| Orta Çağ Yunancası | |
|---|---|
| Bölge | Doğu Akdeniz |
| Ölü dil | 5. - 6. yüzyıllardaKlasik Antik Çağ'ın sonu ileOrta Çağ'ın sonu |
| Dil ailesi | Hint-Avrupa dil ailesi
|
| Önceki formlar | Ön-Grekçe
|
| Dil kodları | |
| ISO 639-2 | grc |
| ISO 639-3 | grc(yaniGrekçe ile[1]) |
| Dilbilimci listesi | qgk |
| Glottolog | yok[2] |
| Bu sayfaUFA fonetikUnicode semboller içerir. Doğru birgörüntüleme desteğiniz bulunmadığı takdirde,soru işaretleri, kutular veya diğerUnicode karakterleri görebilirsiniz. IPA sembolleri ile ilgili rehberi okumak için, bakınızYardım:IPA. | |
Orta Çağ Yunancası, ayrıcaBizans Yunancası olarak da bilinir. Geleneksel olarak 1453'teİstanbul'un Fethi ile tarihlenen, 5-6. yüzyıllardaKlasik Antik Çağ'ın sonu ileOrta Çağ'ın sonu arasındakiYunan dilinin bir aşamasıdır.
7. yüzyıldan itibaren Yunanca,Bizans İmparatorluğu'ndaki tek yönetim ve hükûmet diliydi. Dilin bu aşaması, Bizans Yunancası olarak tanımlanır. Orta Çağ Yunan dili ve edebiyatı çalışması, Bizans İmparatorluğu'nun tarihini ve kültürünü inceleyenBizans çalışmalarının bir dalıdır.
Orta Çağ Yunancasının başlangıcı, zaman zaman 4. yüzyıla kadar,Roma İmparatorluğu'nun siyasi merkezininKonstantinopolis'e taşındığı MS 330'a ya da imparatorluğun bölünmesi olan MS 395'e tarihlenmektedir. Bununla birlikte, bu yaklaşım, kültürel ve dilbilimsel gelişmelerden ziyade daha çok siyasi bir varsayım olduğu için oldukça keyfidir. Nitekim, bu zamana kadar, konuşma dili, özellikle telaffuz, çoktan modern biçimlere doğru kaymıştı.[3]
İskender'in fetihleri ve onu izleyenHelenistik Dönem, Yunancanın Anadolu ve Doğu Akdeniz'de halklara yayılmasına, konuşma dilinin telaffuz ve yapısını değiştirmesine neden olmuştu.
Orta Çağ Yunancası,Koini Grekçesi olarak bilinen bu yerel dil ileModern Yunanca arasındaki bağlantıdır. Bizans Yunanca edebiyatı,Attika Grekçesinden hâlâ güçlü bir şekilde etkilenmiş olsa da, Yeni Ahit'in dili veRum Ortodoks Kilisesi'nin ayin dili olan yerel Koini Grekçesinden da etkilenmiştir.
