s. m. || (náut.) o cabo que vai sobejando e se vai colhendo quando se ala qualquer braço, tirador, etc.; o cabo de ala e larga que vai saindo do cabrestante. || Correia cujas pontas se prendem aos canzis dos carros e que serve para ajudar a sustê-los nas descidas; cabresto. || (Fig.) Abrigo natural; recôncavo que pode servir de abrigo; sopé de monte, montanha, etc.: E outros dos que escaparam que estavam nosocairo da fortaleza. ( J. de Barros. ) || Ir ao socairo 1. (náut.), ir bem abrigado no seguimento de outro navio.Ir ao socairo de, ir amparado ou abrigado ao lado ou atrás de. || Ir no socairo de alguma pessoa 1. ir-lhe no encalço ou na pista; segui-Ia. || Ao socairo de 1. (loc.Adv.), no sopé; (fig.) ao abrigo, à sombra: E aosocairo de uns sobreiros que já não existiam, entretinham-se os soldados portugueses. (Per. da Cunha.) || Ao socairo 1. (loc.Adv. náut.), à ré. F.incerta. Cf. Antenor Nascentes,Dic. Etimológ.
{novo}