 | |
| Kısaltma | PS/SP |
| Başkanlar | Mattea Meyer veCédric Wermuth |
| Federal Konsey Üyeleri | Simonetta Sommaruga Alain Berset |
| Kuruluş tarihi | 21 Ekim 1888 (137 yıl önce) (1888-10-21) |
| Merkez | Spitalgasse 34 CH-3001Bern |
| Üyelik | 30,000[1] |
| İdeoloji | Sosyal demokrasi[2] Antikapitalizm Pro-Avrupacılık |
| Siyasi pozisyon | Merkez soldan[3][4]Sola[5][6][7] |
| Avrupa üyeliği | Avrupa Sosyalistler Partisi |
| Uluslararası üyelik | Sosyalist Enternasyonal İlerici İttifak |
| Federal Konsey | 2 / 7 |
| Ulusal Konsey | 41 / 200 |
| Eyaletler Konseyi | 5 / 46 |
| Kanton Yönetimi | 28 / 154 |
| Kanton Meclisleri | 459 / 2.609 |
| İnternet sitesi | |
| sp-ps.ch | |
İsviçre Sosyal Demokrat Partisi (İsviçre Sosyalist Partisi olarak da bilinir;Almanca: Sozialdemokratische Partei der Schweiz, SP;Fransızca: Parti socialiste suisse, PS;İtalyanca: Partito Socialista Svizzero;Romanşça: Partida Socialdemocrata de la Svizra),İsviçre'deki bir siyasi partidir.
SPS bir işçi sınıfı geleneği olan İsviçre'de tek kitle partisi olduğunu, farklı siyasi eğilimlerin ve kanatların varlığı daima karakterize etmiş ve parti liderliği her partinin meclis grubu politikalarını sorgulamaya dahi en ufak bir siyasi çatışmayı önlemek için bu farklı akımları birleştirmeye kendine görev kabul etmiştir.
Sadece 1953-1959 yılları arasında muhalefette kaldı.
| Seçim | Oy | % | ± | Sandalye | ± |
|---|---|---|---|---|---|
| 1971[8] | 452,195 | 22.9% (#2) | – 0.6 | 46 / 200 |  4 |
| 1975[8] | 477,125 | 24.9% (#2) | + 2.0 | 55 / 200 |  9 |
| 1979[8] | 443,794 | 24.4% (#2) | – 0.5 | 51 / 200 | 4 |
| 1983[8] | 444,365 | 22.8% (#2) | – 1.6 | 47 / 200 | 4 |
| 1987[8] | 353,334 | 18.4% (#3) | – 4.4 | 41 / 200 | 6 |
| 1991[8] | 373,664 | 18.5% (#2) | + 0.1 | 41 / 200 |  0 |
| 1995[8] | 410,136 | 21.8% (#2) | + 3.3 | 54 / 200 | 13 |
| 1999[8] | 438,555 | 22.5% (#3) | – 0.7 | 51 / 200 | 3 |
| 2003[8] | 490,392 | 23.3% (#2) | + 0.8 | 52 / 200 | 1 |
| 2007[8] | 450,308 | 19.5% (#2) | – 3.8 | 43 / 200 | 9 |
| 2011[8] | 451,236 | 18.7% (#2) | – 0.8 | 46 / 200 | 3 |
| 2015[9] | 475,071 | 18.8% (#2) | + 0.1 | 43 / 200 | 3 |
| 2019[8] | 413,724 | 16.8% (#2) | – 2 | 39 / 200 | 4 |
| 2023[8] | 466,714 | 18.3% (#2) | + 1,5 | 41 / 200 | 2 |
| 1888–1889 | Alexander Reichel |
| 1890–1891 | Albert Steck |
| 1892–1894 | Eugen Wullschleger |
| 1894–1896 | Wilhelm Fürholz |
| 1897 | Karl Zgraggen |
| 1898 | Paul Brandt |
| 1898–1901 | Otto Lang |
| 1901–1902 | Joseph Albisser |
| 1902–1908 | Gottfried Reimann |
| 1909–1910 | Eduard Kessler |
| 1911 | Hans Näher |
| 1912–1916 | Fritz Studer |
| 1916–1917 | Emil Klöti |
| 1918 | Jakob Gschwend |
| 1919 | Gustav Müller |
| 1919–1936 | Ernst Reinhard |
| 1937–1952 | Hans Oprecht |
| 1953–1962 | Walther Bringolf |
| 1962–1970 | Fritz Grütter |
| 1970–1974 | Arthur Schmid |
| 1974–1990 | Helmut Hubacher |
| 1990–1997 | Peter Bodenmann |
| 1997–2000 | Ursula Koch |
| 2000–2004 | Christiane Brunner |
| 2004–2008 | Hans-Jürg Fehr |
| 2008–günümüz | Christian Levrat |
| 1943–1951 | Ernst Nobs |
| 1951–1953 | Max Weber |
| 1959–1969 | Willy Spühler |
| 1959–1973 | Hans-Peter Tschudi |
| 1969–1977 | Pierre Graber |
| 1973–1983 | Willy Ritschard |
| 1977–1987 | Pierre Aubert |
| 1987–1993 | René Felber |
| 1983–1995 | Otto Stich |
| 1993–2002 | Ruth Dreifuss |
| 1995–2010 | Moritz Leuenberger |
| 2002–2011 | Micheline Calmy-Rey |
| 2010–günümüz | Simonetta Sommaruga |
| 2011–günümüz | Alain Berset |
| Ulusal Konsey (200 sandalye) |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Eyaletler Konseyi (46 sandalye) |
| ||||
| Diğer partiler | |||||
