Āsana (Sanskritçe :आसन), yogadaki her bir vücut duruşuna denir. Başlangıçta, oturarak yapılanmeditasyon duruşlarını ifade etmek için kullanılmıştır.[1] Zamanlahatha vemodern yogada pratiklerinde kapsamı genişleyerek, uzanma, ayakta durma, ters duruş, kıvrılma ve denge gibi çeşitli duruşları da içermeye başlamıştır. Yoga felsefesinin klasik metinlerindenPatanjali'nin Yoga Sutraları, asanaları "sabit ve rahat [bir pozisyon]" olarak tanımlar.[2] Patanjali, kendi geliştirdiğisistemin sekiz basamağından biri olarak uzun süre oturma yeteneğinden bahsetmektedir.[2] Türkçede asanalar, "yoga pozları" veya "yoga duruşları" olarak da bilinmektedir.[3]
10. veya 11. yüzyıla tarihlenenGorakşa Sataka ve 15. yüzyılda yazılanHatha Yoga Pradipika gibi klasik hatha yoga metinleri, 84 farklı asanadan bahsetmektedir. 17. yüzyıl metniHatha Ratnavali ise bu listeye alternatif bir 84 duruşluk grup sunmuş ve bunların bir kısmını detaylı olarak açıklamıştır. 20. yüzyılda, Hint milliyetçiliğinin sömürgeciliğe tepki olarak kültürel kimliği yeniden canlandırma çabaları sırasındaYogendra,Kuvalayananda veKrişnamaçarya gibi öncüler, modern egzersiz sistemleriyle geleneksel hatha yogayı birleştiren yeni bir asana sistemi geliştirmişlerdir. Krişnamaçarya'nın öğrencileri arasındaAştanga vinyasa yoganın kurucusuPattabhi Jois veIyengar yoganın kurucusuB.K.S. Iyengar gibi önemli Hint yoga eğitmenleri de yer almaktaydı. Bu isimler yüzlerce yeni asana daha tanımlayarak yogayı hem yeniden popüler hale getirmiş, hem de Batı dünyasına taşımışlardır. Iyengar'ın 1966'da yayımladığı ve yaklaşık 200 asanayı anlatanYogaya Işık adlı eserden bu yana çok sayıda yeni asana geliştirilmiş, yüzlercesi dahaDharma Mittra tarafından görselleştirilmiştir.
Orta Çağ hatha yoga metinleri, asanaların hem ruhsal hem de fiziksel faydalar sağladığını öne sürmüşlerdir. Yakın zamanda yapılan bilimsel çalışmalar, asana pratiklerinin fiziksel esneklik, güç ve dengeyi artırdığını; stresi ve bununla ilişkili sorunları azalttığını; astım[4][5] ve diyabet[6] gibi bazı hastalıkların etkilerini hafifletebileceğini göstermiştir.
Asanalar, yüzyıllar boyunca dini ve sanatsal geleneklerden günlük yaşama kadar geniş bir kültürel alanda yer bulmuştur. Dini Hint sanatındaBuda,Jaintirthankaraları veŞiva figürleri sıklıklalotus duruşu gibi bazı meditasyon pozisyonlarında ya da "kraliyet rahatlığı" anlamına gelenLalitasana duruşunda tasvir edilmiştir. Yoganın bir egzersiz olarak popülerleşmesiyle birlikte asanalar,roman vefilmlerde sıkça yer almaya başlamış, hatta zaman zamanreklamlarda da kullanılmıştır.
Yaklaşık M.Ö. 2500'lere tarihlenenİndus Vadisi Uygarlığı'na aitPaşupati mühründe yer alan figür, 1931'de Sir John Marshall tarafındanŞiva'nın erken bir prototipi olarak yorumlanmıştır. Marshall, bu sonuca figürün şu özelliklerinden yola çıkarak ulaşmıştır: Figürün üç yüzlü olması; yoga tanrısı Mahayogin gibi bir yoga duruşunda oturması;Paşupati, yani "Hayvanların Efendisi" olarak dört hayvanla çevrili olması; tahtının altında geyik bulunması (Orta Çağ Şiva tasvirlerindeki benzerliklere dayanarak); Şiva'nın üç çatallı mızrağını anımsatan bir başlığa sahip olması ve yine Şiva gibiithifallik betimlenmiş olması.[7] Eğer bu yorum doğruysa, mührün üzerindeki tasvir, bir asananın tarihteki en eski kaydı olabilir. Ancak, Şiva'nın İndus Vadisi kökenli olduğuna dair başka kanıtın bulunmaması, Paşupati mührüyle ilgili farklı teorilerin varlığı ve bu teoriler arasında net bir ayrım yapılamaması nedeniyle, mühürde tasvir edilen duruşun bir asana olup olmadığı konusunda fikir birliği sağlanamamıştır.[8][9][10][11][12]
Asanalar ilk olarak Hindistan'da ortaya çıkmıştır.Patanjali (MS 2.-4. yüzyıl),Yoga Sutraları adlı eserinde asanayı, klasik veyaraja yoganın sekiz basamağından (Sanskritçe: अष्टाङ्ग,aṣṭāṅga, अष्ट्aṣṭ, sekiz ve अङ्गaṅga, uzuv) biri olarak tanımlamıştır.[13] Asana (Sanskrit: आसन,romanize: āsana) kelimesi, Sanskritçe'de "oturmak" anlamındadır ve as+ (Sanskrit: आस्,romanize: ās) fiil köküne dayanır.[14][15]
Patanjali'ninYoga Sutraları veBhasya yorumlarında (MS 2.-4. yüzyıl) asana, klasik yoganın sekiz basamağından biri olarak konumlandırılır.
Samadhi – Gerçek benlik (Atman) farkındalığı ve nihai hakikat (Brahman) ile bir olma hâlidir.[16]
Asanalar, pranayama nefes egzersizleriyle birlikte,hatha vemodern yoganın fiziksel kısmını oluşturmaktadırlar.[17][18] Patanjali, asanaları "sabit ve rahat bir duruş" olarak tanımlarken[19] bunları, pranayama ve meditasyon sırasında kullanılan oturma pozisyonları olarak ele almıştır. Meditasyonun nihai amacı, samadhi denilentranspersonal öz-gerçekleşme haline ulaşmaktır.[20][21]
10.-11. yüzyıla aitVimanarcanakalpa adlı el yazması,Mayurasana (Tavus kuşu duruşu) adlı denge duruşunu, yani oturmadan yapılan bir asanayı tanımlayan en eski yazılı kaynaktır. Araştırmacı James Mallinson'a göre bu tür duruşlar,Nath yoga geleneğinin evi olanŞaivizmin dışında kalançileci geleneklerle ilişkilendirilse de daha sonra Nath yogileri tarafından benimsenmiştir.[22][23] Erken dönem birhatha yoga metni olanGorakşa Sataka veyaGorakşa Paddhathi (10-11. yüzyıl),Hindu tanrısıŞiva tarafından vahyedildiği söylenen 84 klasik asananın kökenini anlatmaktadır.[24] Metne göre, dünyada var olan 84lakh[b] (8.400.000)[25] varlık türüne karşılık 84 asana bulunmaktadır; yani Şiva, her lakh için bir asana oluşturmuştur. Ancak metinde bunların yalnızca ikisi ayrıntılı olarak açıklanmaktadır:Siddhasana vePadmasana.[24] Burada "84" sayısı gerçek bir anlamda bir sayıdan ziyade, bütünlük ve kutsallığı sembolize eder.[c][26]
Hampi'deki 16. yüzyıla tarihlenen Açyutaraya tapınağının sütunları, bir değnek üzerinde Siddhasana,Çakrasana, kayış kullanımı gerektiren birYogapattasana ve değnek üzerinde biramut pozu gibi çok sayıda asana tasviriyle süslenmiştir.[29]
17. yüzyılda, asanalar Hatha yoga pratiğinin önemli bir bileşeni haline geldi ve oturma olmayan asanaların sayısında artış görülmeye başlandı.[23]Hatha Ratnavali adlı 17. yüzyıl metni,[30][31] 84 asananın gerçek bir listesini amaçlasa da 4 asana Sanskritçeden çevrilemez ve en az 11 tanesine[d] dair herhangi bir açıklama yapılmadan sadece bahsedilir. Bu asanaların görünümü diğer metinlerden bilinmektedir.[32]
Gheranda Samhita (17. yüzyıl sonu) yine Şiva'nın 84 lakh asana öğrettiğini, bunlardan 84'ünün önemli olduğunu ve "32'sinin ölümlüler dünyasında yararlı" olduğunu belirtir.[e] Yoga eğitmeni Mark Singleton, asanaların Hindistan'daki başlıca yoga geleneklerinin merkezi bir özelliği olmadığını; hatta bazı durumlarda hiç yer almadığını belirtir. Araştırmacı Norman Sjoman ise, Orta Çağ yoga metinlerinden modern döneme uzanan kesintisiz bir asana geleneğinin izlenemediğini ifade eder.[34]
1850'lerden itibaren Hindistan'da, Hintlerin Britanyalılara kıyasla sözde "yozlaşmış" olduğu yönündeki sömürgeci stereotipe karşı koymak amacıyla birfiziksel egzersiz kültürü gelişti.[35][36] Bu inanç, o dönemde yaygın olanLamarckçılık veöjeni fikirleriyle destekleniyordu. 1880'lerden 20. yüzyılın başlarına kadar bu fiziksel kültür,Tiruka gibi yoga kisvesi altında egzersiz ve silahsız dövüş teknikleri öğreten bazıHint milliyetçileri tarafından benimsenmiştir.[35] Bu sırada, Hint fiziksel kültürünün savunucularındanK. V. Iyer,Bangalore'deki spor salonunda bilinçli bir şekilde "hatha yoga" ilevücut geliştirmeyi birleştirmiştir.[35][37]
Yoga asanaları, bazen "Modern Yoga Rönesansının Babası" olarak anılanYogendra tarafından 1919'da Amerika'ya getirilmiştir. Sistemini kurarken,Max Müller'infiziksel kültüründen etkilenmişti.[40]
1924 yılındaSwami Kuvalayananda,Maharaştra'da Kaivalyadhama Sağlık ve Yoga Araştırma Merkezi'ni kurarak[41] asanaları Hint egzersiz sistemleri ve modern Avrupa jimnastiğiyle birleştirmiş ve araştırmacıJoseph Alter'e göre, yoganın evrimi üzerinde "derin" bir etki bırakmıştır.[42]
Tirumalai Krişnamaçarya (1888–1989), 1930'larda Kuvalayananda'nın öğrencisi olarak, "hatha yogayı, güreş egzersizlerini ve modern Batı jimnastik hareketlerini birleştirerek yoga geleneğinde daha önce görülmemiş bir sentez" oluşturdu.[39] Sjoman, Krişnamaçarya'nın Mysore Sarayı yoga sistemini oluştururkenVyayama Dipika[44] adlı jimnastik egzersiz kitabından yararlandığını öne sürmektedir.[34] Singleton ise Krişnamaçarya'nın, döneminin İskandinav jimnastik kültürüne aşina olduğunu belirtmektedir. Singleton'a göre, Krişnamaçarya'nın asanalar üzerine yaptığı deneyler ve pozlar arasında jimnastik sıçramalarını yenilikçi bir şekilde kullanması, modern ayakta duruş asanaları ile İskandinav jimnastiği arasındaki benzerlikleri açıklayabilir.[39] Modern yoganın babası olarak bilinen Krişnamaçarya'nın öğrencileri arasında, daha sonra etkili yoga eğitmenleri haline gelen birçok isim bulunmaktadır: Rus asıllı Eugenie V. Peterson, bilinen adıylaIndra Devi; 1948'deAştanga Vinyasa Yoga'yı kuranPattabhi Jois; Krişnamaçarya'nın kayınbiraderi veIyengar Yoga'nın kurucusuB.K.S. Iyengar;Viniyoga geleneğini sürdüren oğluT.K.V. Desikaçar;Srivatsa Ramaswami ve Svastha Yoga & Ayurveda'nın kurucu ortağıA.G. Mohan.[45][46] Bu isimler birlikte yogayı yeniden popülerleştirerek Batı dünyasına taşımışlardır.[47][35]
1966 yılında, Iyengar yaklaşık 200 asanayı sergilediği 600 kadar fotoğrafla zenginleştirilmişLight on Yoga: Yoga Dipika (Yogaya Işık: Yoga Dipika) adlı kitabını yayımladı. Asanaların fiziksel pratiğini sistematik hale getiren eser, üç milyon kopya satarak büyük bir başarı yakalamış ve Türkçe dahil yaklaşık 17 dile çevrilmiştir.[49][50]
1984 yılındaDharma Mittra, her bir pozda kendisinin fotoğraflarıyla birlikte, antik ve modern kaynaklardan türetilen yaklaşık 1.300 asana ve bunların varyasyonlarından oluşan bir liste derledi ve Dharma Yoga web sitesinde, bunlardan yaklaşık 300 tanesini kendisinin oluşturduğunu öne sürmektedir[51][52][53]
1830 tarihliJoga Pradipika el yazmasından baş duruşu (Kapala Asana)
Asanalar farklı zamanlarda oluşturulmuştur; bazıları antik, bazıları Orta Çağa tarihlenirken ve giderek artan bir kısmı ise modern pozlardır.[54][23] Örneğin,Virabhadrasana I (1. Savaşçı Pozu) görece yenidir; muhtemelen Krişnamaçarya tarafından 1940 civarında tasarlanmış ve öğrencisi Iyengar tarafından popülerleştirilmiştir.[55] Bundan kesinlikle daha yeni bir poz olanParivritta Parsvakonasana, (Genişletilmiş Yan Açı Duruşu) 1962'de Pattabhi Jois'inYoga Mala kitabının ilk baskısında bulunmamaktaydı.[56]Viparita Virabhadrasana (Ters Savaşçı Pozu) ise çok daha yeni olup muhtemelen 2000'lerden sonra oluşturulmuştur.[56] Günümüzde yaygın olarak uygulanan Köpek Pozu ve Trikonasana (Üçgen duruşu) gibi bazı ayakta asanalar[57] veSurya Namaskar (Güneşi Selamlama) asana dizisi de ilk olarak 20. yüzyılda ortaya çıkmıştır. Modern formuyla Surya NamaskarAundhRaja'sıBhawanrao Şriniwasrao Pant Pratinidhi tarafından yaratılmış;[35][58][59] Pattabhi Jois ise, Aştanga Yoga için Surya Namaskar A ve B varyasyonlarını tanımlamış ve bunların muhtemelen Krişnamaçarya'dan türediğini belirtmiştir.[60]
1966'da Iyengar'ın klasik eseriYogaya Işık, yaklaşık 50 temel asana ve bunların varyasyonlarından oluşan toplamda 200 civarında asanayı tanımlayabilmiştir.[61][34] Sjoman, geleneksel birçok asananın isimlerini nesnelere (örneğinVrikşasana, Ağaç Duruşu), efsanevi figürlere (örneğinMatsyendrasana, BilgeMatsyendra Duruşu) veya hayvanlara (örneğinKurmasana, Kaplumbağa Duruşu) göre aldığını gözlemlerken, Iyengar'ın asanalarının "ezici bir çoğunlukla 83 tanesinin"[34] vücudun pozisyonunu basitçe tanımlayan isimlere sahip olduğunu belirtir (örneğinUtthita Parsvakonasana, "Genişletilmiş Yan Açı Pozu"). Sjoman bu tür asanaların, "daha sonradan geliştirildiklerini" öne sürmektedir.[34] 2015'te tanımlanan Şatkonasana (Altı Üçgen Duruşu) bu kalıba uyan bir diğer örnektir.[62] Mittra, 1984 tarihliMaster Yoga Chart adlı eserinde 908 adet poz ve varyasyonlarını resmetmiş olup, o zamandan beri çok daha fazlası oluşturulmuştur.[61][62]
Sjoman, asanaların isimlerinin yüzyıllar boyunca "birleştirme ve ödünç alma" geleneği içinde "rastgele" kullanıldığını ve bu durumun tarihlerinin izini sürmeyi zorlaştırdığını belirtmektedir.[34] Eşleşen isimler sürekliliğin kanıtı değildir, çünkü aynı isim farklı zamanlarda farklı duruşları ifade ediyor olabilir ve aynı duruş farklı zamanlarda birden fazla isimle anılıyor olabilir.[34]
Hatha yoga asanalarıHinduizm'de başlangıçta manevi bir amaca, meditatif bir bilinç hali olansamadhi'ye ulaşmaya yönelikti.[63] Din araştırmacısıAndrea Jain’e göre, ortaçağ Hatha Yogasının, Şaivite Nath'lardan Vaişnava'lara, Jain'lere veSufi'lere kadar uzanan birçok yoga geleneği arasında paylaşıldığını ve amaçlarında da oldukça çeşitlilik göstermektedir. Ona göre bu amaçlar, "enerji bedeninin tantrik manipülasyonu" gibi manevi hedeflerin yanı sıra daha fiziksel düzeyde zehirleri yok etmeyi de içermekteydi.[64] Singleton, Hatha Yoga'nın amacını "insan bedenini ölümcül çürümeye bağışık bir kaba dönüştürmek" olarak tanımlar veGheranda Samhita'nın onu kullanılabilir hale getirmek için yoga ateşine ihtiyaç duyançömlek metaforuna atıfta bulunur.[35] Mallinson ve Singleton, asana pratiğinin 14. yüzyıla kadar iki ana amacı olduğunu belirtir: öncelikle pranayama, mantra tekrarı (japa) ve meditasyon gibi manevi hedefleri olan pratikler için istikrarlı bir temel oluşturmak; ikinci olarak dakarma birikimini durdurup bunun yerine "doğaüstü yetenekler" bahşeden çileci güç (tapas) kazanmaktı. Hatha Yoga bu listeye hastalıkları iyileştirme yeteneğini de eklemiştir.[23] Ancak tüm Hindu kutsal metinleri, asanaların faydalı olduğu konusunda hemfikir değildi. Örneğin 10. yüzyıl metniGaruda Purana, "duruş teknikleri yogayı desteklemez. ‘Temel’ olarak adlandırılsalar da, hepsi kişinin ilerlemesini geciktirirler." derken, erken dönem yogiler ise özgürleşme yolunda bir engel olarak gördükleri bedeni aşmak için aşırı çileler (tapas) çekerlerdi.[65]
Satyananda Saraswati'ye göre asanalar, "fiziksel bedeni, farkındalık, rahatlama ve konsantrasyonu besleyen pozisyonlara sokarak" geleneksel fiziksel egzersizlerden farklı biçimde çalışır.[66]Leslie Kaminoff'unYoga Anatomi adlı kitabında, bir bakış açısına göre, "tüm asana pratiklerinin, yoginin uzun süreler boyunca oturma pozisyonunda kalabilmesi için omurgayı, uzuvları ve nefesi serbest bırakmanın metodik bir yolu olarak görülebileceğini" yazmaktadır.[67]
Iyengar, asana pratiğinin "sağlamlık, sağlık ve uzuvlarda hafiflik sağladığını; sabit ve rahat bir duruşun zihinsel dengeyi getirip zihnin kararsızlığını önlediğini" gözlemlemiştir. Ayrıca, çeviklik, denge, dayanıklılık ve canlılık kazandırarak bedeni, "kasların sınırlamadığı, güçlü ve esnek bir forma" dönüştürdüğünü ekler. Ancak ona göre, asanaların asıl önemi, bedeni "fethederek" ve onu "ruh için uygun bir araç" haline getirmeleridir.[68]
Iyengar, asanaların bitkiler, böcekler, balık ve amfibiler, sürüngenler, kuşlar ve dört ayaklı hayvanların yanı sıra "efsanevi kahramanlar", bilgeler ve Hindu tanrıavatarlarının adını taşımasını "manevi evrimi gösteren" önemli bir şey olarak görür.[68] Örneğin aslan duruşu (Simhasana),Bhagavata Purana'da geçen veVişnu avatarıNarasimha mitini hatırlatır.[69] Iyengar'a göre asanaları uygulayan yogi,en düşükten en yükseğe kadar farklı varlıkların formunu alarak hiçbirini küçümsemez; "çünkü yaratılışın tüm yelpazesinde ... aynı Evrensel Ruh'un solunduğunu bilir." Ayrıca ona göre, asanalarda ustalaştıkça, kazanç ve kayıp, şan ve utanç gibi ikilikler ortadan kalkar.[68]
Sjoman, yogadaki esneme kavramının Patanjali'ninYoga Sutraları'ndan 2.47 üzerinden ele alınabileceğini ileri sürer. Bu sutra, ancakçabanın(prayatna) gevşetilip (śaithilya) sonsuzluğa (ananta) odaklanarak [asanaların] gerçekleştirilebildiğini belirtir. Sjoman, bu fiziksel gevşemenin zihnin kısıtlamaları bırakmasıyla ilgili olduğunu ve doğal bir "engellenmemiş kusursuz denge” halinin ortaya çıkmasını sağladığını belirtir. Ayrıca, ancak çalıştırılan bir kasın gevşeyebileceğini, yani hareketsizlik ve rahatlama arasında bir fark olduğunu ifade eder.[34] Böylece asanalar, bilinçli ve bilinçdışı zihni keşfetmeye yönelik ruhsal bir amaca da hizmet eder.[34]
20. yüzyılın ortalarından itibaren, asanalar özellikleBatı dünyasındafiziksel egzersiz olarak kullanılmaktadır.[70] Bu bağlamda, onların "açıkça Hindu" hedefleri maskeleniyor ve buna karşın "coşku dolu ...aşkın ...hatta muhalif" unsurları varlığını sürdürmektedir.[71] Bu durum,Hıristiyanlar arasında fikir ayrılığına yol açmıştır. Kimileri kökenlerinin farkında oldukları sürece yoganın kabul edilebilir olduğunu ileri sürerken diğerleri hatha yoganın amacının doğası gereği Hindu olduğunu ve Hristiyan yogasının açık bir çelişki[72][73] veya hatta "Hıristiyanlığa taban tabana zıt"[74] olduğunu belirtmişlerdir. Benzer bir tartışma Müslüman bağlamda da yaşanmıştır. 2019 yılında Suudi Arabistan Veliaht PrensiMuhammed bin Selman döneminde, daha önce Hindu kökenli olduğu gerekçesiyle yasaklanmış olan yoga yasallaştırılmıştır.[75] Hinduların çoğunlukta olduğuBali'de ise Endonezya Müslüman Ulema Konseyi'nin fetvasına rağmen bir yoga yarışması düzenlenmiştir.[76]
Seküler bir bağlamda,The Guardian gazetesinde Nell Frizzell veReni Eddo-Lodge Batı'daki yoga derslerinin birkültür yağmacılığı örneği olup olmadığını tartıştılar. Frizzell'e göre yoga, Patanjali'nin Yoga Sutralarından çok uzaklaşarak yeni bir kimlik kazanmış ve bazı uygulayıcılar kültürel açıdan duyarsız olsalar da, diğerleri daha saygılı bir tutum sergilemektedir. Eddo-Lodge ise Batı yogasının artık Patanjali'den çok uzak olduğunu kabul etse de insanların onu "kendini üstün görme aracı, aşırı uyuşturucu kullanımını dengeleme taktiği olmasına veya kökenlerine benzer şekilde ruhani öğelerle uygulanmasına" bakılmaksızın, değişimlerin herhangi bir şekilde geri çevrilemeyeceğini savunmaktadır.[77]
Hindu bakış açısından Batı dünyasındaki asanaların fiziksel bir egzersiz olarak uygulanışı, bazen yolundan sapmış bir yoga olarak görülebilmektedir. Örneğin, 2012 yılında Hindu Amerikan Vakfı, yoganın Hinduizmdeki kökenlerini vurgulamak için bir "Yogayı Geri Kazanalım" kampanyası yürütmüştür.[78]
2014 yılında yapılan bir çalışmada, farklı seviyelerdeki yoga uygulayıcılarının belirli kas gruplarını nasıl kullandığı incelenmiştir.Elektromiyografi yöntemi kullanılarak yapılan bu çalışmada, yeni başlayanlarınpektoral kasları daha fazla kullandığı, ileri seviyedeki eğitmenlerin isedeltoid ve diz stabilizasyonunu sağlayanvastus medialis kaslarını daha fazla aktive ettiği tespit edilmiştir. Yoga eğitmeni Grace Bullock'a göre bu tür aktivasyon örüntüleri, asana pratiğinin zamanla bedensel farkındalığını artırıp egzersizi daha faydalı ve güvenli hale getirmektedir.[79][80]
Bir diğer çalışma, düzenli yoga pratiğinin esneklik, gövde stabilitesi ve kas koordinasyonunu geliştirdiğini, bu sayede kas-iskelet sistemi yaralanmalarını önlediğini ve fonksiyonel hareket kabiliyetini artırdığını ortaya koymuştur.[81]
Hindistan Kadın ve Çocuk Gelişimi BakanıManeka Gandhi, 2018 yılındahamile kadınlar için bir yoga programına katılıyor.
Asanalar, Batı dünyasında, egzersiz ve esnemenin vücuttaki fiziksel ve psikolojik etkileri sonucu ortaya çıkan yararları hakkındaki iddialarla popüler hale getirilmiştir.[82] Modern bilimsel araştırmalar, asanaların hem zihinsel hem de fiziksel sağlık üzerinde olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Çeşitli araştırmalarda asana pratiğinin,kortizol seviyelerini düşürerekstres veanksiyete bozukluklarını hafiflettiği,[83]bel ağrısını azaltma veartritli bireylerde hareket kabiliyetini artırmada etkili olduğu,[84][85][86]majör depresyon semptomlarını iyileştirdiği,[87] özellikle yaşlı bireyler ve uykusuzluk sorunu yaşayanlarda uyku bozukluklarını azaltabileceği,[88] diyabetli bireylerde kan şekeri seviyelerini düzenlemeye ve metabolik fonksiyonu iyileştirmeye yardımcı olabileceği[89][90] gösterilmiştir.
^Ross, A.; Thomas, S. (January 2010). "The health benefits of yoga and exercise: a review of comparison studies".Journal of Alternative and Complementary Medicine.16 (1): 3-12.doi:10.1089/acm.2009.0044.PMID20105062.
^Feuerstein, Georg; Wilber, Ken (2002). "The Wheel of Yoga".The Yoga Tradition. Motilal Banarsidass Publishers. ss. 108ff.ISBN978-81-208-1923-8.
^Monier-Williams, Monier (1899)."Asana".A Sanskrit-English Dictionary. Oxford Clarendon Press. s. 159. 29 Aralık 2020 tarihinde kaynağındanarşivlendi. Erişim tarihi:18 Ocak 2025.
^"Asana".Merriam-Webster. Merriam-Webster. 24 Kasım 2018 tarihinde kaynağındanarşivlendi. Erişim tarihi: 23 Kasım 2018.
^Joshi, K. S. (January 1965)."On the Meaning of Yoga".Philosophy East and West.15 (1): 53-64.doi:10.2307/1397408.Hatha-yoga purports, through physical postures and breathing exercises, to bring about a psycho-physiologically integrative adjustment of human behavior.
^Patanjali.Yoga Sutras. s. 2.47. 18 Ocak 2025 tarihinde kaynağındanarşivlendi. Erişim tarihi:18 Ocak 2025.
^Patañjali; Āraṇya, Hariharānanda (trans.) (1983).Yoga philosophy of Patañjali : containing his Yoga aphorisms with Vyasa's commentary in Sanskrit and a translation with annotations including many suggestions for the practice of Yoga. State University of New York Press. ss. 252-253.ISBN978-0-87395-728-1.OCLC9622445.
^Desmarais, Michele Marie (2008).Changing Minds : Mind, Consciousness and Identity in Patanjali's Yoga-Sutra. Motilal Banarsidass. ss. 175-176.ISBN978-8120833364.
^abRosen, Richard (2017).Yoga FAQ: Almost Everything You Need to Know about Yoga-from Asanas to Yamas. Shambhala. ss. 171-.ISBN978-0-8348-4057-7.this number has symbolic significance. S. Dasgupta, inObscure Religious Cults (1946), cites numerous instances of variations on eighty-four in Indian literature that stress its 'purely mystical nature'; ...Gudrun Bühnemann, in her comprehensiveEighty-Four Asanas in Yoga, notes that the number 'signifies completeness, and in some cases, sacredness. ... John Campbell Oman, inThe Mystics, Ascetics, and Saints of India (1905) ... seven ... classical planets in Indian astrology ... and twelve, the number of signs of the zodiac. ... Matthew Kapstein gives .. a numerological point of view ... 3+4=7 ... 3x4=12 ...
^Suresh, K. M. (1998).Sculptural Art of Hampi. Directorate of Archaeology and Museums. ss. 190-195.
^"Hampi". The Hatha Yoga Project | School of Oriental and Asiatic Studies. 2016. 9 Mayıs 2018 tarihindekaynağından arşivlendi. Erişim tarihi:26 Ocak 2019.This is a selection of images of yogis from 16th-century temple pillars at Hampi, Karnataka, the erstwhileVijayanagar. The photographs were taken by Dr Mallinson and Dr Bevilacqua in March 2016.
^Srinivasa, Narinder (2002). Devnath, Parimal; Jha, Vijay Kant (Ed.).Hatha Ratnavali Srinivasayogi | A Treatise On Hathayoga. 1 (İngilizce). The Lonavla Yoga Institute. ss. 98-122 asanas listed; Figures of asanas in unnumbered pages between pages 153 and 154; asanas named but not described in text listed on pages 157-159.ISBN81-901176-96.|ad= eksik (yardım)
^Srinivasa, Narinder (2002). Devnath, Parimal; Jha, Vijay Kant (Ed.).Hatha Ratnavali Srinivasayogi | A Treatise On Hathayoga. 1. The Lonavla Yoga Institute. ss. 98-122 asanas listed; Figures of asanas in unnumbered pages between pages 153 and 154; asanas named but not described in text listed on pages 157-159.ISBN81-901176-96.|ad= eksik (yardım)
^Rosselli, J. (February 1980). "The Self-Image of Effeteness: Physical Education and Nationalism in Nineteenth-Century Bengal".Past & Present (86): 121-148.doi:10.1093/past/86.1.121.PMID11615074.
^Iyer, K. V. (1930).Muscle Cult: A Pro-Em to My System. Bangalore: Hercules Gymnasium and Correspondence School of Physical Culture. ss. 41-42.OCLC37973753.
^"Yoga.com". Yoga.com. 27 Şubat 2005. 6 Eylül 2010 tarihindekaynağından arşivlendi. Erişim tarihi:29 Ekim 2011.
^"About Sri Dharma Mittra".Dharma Yoga. 19 Ocak 2019 tarihindekaynağından arşivlendi. Erişim tarihi:19 Ocak 2019.Over 300 of these now-popular posture variations were created by Sri Dharma, though he will always say they only came through Divine intuition.
^abKaivalya, Alanna (28 Nisan 2012)."How We Got Here: Where Yoga Poses Come From".Huffington Post. 7 Haziran 2023 tarihinde kaynağındanarşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2018.Most recently, additions like "falling star," "reverse warrior," and "flip the dog," weren't around even 10 short years ago.
^Pratinidhi, Pant; Morgan, L. (1938).The Ten-Point Way to Health. Surya namaskars... Edited with an introduction by Louise Morgan, etc. Londra: J. M. Dent.OCLC1017424915.
^Mallinson, James (2011). Knut A. Jacobsen (Ed.).Haṭha Yoga in the Brill Encyclopedia of Hinduism.3. Brill Academic. ss. 770-781.ISBN978-90-04-27128-9.|ad= eksik (yardım)
^Saraswati, Swami Satyananda (2008).Asana Pranayama Mudra Bandha. Yoga Publications Trust, Munger, Bihar, India. s. 12.ISBN978-8186336144.Yogasanas have often been thought of as a form of exercise. They are not exercises, but techniques which place the physical body in positions that cultivate awareness, relaxation, concentration and meditation.
^Syman, Stefanie (2010).The Subtle Body: The Story of Yoga in America. Macmillan. s. 5.ISBN978-0-374-23676-2.But many of those aspects of yoga – the ecstatic, the transcendent, the overtly Hindu, the possibly subversive, and eventually the seemingly bizarre—that you wouldn't see on the White House grounds that day and that you won't find in most yoga classes persist, right here in America.
^Ni, Meng; Mooney, Kiersten; Balachandran, Anoop; Richards, Luca; Harriell, Kysha; Signorile, Joseph F. (2014). "Muscle utilization patterns vary by skill levels of the practitioners across specific yoga poses (asanas)".Complementary Therapies in Medicine.22 (4): 662-669.doi:10.1016/j.ctim.2014.06.006.ISSN0965-2299.PMID25146071.
Bharadwaj, S. (1896).Vyayama Dipika, Elements of Gymnastic Exercises, Indian System. Caxton Press. (no OCLC)
Bukh, Niels (1924).Grundgymnastik eller primitiv Gymnastik. Kopenhag: Hagerup.OCLC467899046.
Doniger, Wendy (2011). "God's Body, or, The Lingam Made Flesh: Conflicts over the Representation of the Sexual Body of the Hindu God Shiva".Social Research.78 (2, Part 1 (Summer 2011)). ss. 485-508.doi:10.1353/sor.2011.0067.JSTOR23347187.
Iyengar, B. K. S. (1979).Light on Yoga: Yoga Dipika. Thorsons.ISBN978-1-85538-166-7.
Srinivasan, Doris (1984). "Unhinging Śiva from the Indus civilization".Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland.116 (1). ss. 77-89.doi:10.1017/S0035869X00166134.JSTOR25211627.
^84’ün sembolizmi, astrolojik ve numerolojik özelliklerinden kaynaklanıyor olabilir: 7 sayısıastrolojide gezegenlerin, 12 sayısı iseburçların sayısını temsil eder.numerolojide ise 7, 3 ve 4’ün toplamı, 12 ise çarpımıdır. Dolayısıyla 84, (3+4) × (3×4) şeklinde ifade edilebilir.[26]