender, and Social Change Among Palestinian Poets in Israel After Nakba“.International Journal of Politics, Culture, and Society22: ხს. 23–39 [25–26].DOI:10.1007/s10767-009-9049-9.ISSN0891-4486.“Around 750,000–900,000 Palestinians were systematically expelled from their homes and lands and about 531 villages were deliberately destroyed.” 
  19. (2016)A History of the Modern Middle East(en).Westview Press, ხს. 270.ISBN 978-0-429-97513-4. „Not only was there no Palestinian Arab state, but the vast majority of the Arab population in the territory that became Israel-over 700,000 people-had become refugees. The Arab flight from Palestine began during the intercommunal war and was at first the normal reaction of a civilian population to nearby fighting-a temporary evacuation from the zone of combat with plans to return once hostilities ceased. However, during spring and early summer 1948, the flight of the Palestinian Arabs was transformed into a permanent mass exodus... .“ 
  20. Beker, Avi(2005).The Forgotten Narrative: Jewish Refugees from Arab Countries“.Jewish Political Studies Review17(3/4): ხს. 3–19.ISSN0792-335X. 
  21. Dinstein, Yoram(2021-10-11).Israel Yearbook on Human Rights, Volume 6 (1976)(en). BRILL, ხს. 282.ISBN 978-90-04-42287-2. 
  22. Israel datasets.კითხირიშ თარიღი: 2025-04-22.
  23. 30 Wealthiest Countries by Per Capita Net Worth(en-US)(2023-09-09).კითხირიშ თარიღი: 2024-07-15.
  24. (2022)Global Innovation Index 2023, 15th Edition(en). World Intellectual Property Organization.DOI:10.34667/tind.46596.ISBN 978-92-805-3432-0. 
  25. Getzoff, Marc(2023-08-09).Most Technologically Advanced Countries In The World 2023(en-US).კითხირიშ თარიღი: 2023-11-08.
ისრაელიშ კონტურული რუკა დო შილათე სტატიაისრაელიშ დოურიეფიშ გეშა დიოდღარომერკე რე. თქვა შეგილებუნა ქუმმეხვარათ დოაკაფშათ თინა.
გორილი რე "https://xmf.wikipedia.org/w/index.php?title=ისრაელი&oldid=243730"-შე
კატეგორიეფი:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp