| Kerim Sadi | |
|---|---|
 Kerim Sadi | |
| Doğum | Ahmet Nevzat Cerrahoğlu[1] 1900 İstanbul |
| Ölüm | 12 Ağustos 1977 İstanbul |
| Defin yeri | Karacaahmet Mezarlığı,İstanbul |
| Meslek | Yazar Politik aktivist |
| Vatandaşlık |  Türkiye |
| Konu | Sosyalizm tarihi |
Etkilendikleri | |
Kerim Sadi ya da asıl adıylaAhmet Nevzat Cerrahoğlu (d. 1900, İstanbul – ö. 12 Ağustos 1977; İstanbul), Türkiye'dekisosyalist hareketin tarihine ilişkin eserleriyle tanınan yazardır.
Kerim Sadi 1900 yılında doğdu. 1919′da İstanbul Sultanisi'ni (bugün İstanbul Lisesi) bitirdikten sonra başladığı tıp öğrenimini yarıda bıraktı ve eğitiminin devamı için gittiğiMoskova’daTürkiye Komünist Partisi’ne (TKP) katıldı. İlk yazısı İzmir’ de çıkan Ahenk dergisinde yayımlandı. Daha sonraAydınlık,Resimli Ay veYeni Adam gibi dergilerde yazdı; Aydınlık'ın “Fevkalâde Gençlik Nüshası” adlı özel sayısının yayımına katkıda bulundu. 1925′teki (TKP) tutuklamasındaŞefik Hüsnü Deymer ile ilişkisi olduğu iddiasıyla tutuklanarak 4 yıl hapse mahkûm edildi.[2]
İzmir Yetimler Mektebi'nde kısa bir süre öğretmenlik yaptı. 1930‐1941 arasında İstanbul'daki Bozkurt Yayınları'ndan kitapçıkları çıktı.[3] 1932′de “İnsaniyet Kütüphanesi” yayınlarını kurarak broşürler yayımlamaya başladı. Bu broşürlerde, birçok ünlü yazar ve edebiyatçıyla polemiğe girerek, onların tarih, edebiyat ve çeviri anlayışlarını eleştirdi. Bununla birlikte baştaKomünist Parti Manifestosu olmak üzere[4] çeşitliMarksist-Leninist düşünürlerin bazı kitapları Türkçeye çevirdi.
Kerim Sadi ileAziz Nesin ortak bir ev tutmuşlardır.[5] Kerim Sadi'nin ismiAziz Nesin'inBir Sürgünün Anıları kitabında sık sık geçmektedir.[6]Aziz Nesin bu eserinde Sadi'nin entelektüel birikimini teslim etmekle birlikte kişiliğini fazlasıyla eleştirmiştir.Aziz Nesin'in trajikomik Bursa anılarına göre Kerim Sadi bencil ve kendini beğenmiş bir kişidir.[kaynak belirtilmeli] Kitapta Kerim Sadi ile ilgili bir bölüm şöyle bitiyor: "Sağlığına aşırı ölçüde, titizlikle düşkündür. O soğuk gecede kapıyı açmak için yatağından kalkarsa, üşüyebilir, nezle olabilir. Onun nezle olmasındansa, benim gibi bir kişinin değil, onlarca kişinin bütün bir kış gecesi sokakta kalıp hastalanması çok daha uygundur. Çünkü o, büyük bir bilgindi; kendi önemine, kendi değerine inanmış bir kişiydi."
Sadi 1977 yılında İstanbul'da ölmüştür.