Elfumeto ze un lenguajo costituìo da pì codizi, tra i cuałi se distingùnò prinçipàlmènte quełi d'imazine (ilustrazion: cołore, pròspètiva, montàgio...) e de tenporałità (armonìa, ritmo, narazion...).
Will Eisner definise el fumeto cofà "arte sequenziałe".
Poìché el fumeto ze in làrga parte utiłizà a fini naratìvi, eso ze spèso definio "leteratùra disegnàta"; in realtà, el fumeto pò esare utiłizà anca a scòpi non naratìvi: par esenpio, par na riseta de cusina, o par realizar el librèto de istruzioni de un aparècìo. On esenpio concrèto de uso non naratìvo dèl fumeto ze el vołumCapir el Fumeto - L'arte invisibiłe, sagio sentifego sol fumeto realizà interàmente a fumeti da Scott McCloud.
Interesànte ze ła definizion che dà ło steso McCloud:«Imazìni e altre figùre justapòste i' na dełiberàta sequenza, coło scopo de comunicar informazioni e/o prodùre na reazion estetegà inte el letor»[1].En ogni caso, apàrtièn a pieno titoło ala categòria de łe pì modèrne arti visuałi, i n'era che - priviłezando l'imazine sora tuto - ze en grado de acòstar ła visionarietà pop de Andy Warhol ala grasia e ala poesia del'art déco e del'art nouveau, par apròdar al (rełativamènte) reçente fenòmeno del vintage.
En poche parołe, el fumeto, nato par i adùlti, divegnuò poiteritòrio par l'infanzia, ze quindi tornà a esare patrìmonio de na fascia non esclusivàmente xòvaniłe. Nonostànte l'espàndèrsi de altri mexi decomunicaxion de masa, acònpagna ancor ancùo - fin adetarne in tanti casi rìtmi, tenpi e mòdi (o quantomèn limitàndosi a rejistràrne el divegnir) - el vivère (e el convìvare) cotidian.
El termine "fumeto" se riferise ałe "nuvołete", simiłi a sbufi de fumo, utiłixae par riportar el diałogo tra i personaji (deti iningleseballoon). Par divèrso tenpo, sopratùto inItàlia, furono utiłixaè de łe didascałie in calçe a sascuna vigneta, spèso costituie da do otònari in rima basada; soło sucesìvàmente venèro utiłixai i veri e propri "fumeti" (anca se ci son utiłixi preçedènti).
NeiStati Unii de Amèrica e nei paesi ànglofoni i fumeti son indicai cofàcomics, inGiapòn vegnòno ciàmaimanga ("imaxini in movimènto" o "senxa sènso"), inFrancia sono ciàmaibande dessinée ("strise disegnàe"). Curiosàmente, nei paesi delengua spagnola del Sud America, cofà ad esenpio l'Argentina, vien usà maxòrmènte el terminehistorieta, mentre enSpagna el termine pì difondesto xetebeo (derivà dal nome del pì fàmoso xornałe de fumeti publicà neła penisoła ibèrica, el TBO).
