Oʻzbekcha (uz)tip
yun. typos — iz, belgi; shakl, na-muna
1 Muayyan bir tur (guruh)dagi nar-salarning muhim belgilarga ega boʻlgan na-munasi, shakli, modeli. ◆ Bizning vazifamiz — choʻlda shahartipidagi posyolkalar qurish, obod qishloq barpo etish."Oʻzbekiston qoʻ-riqlari". ◆ Tuproqlar shoʻrlanishtipiga koʻra, asosan, xlor-sulfatli, baʼzan sulfat-xlorli boʻladi."Fan va turmush".
2biol. Hayvonlar sistematikasida: kelib chiqishi jihatidan oʻzaro qarindosh, yagona tuzilish shakliga ega boʻlgan hayvon-lar sinflarini birlashtiradigan oliy sistematik kategoriyalardan biri. ◆ Boʻgʻim-oyogʻ^xilartipi.
3 Ijtimoiy, kasbiy, axloqiy va b. bel-gilarning umumiyligiga koʻra birlasha-digan kishilarning yorqin vakili. ◆ Kamtar, ijtimoiy tadbirkor — ilgʻor kishilar, xalq vakili sifatida, ijtimoiy taraqqiyotga ulkan hissa qoʻshgan yangitipdagi odamlar-dir.N. Safarov, „Olovli izlar“.
4 Adabiyot va sanʼatda: bir turdagi kishilarning xarakterli, umumlashma belgi-xususiyatlarini aks ettiradigan, mujassam-lashtiradigan obraz. ◆ Temaning qahramoni qilib olingantipning, mehnatni sanʼat darajasiga koʻtara olgan odam ning xarak-terini boʻrttirib bera olish kerak.N. Safarov, „Olovli izlar“. ◆ Oʻzbek prozasida pro-totipdan adabiytip yaratishning rang-barang koʻrinishlari bor."OʻTA".
5s. t. Oʻziga xos (koʻpincha salbiy) xusu-siyatga ega boʻlgan odam. ◆ Mana butipga otni ber desam, bermadi. Meni tutib soʻkdi.T. Murod, „Ot kishnagan oqshom“.
ТИП.Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
