Octave Mirbeau (16 Şubat 1848, Trévières – 16 Şubat 1917,Paris)Fransız gazeteci, sanat eleştirmeni romancı vedrama yazarı. Mirbeau,Académie Goncourt'un on üyesinden biriydi. Avrupa genelinde bir üne kavuşmuş ve büyük popülarite elde etmiş; aynı zamanda edebi ve sanatsal avangartlar tarafından da takdir edilmiştir.[1] Ayrıca roman türünün gelişimine katkıda bulunan yenilikçi bir roman yazarı ve hem klasik hem de modern özellikler taşıyan bir oyun yazarı olarak ün salmıştır.
Militan bir yapıya sahip yazar, aynı zamanda adalet için kendilerini ortaya koyan entelektüellerin başında gelmektedir. Başkalarına kendini dinletebilen bir eleştirmen, bütün yeteneğini ezilmişlerin hizmetine adayan ve insanların yanılgılarını giderme konusunda oldukça maharetli olan bir kişidir. Şaşmaz bir zevk, büyük bir farkındalık ve kendine özgü bir önsezi ile süslü bir sanat eleştirmeni olarak ortaya çıkan Mirbeau, sanat ve edebiyata kol kanat germekle kalmamış aynı zamandaClaude Monet,Camille Pissarro,Vincent Van Gogh veAuguste Rodin'in sözcüsü de olmuştur.
Yenilikçi bir romancı olan Mirbeau'nun kaleme aldığı romanları şunlardır:Le Calvaire (1886),L'Abbé Jules (1888),Sébastien Roch (1890),Dans le ciel (1892-1893),İşkenceler bahçesi (1899),Bir hizmetçi kızın hatıraları (1900),La 628-E8 (1907) veDingo (1913). Tiyatroya geç el atmasına karşın bir karakter ve gelenek komedisi olanİş Adamı (1903) adlı yapıtıyla tüm dünya sahnelerinde büyük bir başarıya imza atmış veFarces et Moralités adlı yapıtıyla da modern düşüncelere öncülük etmiştir.
