| Bill Evans |
|---|
 Bill Evans, 1961 |
| Genel bilgiler |
|---|
| Doğum | William John Evans
16 Ağustos 1929(1929-08-16)
Plainfield, New Jersey, ABD |
|---|
| Ölüm | 15 Eylül 1980 (51 yaşında)
New York |
|---|
| Tarzlar | Caz, modal caz, üçüncü akım, cool jazz, post-bop |
|---|
| Meslekler | Müzisyen
Besteci
Aranjör |
|---|
| Çalgılar | Piyano |
|---|
| Etkin yıllar | 1950'ler–1980[1] |
|---|
| Müzik şirketi | Riverside Records, Verve Records, Fantasy Records |
|---|
| İlişkili hareketler | George Russell,Miles Davis,Cannonball Adderley,Philly Joe Jones,Scott LaFaro,Paul Motian,Eddie Gómez,Marty Morell,Tony Bennett,Jim Hall,Stan Getz,Monica Zetterlund,Chet Baker |
|---|
|
William John Evans (16 Ağustos 1929 - 15 Eylül 1980), çoğunlukla üçlü gruplarda çalan Amerikalı bircaz piyanisti ve bestecisiydi.[2] Kullanmış olduğuizlenimciarmoni, geleneksel caz repertuvarının yaratıcı yorumu, blok akorlar, belirgin ritmik olarak bağımsız özelliği ve "nağmeli" melodik dizileriyle bugün de caz piyanistlerini etkilemeye devam ediyor.
1929 yılında New Jersey,Plainfield'de doğdu. Southeastern Louisiana Üniversitesi ve Mannes Müzik Okulu'nda klasik müzik eğitimi aldı ve burada kompozisyon alanında uzmanlaştı. 1955'te grup lideri ve müzik kuramcısıGeorge Russell ile birlikte çalıştığıNew York'a taşındı. 1958 yılındaMiles Davis'in altılısına katıldı (The Miles Davis Sextet) ve 1959'damodal caza bulaşmış ve tüm zamanların en çok satan caz albümüKind of Blue'yu kaydetmişlerdi.[3] Bu süre içerisinde deChet albümü içinChet Baker ile çalıyordu.
1959'un sonlarında Miles Davis'in grubundan ayrıldı ve kariyerine grup lideri olarak, basçıScott LaFaro ve davulcuPaul Motian ile kurdukları modern caz üçlüsü ile devam etti. 1961'de, New York Village Vanguard caz kulübüyle bir sözleşme yaptıktan on gün sonra, LaFaro bir trafik kazasında öldü. Aylarca süren bir inzivadan sonra basçıChuck Israels'in de yer aldığı yeni bir üçlü ile ortaya çıktı.
1963'te alışılmadık derecede aşırı üst üste kayıt tekniğinin kullanıldığı solo bir albüm olanConversations with Myself'i kaydetti. 1966'da, on bir yıl boyunca birlikte çalışacağı basçıEddie Gómez ile tanıştı.
Evans'ın "Waltz for Debby" gibi bestelerinin çoğu, birçok sanatçı tarafından çalınan ve kaydedilen standartlar haline geldi. Evans, 31Grammy adaylığı ve yedi ödülle onurlandırıldı veDown Beat Jazz Hall of Fame'e kabul edildi.[4]
1970'lerin sonunda eroin alışkanlığını metadon yardımı ile bıraktı ve sadece kokain bağımlısı oldu. Hafta sonu bir gramla başlamıştı, ancak daha sonra günde birkaç gramla devam etti.[5] Kardeşi Harry'nin intiharı da 1979'dan sonraki duygusal durumunu etkilemiş olabilir. Evans'ın kronik hepatit tedavisini gönüllü olarak bıraktığı belgelenmiştir.[6]
15 Eylül 1980'de, Fort Lee'deki evinde mide ağrıları ile birkaç gündür yatakta olan Evans, öğleden sonra New York'taki Mount Sinai Hastanesi'nde öldü.[5] Ölüm nedeni;peptik ülser,siroz, bronşiyalzatürre ve tedavi edilmemiş hepatitin bir kombinasyonu olarak açıklandı.[7]
- New Jazz Conceptions (Riverside, 1956),Teddy Kotick vePaul Motian ile birlikte
- Tenderly (Milestone, 1956–1957),Don Elliott ile birlikte
- Everybody Digs Bill Evans (1958),Sam Jones vePhilly Joe Jones ile birlikte
- Kind of Blue (1959),Miles Davis,Cannonball Adderley,John Coltrane,Wynton Kelly,Paul Chambers veJimmy Cobb ile birlikte
- Portrait in Jazz (1959),Scott LaFaro ve Paul Motian ile birlikte
- Explorations (1961), Scott LaFaro ve Paul Motian ile birlikte
- Sunday at the Village Vanguard (1961), Scott La Faro ve Paul Motian ile birlikte (Canlı)
- Waltz for Debby (1961), Scott La Faro ve Paul Motian ile birlikte
- Undercurrent (United Artists, 1962),Jim Hall ile birlikte
- How My Heart Sings (Riverside, 1962),Chuck Israels ve Paul Motian ile birlikte
- Moon Beams (1962), Chuck Israels ve Paul Motian ile birlikte
- Interplay (1962),Freddie Hubbard, Jim Hall,Percy Heath ve Philly Joe Jones ile birlikte
- Empathy (Verve, 1962),Shelly Manne veMonty Budwig ile birlikte
- At Shelly’s Manne Hole (1962),Chuck Israels veLarry Bunker ile birlikte
- The Solo Sessions, Vol. 1 & 2 (Milestone, 1963)
- Conversations With Myself (Verve, 1963) – Evans, çok kanallı kayıtların bir parçası olarak üç piyano ile kendine eşlik ediyor
- Trio ’64 (1963),Gary Peacock ve Paul Motian ile birlikte
- Intermodulation (1966), Jim Hall ile birlikte
- At Town Hall (Verve, 1966), Chuck Israels ve Arnold Wise ile birlikte
- A Simple Matter of Conviction (Verve, 1966), Eddie Gomez ve Shelly Manne ile birlikte
- Bill Evans Trio with Symphony Orchestra (Verve, 1966) – aranjör Claus Ogerman
- Further Conversations mit Myself (1967) – Evans, çok kanallı kayıtların bir parçası olarak iki piyano ile kendine eşlik ediyor
- California Here I Come (Verve, 1967), Eddie Gomez ve Philly Joe Jones ile birlikte
- Live at Art D’Lugoff’s Top of the Gate, Eddie Gomez ve Marty Morell ile birlikte
- Bill Evans at the Montreux Jazz Festival (1968),Eddie Gomez veJack DeJohnette ile birlikte
- Some Other Time: The Lost Session from the Black Forest (1968, ed. 2016)
- Another Time: The Hilversum Concert (1968, ed. 2017)
- Alone (Verve, 1968)
- Evans in England: Live at Ronnie Scott’s (1969, ed. 2019)
- What’s New (Verve, 1969), Eddie Gomez, Marty Morell veJeremy Steig ile birlikte
- From Left to Right (1970),Sam Brown, Eddie Gomez veMarty Morell ile birlikte
- Living Time (Columbia, 1972),George Russell orkestrasıyla birlikte
- The Tony Bennett/Bill Evans Album (Fantasy, 1975),Tony Bennett ile birlikte
- Alone (Again) (Fantasy, 1975)
- Tony Bennett & Bill Evans Together Again (1976), Tony Bennett ile birlikte
- Quintessence (1976),Harold Land,Kenny Burrell,Ray Brown ve Philly Joe Jones ile birlikte
- You Must Believe in Spring (Warner Brothers, 1977), Eddie Gomez ve Eliot Zigmund ile birlikte
- New Conversations (1978) – Evans piyano ve elektrikli piyanoda çok kanallı kayıtlarla kendine eşlik ediyor
- The Paris Concert I/II (Elektra, 1979),Marc Johnson veJoe LaBarbera ile birlikte –Paris konserinin canlı kaydı
- Turn Out the Stars (Warner Bros., 1980), Marc Johnson ve Joe LaBarbera ile birlikte –Evans Trio'nun New York Village Vanguard'daki son dört akşamının canlı kayıtları
- Consecration I & II,The Brilliant (Timeless, 1980), Marc Johnson ve Joe LaBarbera ile birlikte –Evans Trio'nun San Francisco Keystone Korner'daki son dokuz akşamının canlı kayıtları
- The Last Waltz (Milestone, 1980), Marc Johnson (b) ve Joe LaBarbera (dv) ile birlikte –Keystone Korner'daki sahnenin ikinci kısmı
- Forte, Allen (2000)."Harmonic Relations: American Popular Harmonies (1925–1950) and Their European Kin", pp. 5-36, Traditions, Institutions, and American Popular Music(Contemporary Music Review, Vol. 19, Part 1), p. 7. Covach, John and Everett, Walter; eds.. Routledge.ISBN 90-5755-120-9.
- Pettinger, Peter (2002) [1999].Bill Evans: How My Heart Sings (Yeni bas.). Yale University Press.ISBN 0-300-09727-1.
- Shadwick, Keith (2002).Bill Evans Everything Happens To Me – a musical biography (karton kapaklı bas.). Backbeat Books.ISBN 0-87930-708-0.
- Verchomin, Laurie (2011) [2010].The Big Love, Life and Death with Bill Evans (karton kapaklı bas.).Amazon.ISBN 978-1-4565-6309-7.
|
|---|
| 1963–1990 | - 1963
- 1965
- 1966
- 1967
- 1968
- 1971
- 1972
- 1984
- 1985
- 1986
- 1987
- 1989
- 1990
|
|---|
| 1991–2000 | - 1991
- 1992
- 1993
- 1994
- 1995
- 1996
- 1997
- 1998
- 1999
- 2000
|
|---|
| 2001–2010 | - 2001
- 2002
- 2003
- 2004
- 2005
- 2006
- 2007
- 2008
- 2009
- 2010
|
|---|
| 2011–2020 | - 2011
- 2012
- 2013
- 2014
- 2015
- 2016
- 2017
- 2018
- 2019
- 2020
|
|---|
| 2021–günümüz | |
|---|
.jpg)
