Çin Devrimi veHindistan'ın bağımsızlığı ile birlikte yeni kurulan iki ülke arasında karşılıklı ilişkiler kuruldu.Çin'i ilk tanıyanlar arasında Hindistan da bulunmaktaydı. Bu durum iki ülke arasında dostane ilişkiler oluşmasına neden oldu. Ancak bu durum Tibet olayı ile sonlandı.
Savaşın esas sebebi iki ülkeninHimalayalarda bulunan sınırları üzerindeki anlaşmazlıklar olsa da[5] savaşın başlamasına yol açan başka etkenler de bulunmaktadır.
Çin Halk Kurtuluş Ordusu 1950 yılındaTibet'e askeri müdahalede bulundu ve kısa sürede bölge üzerinde hakimiyet kurdu. Çin'inTibet'i ele geçirmesi ile birlikte 3,225 kilometrelik bir sınıra sahip olan iki ülke, sıklıkla bu sınır üzerinde ufak çaplı çatışmalar yaşamaya başladılar. Bu tarihten itibaren Çin, Hindistan'ın kuzeyinde yer alan bazı bölgeleri de Çin'e dahil olarak gösteren haritalar yayınlamaya başladı.[5]
Bu olaylar üzerineHindistan,Çin Komünist Partisi'ne Çin'in Tibet politikasına karşı çıkan bir mektup yolladı. Bu durum da iki ülke arasının açılmasına neden oldu.
1959 yılında Tibet'te yaşanan isyan veDalay Lama'nın Hindistan'a sığınması gergin olan iki ülke ilişkilerini daha da kötü bir duruma getirdi.
Aynı yıllarda gergin olan Çin -Sovyet ve Çin -ABD ilişkilerinin tersine Hindistan bu iki ülkeyle gayet dostane ilişkiler içerisindeydi. Bu durum Çin yönetiminde Hindistan'ın bu iki ülkeden birisiyleÇin'e karşı ittifak yapacağı korkusunu doğuruyordu.[5]
Sorunların çözümü için 1960-1962 yıllarında müzakereler yapılmasına rağmen herhangi bir sonuç alınamadı.
Uzun süreden beri hazırlık yapan Çin Halk Kurtuluş Ordusu birliklerinin 20 Ekim 1962'de Hindistan'ın kuzey doğu bölgesindeki Çin-Hint sınırlarından saldırıya geçmesiyle savaş başladı. Aynı andaAksai Çin'de konuşlandırılmış bulunan Çin birlikleri de saldırıya geçerek ilerlemeye başladı.[6] Savaşın muharebe alanı denizden yüksekliği 4,250 metreye ulaşan dağlık bir coğrafya olmuştur.[7]
Bu olaylar yaşanırken batılı devletler Hindistan'a desteklerini sunmuşlardır. Bu yıllarda Çin'de meydana gelen doğal afetler veSovyetler Birliği ile yaşananÇin-Sovyet ayrılığı'nın ardından ülkedeki Sovyet mühendislerin ülkeyi terk etmesi nedeniyle ülkede kıtlık baş göstermiştir.
Amerika Birleşik Devletleri Hindistan Büyükelçisi John Kenneth Galbraith ve Hindistan Başbakanı Jawaharlal Nehru'nun, Çin-Hint sınır çatışması sırasında görüşmeleri.
Savaş Çin'in askeri zaferiyle sonuçlanmıştır. Bununla birlikte bazı kaynaklar Çin'in saldırgan bir görüntü çizdiğini öne sürerek siyasi açıdan kazançlı çıkmadığını belirtmektedir.[8]
Savaş sırasında ve sonrasındaAmerika Birleşik Devletleri,Hindistan'a destek olmuştur.Nikita Kruşçev yönetiminin de savaş öncesinde ve sonrasındaHindistan lehine bir politika izlemesiÇin ileSovyetler Birliği arasındaki diplomatik ilişkilerin bozulmasına yol açmıştır.[7] Hindistan'ın önderlik ettiğiBağlantısızlar Hareketi'ne bağlı ülkelerin kendisi lehinde herhangi bir müdahalede bulunamaması Hindistan'da hayal kırıklığı yaratmıştır.[9]
Ordusundaki zayıflıkların farkına varan Hindistan, ordusunun çağdaşlaştırılması ve güçlendirilmesi için çalışmalara başlamıştır. Bu çalışmaları sonucu daha etkin bir güce kavuşan Hindistan ordusuHindistan-Pakistan Savaşları sırasında herhangi bir zafiyete uğramamıştır.[10]
Barış antlaşmalarının imzalanması 1993 ve 1996 yılında gerçekleşmiştir. Fakat tam anlamıyla sonuca vardırılamamış sınır anlaşmazlıkları günümüzde bile iki ülkenin zaman zaman karşı karşıya gelmesine yol açmaktadır.
^Webster's Encyclopedic Unabridged Dictionary of the English language: Chronology of Major Dates in History, page 1686. Dilithium Press Ltd., 1989
^H.A.S.C. by United States. Congress. House Committee on Armed Services — 1999, p. 62
^War at the Top of the World: The Struggle for Afghanistan, Kashmir, and Tibet by Eric S. Margolis, p. 234.
^abcdThe US Army[1] 5 Şubat 2012 tarihindeWayback Machine sitesindearşivlendi. says Indian wounded were 1,047 and attributes it to Indian Defence Ministry's 1965 report, but this report also included a lower estimate of killed.
^abCalvin, James Barnard (Nisan 1984)."The China-India Border War". Marine Corps Command and Staff College. 5 Haziran 2016 tarihinde kaynağındanarşivlendi. Erişim tarihi:15 Ekim 2011.