
Sırt sepeti, sırt üstü taşınan birsepet türüdür.Çay,mısır,fındık,yaprak ve elle toplanabilen ürünlerin yaygın olduğu yerlerde günümüzde de kullanılmaktadır.
Doğu Karadeniz bölgesinde kalaf olarak bilinen sırt sepeti,Dîvânu Lugâti't-Türk'te "kürin" olarak geçmektedir.[1]Lazcada sırt sepeti olarak kullanılan "tikina" ve "kalati" kelimeleri,Gürcücede bebek anlamına kalan "iina" kelimesinden türemiştir. Kuru yaprak taşımak amacıyla kullanılan kofin,Anadolu'da köfün/köhün,Ordu'da köğün,Yunancada kofini adıyla bilinmektedir. Kofin kelimesi,Antik Yunancada sepet anlamına gelen kofinos kelimesinden türemiştir.[2] BatıRize'de orta boy sırt sepetine metroşike, metuşi veya metruş denmektedir.
Laz kadınları, yüzyıllardır ağır yükleri taşımak için fındık dallarından örülü olan[3] kalati; meyve, fındık ve çay taşımak içinse tikina adlı sepetleri kullanmaktadır.[4] Kalati,Türkçede kalaf, DoğuHemşincesinde galat, Batı Hemşincesinde gidal,Ermenicede gıtots/kıtüts, TonyaRumcasında kalaz veMaçka Rumcasında kofin olarak, Tikina ise Hemşincede digina olarak adlandırılır.[5] Kalati'nin bir boy küçüğü ise Trabzon'da sepetçik anlamına gelen kalafika veya galafika olarak isimlendirilir.
Giresun,[6]Trabzon,Gümüşhane veBayburt'ta da da tutma sapı bulunmayan arka sepetleri kullanılmaktadır.[7]
Samsun, Ordu, Giresun ve Batı Trabzon'da kullanılan yayvan ve yassı arka sepetlerine şelek denir.
Kuru yaprak taşımak amacıyla kullanılan bir sırt sepetidir. Çoğunlukla fındık çubuklarından yapılır.