Elaine May | |
|---|---|
 May, 1959 yılında | |
| Doğum | Elaine Iva Berlin 21 Nisan 1932 (93 yaşında) Philadelphia,Pensilvanya, ABD |
| Meslek |
|
| Etkin yıllar | 1955–günümüz |
| Tanınma nedeni | A New Leaf (1971) The Heartbreak Kid (1972) Mikey and Nicky (1976) Ishtar (1987) |
| Evlilik | |
| Partner(ler) | Stanley Donen (1999–2019; eşinin ölümüne kadar) |
| Çocuk(lar) | Jeannie Berlin |
| İmza | |
 | |
Elaine Iva May (evlenmeden önce soyadıBerlin ; d. 21 Nisan 1932) Amerikalı komedyen, film yönetmeni, senarist, oyun yazarı ve oyuncudur. İlk çıkışını 1950'lerdeMike Nicholsile yaptığı doğaçlama komediler ve Nichols ve May gibi performanslarıyla yaptı.
Los Angeles'ta Maria Ouspenskaya'nın yanında oyunculuk eğitimi alan May, 1955'te sahip olduğu yedi dolarla Chicago'ya taşındı ve doğaçlama bir tiyatro grubu olan Compass Players'ın kurucu üyesi oldu. Kendisi de grupta olan Nichols ile birlikte çalışmaya başladı ve birlikte son derece popüler olan kendi komedi skeçlerini yazmaya ve oynamaya başladılar. 1957'de ikisi de New York'ta Nichols ve May adlı kendi tiyatro gruplarını oluşturmak için gruptan ayrıldılar. Yapımcı Jack Rollins, yaptıklarının "çok şaşırtıcı, çok yeni, olabildiğince taze" olduğunu söyledi. “Ne kadar iyi olduklarına şaşırdım." diye ekledi.[1]:340Broadway sahnesindeGreenwich Village'dakikulüplerde Joan Rivers veWoody Allen ile birlikte en çok satan şovlarda sahne alırlardı. Televizyon programlarında ve radyoda da performans sergilediler. Komedilerinde, o sırada henüz ortaya çıkmakta olan yeni entelektüel, kültürel ve sosyal düzenle dalga geçen hicivli klişeler ve karakter tipleri yarattılar. Bunu yaparken May, canlı komedide başarılı olamayan kadınlar klişesini ortadan kaldırmada etkili oldu.
Nichols ve May birlikte, Lily Tomlin veSteve Martin de dahil olmak üzere birçok genç komedyene ilham kaynağı oldu. Birden fazla komedi albümü yayınladılar ve 1962'deMike Nichols ve Elaine May ile Bir Akşam içinEn İyi Komedi Albümü ödülünü de kazanandört Grammy Ödülü adaylığı aldılar. Dört yıl sonra, şöhretlerinin zirvesindeyken, May bundan vazgeçmeye karar verdi; ve doğaçlama ile daha fazla risk almak istedi. Nichols ise formu mükemmelleştirmek ve aynı zamanda yönetmenlik de yapmak istedi. Ayrıca her ikisi için de çok fazla duygusal bir bedel aldı. May, oyunculuk ve yönetmenliğin yanı sıra senarist ve oyun yazarı oldu. Komedi yıldızları olarak birlikte geçirdikleri nispeten kısa zaman, New York talk-show sunucusu Dick Cavett'in hareketlerini "gökyüzündeki komik meteorlardan biri" olarak adlandırmasına neden oldu.Woody Allen, “ikisi bir araya geldi ve komediyi yepyeni bir düzeye yükseltti” dedi.[2] Gazeteci Gerald Nachman, "Nichols ve May, belki de dönemlerinin tüm hicivli komedyenlerinin en hararetle özlenenleri" dedi.[1]:319 Birlikte,Nichols ve May: Take Two (1996) adlıbir PBS belgeselinin konusuydular.
May, Luv (1967),Enter Laughing (1967) veCalifornia Suite (1978) dahil olmak üzere kariyeri boyunca nadiren filmlerde rol aldı. Bu süre zarfında,Ida Lupino'nunWalter Matthau'yla birlikte rol aldığı siyahscrewball komedisiA New Leaf'i (1971) yönetti ve Hollywood ile anlaşma yapan ilk kadın yönetmen oldu.[3] Yönettiği filmler arasındaCharles Grodin,Cybill Shepherd ve kızıJeannie Berlin'in yer aldığı karanlık romantik komedisiThe Heartbreak Kid (1972);ve John Cassavetes vePeter Falk'ın oynadığı cesur gangster filmiMikey ve Nicky (1976) vardı. May,Warren Beatty'nin komedisiHeaven Can Wait (1978) ileEn İyi Uyarlama Senaryo dalında ilk Akademi Ödülü adaylığını aldı.[4] Ayrıca May, Beatty veDustin Hoffman'ınbaşrollerini paylaştığı Ishtar'ı (1987) yazıp yönetti.The Birdcage (1996) vePrimary Colors (1998) filmlerinin senaryolarını yazarken Nichols ile yeniden bir araya geldi. Yazarlar Birliği Ödülü adaylığı aldı veİngiliz Akademisi Film Ödülü kazandı .
2013 yılında, May,Başkan Barack Obama tarafından kendisine sunulan ömrü boyunca Amerikan komedisine yaptığı katkılarından dolayı elde ettiği Ulusal Sanat Madalyasını aldı. Mayıs 2018'de, Lila Neugebauer'inKenneth Lonergan'ın John Golden Theatre'da yayınlananThe Waverly Gallery adlı oyununu canlandırdığı rol ile 60 yıllık bir aradan sonraBroadway sahnesine geri döndü. .[5] May performansıyla coşkulu eleştiriler aldı ve bir OyundakiEn İyi Kadın Oyuncu dalında Tony Ödülü aldı.[6][7] Bununla birlikte oyunculuk için Tony Ödülü kazanan en yaşlı ikinci oyuncu oldu.[8] 2021'de,Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi tarafından, May'in "bir yazar, yönetmen ve oyuncu olarak film yapımına cesur, tavizsiz yaklaşımı" nedeniyle Onursal Akademi Ödülü'ne layık görüleceği açıklandı.[9]
