In vèneto łaC no ła ga on statuto fonołòzego univogamente definio, infati se ze costumai destìnguare intràC dolse (corispondente a l'afregada postalveołare sorda[ʧ]) rendesto ortogràfegamente co ła létara ⟨c⟩ sevitada da levocałie,i, o sanò col digrama ⟨ci⟩ sevità da łe vocałia,o,u e da łaC dura (corispondente a łaocluziva vełare sorda, raprezentada da ła létara ⟨c⟩ sevitada da łevocałiA,O oU e daltrigrama CH.
La létaraС (es) de l'alfabeto sirìłego, sia menùscoła sia maiùscoła, ła ze idéntega a łaC latina, siben che intrà łe do létare no ghe ze nisuna corełasion stòrega.
