Dromon (Yunanca δρόμων,dromōn, "koşucu") birkadırga çeşidi ve İtalyan tarzı kadırgalar yerlerini alana kadarBizans donanmasının 5 ile 12. yüzyıllar arası en önemli savaş gemisi.Roma İmparatorluğu döneminde Roma donanmasının ana ekseni AntikLiburna gemisinden geliştirilmiştir.[1]
Orta İngilizce'dedromond veEski Fransızca'dadromont kelimeleri dromon kelimesinden türemiştir ve herhangi bir Orta Çağ gemisi anlamına gelir.[2]
Orta Çağ savaş gemilerinin ortaya çıkışı ve gelişimi bir tartışma ve varsayım konusudur: günümüze kadar kürekle çekilen ilk çağ ya da erken Orta Çağ döneminden kalan bir savaş gemisi kalıntısı bulunamamıştır ve bilgiler yazılı kaynakların analiz edilmesiyle ya da birkaç ticari gemi kalıntısının kalıntılarının (örneğin; 7. yüzyılSicilya'da Pantano Longarini enkazı, 7. yüzyılYassıada gemisi ve 11. yüzyıl Serçe Limanı enkazıa[›]) kaba artistik çizimleri ile toparlanmıştır. AncakMarmaray projesi sırasındaTheodosius Limanı'nın (günümüzdeYenikapı) yerinde yapılan arkeolojik kazılarda aralarındagalea tipi dört hafif kadırganında olduğu 6 ile 10. yüzyıllar arası 36 Bizans gemisi kalıntısı gün yüzüne çıkarılmıştır.[3]
Genel kabul gören görüş aslı liburna tipi gemilerden gelen erken dönem dromonlardan türeyen ve bu şekilde Akdeniz kadırgası olarak nitelenen ana ilerlemeler, tamgüvertenin benimsenmesi (katastrōma), su üzerindeki mahmuz lehinepruvada koç başı saldırının terk edilmesi velatin yelkeninin kullanımıdır.[4] Koç başı saldırının (Latince: rostrum,Yunanca: Grekçe: ἔμβολος) terk edilmesinin kesin sebepleri belirsizdir. 4. yüzyılVergilius Vaticanus yazmalarında yer alan yukarı bakan gaga betimlemeleri daha geç Roma kadırgalarında bile koç başının mahmuz ile yer değiştirdiğini göstermektedir.[5] Bir ihtimalde antik gemi teknesinin dışını önce zıvana ile geçmeli tekniğin koç başının tasarlanması karşısında yerini güçlü ve daha esnek tekneye, koç başı saldırılarına daha az hassas gemi omurgasının önce yapıldığı metoda geçilirken değişimin olduğudur.[6] EğerSevilla başpiskoposu Isidore'un su altındaki kayalara çarpmaya karşı koruduğunu belirten yorumlarını değerlendirirsek, koç başının asıl görevi kesinlikle erken 7. yüzyılda unutulmuştur.[7] Latin yelkeninde ise, geçmişte çeşitli yazarlar, bunun ana kaynağı muhtemelenHindistan olarak Araplar tarafından Akdeniz'e getirildiğini belirtirler. Fakat son on yıllarda ortaya çıkan yeni tasvirler ve yazılı kaynaklar, bilim adamlarının latin yelkeninin ortaya çıkışının Levant'ta daha erken bir dönem olan geçHelenistik ya da erken Roma olduğunu düşünmelerine neden olmuştur.[8][9] Yalnızca üçgen değil dörtkenar versiyonuda bilinmektedir ve daha küçük teknelerde yüzlerce yıldır kare yelkenle paralel kullanılmaktadır.[8][10]
İoannis Skilicis vakainamesininMadrid Skilicis versiyonundaki resimde 941 yılında Konstantinopolis'e yapılanRus saldırısını Bizans filosu püskürtüyor ve mahmuzlar ile Rus gemilerinin kürekçilerini eziyor. Borda etmek ve göğüs göğüse savaş Orta çağ deniz savaşlarının çoğunun neticesini belirliyordu.[11]
Vandallar Savaşı sırasındaBelisarius'un filosunun,Kayseryalı Prokopius'un anlatımına göre, görünüşte en azından bir kısmının latin yelkeni ile donatılması, o zamanlar dromonun standart teçhizatının muhtemelen latin yelkeni olduğunu göstermektedir,[12] kademeli olarak geleneksel kare yelken Orta Çağ denizciliğinin kullanımından düşmüştür.[10] Bu 6. yüzyıl dromonları, muhtemelen iki kenarında 25 olmak üzere toplam 50 kürekçi bulunan tek katlı ("monoreme") gemilerdir.[13] Gene Helenistik dönemuskundra kullanan gemilerinden farklı olarak, bunlar doğrudan geminin gövdesinden uzatılıyordu.[14] Daha sonraki dönem çift katlı ("bireme") 9. ve 10. yüzyıl dromonları iki kürek sırası (elasiai), bir kürek sırası aşağıda diğeri ise yukarı güvertede olacak şekilde güverteyle bölünmüştü; bu kürekçilerin gemi bordaladığı zamandeniz piyadeleri ile savaşması bekleniyordu.[15] Yunan bilim insanı Christos Makrypoulias, her sırada aşağıda 25 kürekçi, üst güvertede 35, bir dromon için toplam 120 kürekçi içeren bir düzenleme önerir.[16] Bu gemilerin tüm uzunluğu muhtemelen yaklaşık 32 metredir.[17] O dönem çoğu gemi tek direkli (histos ya dakatartion) olmasına rağmen, daha büyük bireme dromonlar daha etkin manevra yapabilmek için muhtemelen en az iki direğe ihtiyaç duyuyorlardı[18] ki bu büyüklükteki bir gemi yalnızca bir latin yelkeni ile yönetilemez anlamına geleceği kabul edilebilir.[19] Gemi,pupa (prymnē) tarafında, kaptanın yeri (krab(b)at(t)os) ile beraber çadır ile korunmuş ikikıç dümeni ile yönetiliyordu.[20] Pruva (prōra) yükseltilmiş bir ön üst güverteye (pseudopation) sahipti, bunun altında nişanlanmışRum ateşi atan bir sifon bulunurken,[21] ikincil sifonlar geminin ortasında her iki tarafta da bulunabilirdi.[22] Geminin yanları boyunca devam eden, askerlerin kalkanlarını astıkları bir pavesade (kastellōma) güverte mürettebatına koruma sağlıyordu.[23] Roma liburnalarına benzer şekilde, daha büyük gemiler ayrıca her iki yanında direklerin arasında tahtadan bir kalelere (xylokastra) sahiptiler, böylece okçular yükseltilmiş bir platformdan atış yapabiliyorlardı.[24] Pruva mahmuzun (peronion) amacı düşman gemisinin küreklerini kırıp, ok ateşi ve borda etmeye karşı onu yardımsız bırakıyordu.[25]
Yenikapı kazılarında ortaya çıkarılan 10-11. yüzyıla ait dört adetgaleai tipi geminin tek tip tasarımı ve inşası onların merkezi bir üretim sürecinden geçtiklerini göstermektedir. Uzunlukları yaklaşık 30 metredir veKaraçam veDoğu çınarından imal edilmişlerdir.[26]
911 ve 949 yıllarındaGirit Emirliği'ne gönderilen seferlerin envanterlerinde detaylarının görüleceği üzere, 10. yüzyılda genel dromon tipinin bireme savaş gemilerinde üç ana sınıf mevcuttu:[chelandion] ousiakon (Grekçe: [χελάνδιον] οὑσιακόν) böyle isimlendirilmişti çünkü içinde 108 adamlık birousia vardı;[chelandion] pamphylon ([χελάνδιον] πάμφυλον), 120–160 adamlık bir tayfası vardı, ismi ya taşıma gemisi olarakPamfilya bölgesi menşeini ya da mürettebatının "seçkin mürettebat" (Grekçe: πᾶν+φῦλον, "tüm kabileler") anlamına gelmektedir; vedromōn hakiki, mürettebatı ikiousiai ile oluşur.[27]VII. Konstantin'inDe Ceremoniis'inde, ağırdromōn gemilerinin 230 kürekçi 70 deniz piyadesinden oluşan mürettebat ile hatta daha da büyük bir mürettebattan oluştuğunu söyler; denizcilik uzmanıJohn H. Pryor onları gemide taşınan ihtiyaç fazlası personel olarak düşünürken, Makrypoulias ise bu fazla adamları üst kat küreklerinin her birinin ikinci kürekçisi olarak düşünür.[28] Daha küçük, yaklaşık 60 kişilik mürettebatlı tek sıra kürekçili gemilermonērēs (μονήρης, "tek sıra") ya dagalea (γαλέα, "galley" kadırga kelimesi bu kelimeden türemiştir.) keşif görevleri için kullanılırken ayrıca savaş düzeninde kanatlarda yer alıyorlardı.[29]
Üç sıra ("trireme") dromonlar, 9. yüzyıldaparakoimomenosBasileios Lekapenos'a ithaf edilmiş çalışmada tarif edilmişlerdir. Yalnızca bazı parçaları günümüze ulaşmış bu eser ağırlıklı olarak Klasik birtrireme'nin görünüm ve konstrüksiyonunu çizmiştir ve bu yüzden orta Bizans döneminin savaş gemilerine uygulanmaya çalışıldığı zaman çok dikkatli kullanılmalıdır.[30][31] Ancak trireme gemilerin varlığı, 11.ve 12.yüzyılFatımi Devleti donanmasında kullanıldığı kanıtlanmıştır veVI. Leon tarafından yapılan 10. yüzyıla ait büyük Arap gemilerine ait göndermelerde trireme kadırgaları işaret eder.[32]
Bizanslılar genellikle nakliye gemileri (phortēgoi) ya da yük gemileri (skeuophora) gibi sıradan ticari gemilerini kargo taşımacılığı için mecbur tutarlardı. Bu gemiler çoğunlukla kürekli olmayıp yelkenliydi.[33] Bizanslılar ve Araplar ayrıca ya yelkenli gemi ya da atlar için değişiklik yapılmış kadırgalardan at nakliye gemileri (hippagōga) kullanırlardı.[34]Chelandia aslen kürekli at taşıyan bir gemi olarak ortaya çıktığı kabul edilirse, yazılı kaynaklarda ayrım gözetmeden sıklıkla birbirleri yerine kullanılsa dachelandion vedromōn arasında bir konstrüksiyon farkı olduğu kabul edilebilir.dromōn özellikle bir savaş kadırgası olarak gelişim gösterirken,chelandion geminin enini ve kargo derinliğini artıran orta bölümünde bir sıra atı bulunduracak özel bir bölüm bulundururdu.[35]
^a:MarmarisTaşlıca köyünde Bozburun Yarmadası’nın güneyinde,Rodos'un karşı yakasında, ancak denizden ulaşılan bir limandır. Limanın kayalardan oyulmuş görkemli bir kapısı vardır. Koyun suyu temiz ve berraktır. Yapılan bir sualtı araştırmasında 11. yüzyıla ait batık ve içinde cam eşya bulunmuş ve bulunan parçalarBodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi'ne gönderilmiştir. Bu arkeolojik bulgular, Serçe Limanı ismiyle tanınmaktadır.
Ahrweiler, Hélène (1966),Byzance et la mer. La Marine de Guerre, la politique et les institutions maritimes de Byzance aux VIIe–XVe siècles (Fransızca), Paris: Presses Universitaires de France
Basch, Lucien (2001), "La voile latine, son origine, son évolution et ses parentés arabes", Tzalas, H. (Ed.),Tropis VI, 6th International Symposium on Ship Construction in Antiquity, Lamia 1996 proceedings (Fransızca), Atina: Hellenic Institute for the Preservation of Nautical Tradition, ss. 55-85
Delgado, James P (2011), "Ships on Land", Catsambis, Alexis; Ford, Ben; Hamilton, Donny L. (Ed.),The Oxford Handbook of Maritime Archaeology, Oxford University Press, ss. 182-191,ISBN978-0-19-537517-6
Dolley, R. H. (1948), "The Warships of the Later Roman Empire",The Journal of Roman Studies, Society for the Promotion of Roman Studies, cilt 38, ss. 47-53,doi:10.2307/298170,JSTOR298170
Gardiner, Robert, (Ed.) (2004),The Age of the Galley: Mediterranean Oared Vessels since pre-Classical Times, Conway Maritime Press,ISBN978-0-85177-955-3
Dimitris Michalopoulos & Antonis Milanos,Greek Vessels of the Middle Ages, Athens: Europe Publishing, 1994ISBN 960-253-028-6 [de:Spezial]
Makrypoulias, Christos G. (1995), "The Navy in the Works of Constantine Porphyrogenitus",Graeco-Arabica, Atina,6, ss. 152-171
Pomey, Patrice (2006), "The Kelenderis Ship: A Lateen Sail",The International Journal of Nautical Archaeology,35 (2), ss. 326-329,doi:10.1111/j.1095-9270.2006.00111.x
Pryor, John H. (2003), "Byzantium and the Sea: Byzantine Fleets and the History of the Empire in the Age of the Macedonian Emperors, c. 900–1025 CE",Hattendorf, John B.; Unger, Richard W. (Ed.),War at Sea in the Middle Ages and the Renaissance, Boydell Press, ss. 83-104,ISBN0-85115-903-6
Pryor, John H.; Jeffreys, Elizabeth M. (2006),The Age of the ΔΡΟΜΩΝ: The Byzantine Navy ca. 500–1204, Brill Academic Publishers,ISBN978-90-04-15197-0