| Dragoon Harekâtı | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| II. Dünya Savaşı | |||||||||
 Dragoon Harekâtı | |||||||||
| |||||||||
| Taraflar | |||||||||
 ABD FransaFransız Cezayiri Birleşik Krallık Kanada[note]Hava desteği:  Avustralya Güney AfrikaDonanma desteği:  Yunanistan Yeni Zelanda |  Almanya | ||||||||
| Komutanlar ve liderler | |||||||||
| Jacob L. DeversAlexander PatchJean de TassignyEdgard de LarminatJoseph de MonsabertHenry Kent HewittJohn K. Cannon | Johannes BlaskowitzFriedrich WieseFerdinand Neuling | ||||||||
| Güçler | |||||||||
| İlk Çıkarmada 151,000 personel[1] Tüm işgal gücü 576,833 personel[2] Fransız Direnişi 75,000 personel[3] | İlk Çıkarmada 85,000–100,000 personel[4] 1,481 topçu teçhizatı[5] Güney Fransa'da 285,000–300,000 personel[4] | ||||||||
| Kayıplar | |||||||||
| 2,050 ölü, esir veya kayıp 7,750 diğer kayıplar  10.000 'den fazla yaralı[6] | 7,000 ölü 20,000 yaralı 130,000+ Güney Fransa'da sıkışıp ve daha sonra esir[7][8] | ||||||||
Dragon Harekâtı,II. Dünya Savaşı’nın bir parçası olup, 15 Ağustos 1944’teMüttefik Kuvvetleri'nin GüneyFransa’yı ele geçirmesine verilen isimdir. Operasyon,Toulon veCannes arasında gerçekleşmiştir.
Planlama aşaması boyunca operasyonAnvil (Örs) ismiyle anılmıştır. Bu sayedeNormandiya’ya yapılacak operasyon olanHammer (Çekiç) operasyonu ile anlamsal bir bütünlük sağlanmıştır. Daha sonraları iki operasyonun da ismi değiştirilmiştir. Hammer Operasyonu “Overlord” ismini alırken, Anvil Operasyonu ise Dragoon ismini almıştır. Çoğu kesim bu ismiWinston Churchill'in seçmiş olduğunu düşünmüştür zira Churchill'in kendisi karşı olduğu halde planın kendisine zorla kabul ettirildiği yorumunu yaptığına inanılmaktadır. Churchill ile ilgili bu efsanenin gerçek olmadığı daha sonraları ortaya çıkmıştır.
Churchill, Dragoon Operasyonuna ayrılacak kaynakların, Balkanlardaki petrol üreten bölgelerin ve ardından da diğer Doğu Avrupa ülkelerinin ele geçirilmesi için kullanılmasının daha faydalı olacağını savunmaktaydı. Bu sayede yalnızca Almanya'nın büyük ihtiyaç duyduğu petrole olan erişimi sınırlanmakla kalmayacak, bu alanları Alman işgalinden kurtarmak içinKızıl Ordu'dan önce davranılmasıylaII. Dünya Savaşı'nın ardından gelecek barış döneminde Batı'ya daha avantajlı bir konum sağlanmış olacaktı.
Plan, Özgür Fransa birlikleri ve Amerikan askerlerinin karışımından oluşacak kuvvetlerinToulon ve ardındanMarsilya'yı almasını öngörüyordu. Daha sonradan alınacak yerler listesineSaint-Tropez de eklenmiştir. 1944 yılı boyunca plan sürekli yenilenmiştir ancak yine de asker ve mühimmatlarınİtalya'da yığılmasından yana olanİngiliz ordu üyeleri ve Dragoon Operasyonunu savunan Amerikan ordu üyeleri arasında sürekli anlaşmazlıklar olmuştur. Bu anlaşmazlıklar daha geniş çaplı birAnglo-Amerikan stratejik anlaşmazlığının bir parçasını teşkil etmektedir.
Dengeler iki olaydan sonra Dragoon Operasyonu'nun gerçekleştirilmesinin lehine değişmiştir. Bu iki olay, Haziran'ın başlarında Roma'nın işgalden kurtarılması ve ayın sonundakiCobra Operasyonu ile Normandiya gediğinden sonunda dışarı çıkılabilmesidir. Dragoon Operasyonu için D-day (çıkartma günü) 15 Ağustos 1944 olarak seçilmişti. Son gerçekleştirme emri bu tarihten kısa süre önce verilmişti.
Güney Orduları Grubu yahut Süvari Kuvveti olarak da bilinen ve KorgeneralJacob L. Devers tarafından komuta edilen ABD 6. Ordu GrubuKorsika'da yaratılmıştı ve Dragoon Operasyonu bünyesindeGüney Fransa'yı işgale hazırlanan birleşmiş Fransız ve Amerikan kuvvetlerini takviye etmek üzere 1 Ağustos 1944'te faaliyete geçirilmişti. İlk başlarda bu kuvveti Müttefik Kuvvetleri Karargâhı tabiydi ve Akdeniz Cepheleri Başkumandanı General SirHenry Maitland Wilson'ın komutası altındaydı. İşgalin bir ay sonrasında kuvvetin komutası, Müttefik Kuvvetleri Batı Cepheleri Başkumandanı ABD GeneraliDwight D. Eisenhower'a ve Müttefik Seferi Kuvvetleri Başkumandanlığına bırakılmıştı. Çıkartmayı desteklemek adına ayrıca 88. Özel Birlik de faaliyete geçirilmişti.
Saldırı birlikleri VI. Kolordunun üç Amerikan tümeni ile bunları destekleyen bir Fransız zırhlı tümeninden oluşmaktaydı. 3. Piyade Tümeni sol taraftaki Alfa Plajına (Cavalaire-sur-Mer), 45. Piyade Tümeni merkezdeki Delta Plajına (Saint-Tropez) ve 36. Piyade Tümeni sağ taraftaki Camel Plajına (Saint-Raphaël) çıkarılmıştı. 93. Tahliye birliğiSaint-Maxime'e H-6'da çıkmıştı. Tüm çıkartma alanının batı kanadına büyük bir Fransız komando grubu çıkarılarak Alman topçu yerleşkeleri yok edilmişti (Romeo Operasyonu). Bunlara iki kanattan da çıkarılan diğerFransız komando grupları ile 1. Hava Görev Gücü tarafındanLeMuy-Le Luc bölgesine yollanmış paraşütçülerden oluşan bir saldırı birliği olanRugby Kuvveti'de yardımcı olmuştu. 1. Hava Görev Gücü şunlardan oluşmaktaydı:
1. Özel Servis Kuvveti sahil başını korumak için iki adayı ele geçirmişti (Sitka Operasyonu). Ana çıkartmayı perdeleyebilmek adınaSpan Operasyonu isimli bir aldatmaca planı da devreye sokulmuştu.
Fransız zırhlısıLorraine, İngiliz zırhlısıHMS Ramillies ve Amerikan savaş gemileriUSS Texas, Nevada ve Arkansas'ın yanı sıra 50'nin üzerinde kruvazör ve destroyerden oluşan Müttefik gemilerinden açılan top ateşiyle çıkartmaya yardımcı olunmuştur. Yedi adet Müttefik refakat gemisi ile uçaksavar desteği de sağlanmıştır.
İlk günün sonunda 94.000 asker ve 11.000 araç sahillere çıkabilmişti.Overlord Operasyonu'nun ardından bir miktar Alman askeri zaten Kuzey Fransa'daki müttefik kuvvetleriyle savaşmak için yönlerini değiştirmişlerdi ve bölgede kalmış olan Alman askerleri de çıkartmadan önce YüzbaşıAaron Bank'in önderliğindeki Fransız Direniş savaşçılarının yürüttüğü büyük çaplı saldırıyla sahil başı bölgesinden uzaklaştırılabilmişti. Sonuç olarak Müttefik kuvvetleri kara içlerine doğru ilerledikçe çok az direnişle karşılaşmıştır. İşgalin 24 saatte 20 millik ilerleme gibi büyük bir süratle başarıya ulaşması Paris'teki direniş savaşçılarının büyük bir moralle eylemlere koyulmasını sağlamıştı.
Sonradan varan birlikler ise ABD VI Kolordu Karargâhı, ABD Yedinci Ordu Karargâhı, Fransız B Ordusu (daha sonradan Fransız Birinci Ordusu adını almıştır) ile Fransız I ve II. Kolordularının yanı sıra 51. Tahliye Hastanesidir.
Fransız Partizanlar ise çıkarma yapanMüttefik Devletleri'ine destek vermek için harekete geçti. Sahil boyunca bulunan 5 büyük kent olanToulon,Nice,Martigues,Marsilya veRennes kentleriniAlmanlar'ın elinden aldı. Bunun sonucunda Alman On Dokuzuncu Ordusu'nun süratle geri çekildi. Alman ordusunun geri çekilmesi Müttefik Kuvvetleri'nin için kısa sürede büyük kazançlar elde etmesini sağlamıştı. Planlar çıkartma alanlarının civarında daha büyük bir direnişle karşılaşılacağını tasavvur etmenin yanı sıra nakliyat ihtiyaçlarını da küçümsemişti. Araçların yakıt gereksinimleri arzın üstüne çıkmıştı ve yakıt eksikliği ilerleyişe Alman direnişinden daha büyük bir darbe vurmaktaydı. Bunun sonucu olarak birtakım Alman birlikleriVosges ve Almanya'ya kaçmayı başarabilmişti.
Dragoon kuvvetleri Eylül ortalarındaDijon yakınlarında, Overlord kuvvetlerinin güney ucuyla birleşebilmişti.
Dragoon planının sunmuş olduğu faydalardan biri,Marsilya Limanı'nın ele geçmesiydi. Cobra ve Dragoon Operasyonlarının ardından gelişen süratli Müttefik ilerlemesi Eylül 1944'te kaynakların tükenmesiyle neredeyse durma noktasına gelmişti. Çünkü liman tesislerinin yetersizliği ile Kuzey Avrupa'da kara taşımacılığının güçlüğünden kaynaklanan sorunları telafi edebilmek için binlerce ton kaynak Kuzeybatı Fransa'ya aktarılmıştı. Almış oldukları ağır hasara rağmen Marsilya Limanı ve Güney Fransa Demiryolları tekrar iş görür hale getirilmişti. Böylelikle Müttefikler için Almanya'ya uzanan yolda önemli kaynak yolları elde edilebilmişti, bu sayede Müttefiklerin ihtiyaçlarının üçte biri bu noktalardan karşılanabilecekti.[9]
