Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Pumunta sa nilalaman
WikipediaAng Malayang Ensiklopedya
Hanapin

Wikang Ingles

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Nakaturo ang "Ingles" dito. Para sa mga tao mula Inglatera, tingnan angMga Ingles.
Ang artikulong ito, pahina, o bahagi nito ay kasalukuyang nasa gitna ng pagpapalawig o malawakang pagbabago.
Maaari ka ring tumulong sa pagsasagawa ng mga pagbabago.
Pakisilip angmga nakaraang pagbabago kung gusto mong makipag-usap sa user na naglagay nito rito. Maaari itong tanggalin kung walang naganap na mga pagbabago sa mga susunod na araw matapos itong ipaskil dito. Maliban kung walang mga pagbabago, hindi dapat itoburahin.
Para sa ibang mga gamit, tingnan angIngles (paglilinaw).
Ingles
Inggles
English
Bigkas/ˈɪŋɡlʃ/
Katutubo saAngmundong Anglopono, kabilang na angReyno Unido,Estados Unidos,Kanada,Australia,Irlanda,Nueva Selanda,Karibeng Komonwelt,Timog Aprika atiba pa
Katutubo
L1:380 milyon (2021)[1]
Pamilya
Ninuno
Mga dayalekto (talaan)
Pagsulat
Kinodigong anyoManually coded English (iba-iba)
Opisyal na katayuan
Opisyal na wika
Mga kodigong pangwika
ISO 639-1en
ISO 639-2eng
ISO 639-3eng
Glottologstan1293
Linguasphere52-ABA
  Mga rehiyon kung saan katutubong wika ng mayorya ang wikang Ingles
  Mga rehiyon kung saan opisyal o malawakang ginagamit ang wikang Ingles, pero hindi isang katutubong wika ng mayorya
Naglalaman ang artikulong ito ng mga simbolong ponetiko mula saIPA. Maaari po kayong makakita ngtandang pananong, kahon, o iba pang mga simbolo imbes ng mga karakter ngUnicode kung hindi suportado ang pagpapakita sa mga ito sa kasalukuyan niyong font. Para sa panimulang gabay sa mga simbolong IPA, tingnan angHelp:IPA sa Wikipediang Ingles.

Inglés,[a] binabaybay dingIngglés, angkanlurang wikang Hermaniko na nagmula saInglatera at ang pandaigdiganglingua franca sa kasalukuyan. Nagmula ang pangalan ng wika mula samga Anglo, isa sa mga sinaunanggrupong Hermaniko nalumipat sa Britanya sapagtatapos ng panahong Romano sa naturang lugar. Ingles angpinakaginagamit na wika sa mundo, dahil na rin sa matinding impluwensiya ngImperyong Britaniko noon (na pinalitan ngKomonwelt ng mga Bansa sa kasalukuyan) gayundin ngEstados Unidos sa kasalukuyan. Ito rin ang may pinakamaraming gumagamit bilangpangalawang wika, mas marami pa kesa sa mga katutubong mananalita nito. Gayunpaman, ikatlo lamang ang Ingles sa maypinakamaraming katutubong mananalita, pagkatapos ngwikang Mandarin atEspanyol.

Ingles ang opisyal o isa sa mga opisyal na wika ng57 bansa at 30 dependensiya, ang pinakamarami para sa kahit anong wika. Sa mga bansang tulad ngEstados Unidos,Reyno Unido,Australia, atNueva Selanda, ito ang pinakaginagamit na wika dahil na rin sa kasaysayan bagamat hindi ito isang opisyal na wika. Isa rin ito sa mgaopisyal na wika ngMga Nagkakaisang Bansa,Unyong Europeo, at iba pang mga pandaigdigan at panrehiyong organisasyon. Ito rin angde facto na wika ngdiplomasya, agham at teknolohiya, pandaigdigang kalakalan, turismo, libangan, at nginternet. Ayon sa isang pagtataya ngEthnologue noong 2021, meron itong 1.4 na bilyong mananalita.

Nagmula angLumang Ingles mula sa mga dayalekto ng mga kanlurang wikang Hermaniko na sinasalita ngmga Anglo-Saxon. Nakasulat sa mgarune (futhorc) ang wika bago ito gumamit ngisang alpabetong nagmula sa wikang Latin. Hiniram kalaunan ng Lumang Ingles ang ilang balarila at pangunahing bokabularyo mula saLumang Nordiko, isanghilagang wikang Hermaniko. Nalinang nang husto ang alpabeto at tuluyang pinalitan nito ang paggamit sa mgarune, kasabay ng pag-usbong ngGitnang Ingles mataposmasakop ngmga Normando ang Inglaterasimula noong 1066. Sa panahong ito matinding nanghiram ng mga salita ang Ingles mula sawikang Pranses, na ngayo'y bumubuo ng 28% ng lahat ng mga salita sa wika sa kasalukuyan, gayundin sawikang Latin, na bumubuo sa karagdagang 28%. Bagamat pawang nagmula sa Latin at iba pangmga wikang Romanse ang malaking bahagdan ng bokabularyo ng Ingles, nananatili pa ring Hermaniko ang pang-araw-araw na bokabularyo, balarila at ponolohiya nito. Umusbong naman angModernong Ingles matapos ng isangmalawakang pagbabago sa mga patinig nito. Ilan sa mga malapit na kamag-anak ng kasalukuyang anyo ng wika angwikang Scots, na nasa isangkontinuo ng mga dayalekto sa Ingles, gayundin angmga wikang Prisyano atMababang Aleman.

Klasipikasyon

[baguhin |baguhin ang wikitext]

Bahagi ngpamilyang Indo-Europeo ang wikang Ingles, partikular na saKanlurang Hermanikong sangay ngmga Hermanikong wika.[3] Dahil pare-parehong nagmula ang Ingles at ng ibang mga wikang Hermaniko kagaya ng mgawikang Olandes atAleman sa iisang ninuno na tinatawag naProto-Hermaniko, nagtataglay ang mga ito ng mga magkakatulad na tampok kagaya ng paghahati sa mgapandiwa bilangmalakas omahinang klase, ang paggamit sa mgapandiwang modal, at pagsasailalim sa serye ng pagbabago sa pagbigkas sa mgakatinig ngProto-Indo-Europeo na kilala ngayon bilang mgabatas Grimm atVerner.[4]

Isa angLumang Ingles sa napakaramingmga wikang Ingaeboniko na umusbong sa isangkontinuo ng mga dayalektong sinasalita ng mga Kanlurang Hermaniko simula noong ikalimang siglo saPrisya, partikular na sa baybayin ngDagat Hilaga. Umusbong ang Lumang Ingles mula sa mga mananalita ng mga wikang ito na lumisan sa lugar at nanirahan sakapuluang Britaniko.[5] Kalaunan, umusbong angGitnang Ingles, na sinundan naman ng Modernong Ingles.[6] May ilang mga dayalekto ng Luma at Gitnang Ingles na hiwalay na nalinang at nagingmga wikang Angliko, lalo na angwikang Scots.[7]

Dahil nakahiwalay ang wikang Ingles mula sa ibang mga wikang Hermaniko sa kontinente, nalinang ang sarili nitongbokabularyo,sintaksis, atponolohiya. Hindi naiintindihan ang Ingles ng mga mananalita ng kahit anong wikang Hermaniko, bagamat may iilang wika katulad ng wikang Olandes atPrisyano na may malaki-laking antas ng kaugnayan.[8] Tradisyonal nainiuugnay ang Ingles sa Prisyano, na madalas na ipinagpapalagay na pinakamalapit na kamag-anak ng Ingles sa mga wikang Hermaniko. Gayunpaman, ipinapakita ng modernong pananaliksik sa dalawang wika na kaunti lamang ang pagkakapareho nito sa Ingles.[9] Bagamat parehong sumailalim ang dalawa sa magkaparehong serye ng pagbabago sa tunog, hindi ito naganap nang sabay upang masabing may matindi silang kaugnayan sa isa't-isa.[10][11]

Kasaysayan

[baguhin |baguhin ang wikitext]
Pangunahing artikulo:Kasaysayan ng wikang Ingles

Proto-Hermaniko patungong Lumang Ingles

[baguhin |baguhin ang wikitext]
Manuskritong nakasulat sapanulatang unsiyal ngepikong tula naBeowulf saLumang Ingles, isinulat noong bandang taong 975 hanggang 1025.
Nagsimula ang tula sa:Hƿæt ƿē Gārde /na ingēar dagum þēod cyninga /þrym ge frunon ...[Pakinggan! Ating narinig ang kadakilaan ng nagdaang panahon ng mga katutubong hari ng mgaGār-Dene [isang maalamat na tribo ngmga Danes] ...]

Lumang Ingles, o Anglo-Sahon, ang pinakaunang anyo ng wikang Ingles na ginamit mula bandang taong 450 hanggang 1150. Nagmula ito sa mga dayalekto ngmga kanlurang wikang Hermaniko, minsang tinutukoy bilangmga wikang Anglo-Prisyano o di kaya'ymga wikang Hermaniko ng Dagat Hilaga, na sinasalita sa rehiyon ngPrisya,Mababang Sahonya, at katimugangJutland (sakop ngayon ngDinamarka atAlemanya) ng mga Hermanikong kilala sa kasaysayan bilangmga Anglo,Sahon, atYuto.[12] Simula noong ikalimang siglo,tumira ang mga Anglo-Sahon sa Britanya matapos itonglisanin ng mga Romano. Pagsapit ng ikapitong siglo, Lumang Ingles na ang pangunahing wikang sinasalita sa lugar at pinalitan ang mgawikang Karaniwang Britoniko atBritanikong Latin na sinalita noongpanahon ng mga Romano.[13][14][15] Ang wika gayundin sa lugar ngInglatera ay parehong pinangalan mula sa mga Anglo.[16]

Nahahati ang Lumang Ingles sa dalawang dayalektong Angliko (Mersiyano atNortumbriyo) at dalawang dayalektong Sahon (Kentiko atKanlurang Sahon).[17] Dahil sa impluwensiya ngkaharian ng Wessex at ang reporma sa edukasyon noong panahon niharing Alfredo noong ikasiyam na siglo, Kanlurang Sahon ang siyang nagingpamantayan sa pagsusulat sa Lumang Ingles.[18] Nakasulat angepikong tula naBeowulf sa Kanlurang Sahon, habang nakasulat naman sa Nortumbriyo ang pinakalumangtula sa wikang Ingles naHimno ni Caedmon.[19] Gayunpaman, nalinang ang Modernong Ingles mula sa dayalektong Mersiyano habang nalinang naman angwikang Scots mula sa Nortumbriyo. Isinulat ang ilang mga pinakamaagang tala ng Lumang Ingles gamit ngalpabetong runiko,[20] bagamat ginamit kalaunan angalpabetong Latin pagsapit ng ikapitong siglo; gumamit ito ng mgakalahating unsiyal na titik at may kasama ring mga runikong titik nawynnƿ,thornþ, at mga binagong titik Latin naethð atashæ.[20][21]

Malaki ang pagkakaiba ng Lumang Ingles sa modernong anyo ng wika. Hindi ito mauunawaan ng isang mananalita ng Ingles sa ika-21 siglo nang walang pagsasanay. Halos kapareho angbalarila nito sabalarila ngwikang Aleman: maraming mgaimpleksiyon sa dulo ng salita at anyo ang mgapangngalan,pang-uri,panghalip, atpandiwa, at mas malaya angayos ng salita nito kesa sa modernong anyo nito. May mga anyo ang Modernong Ingles para sakaukulan (grammatical case) ng panghalip (halimbawa [panlalaki] 'siya':he, him, his) at may iilan din para naman sa mga pandiwa (halimbawa 'magsalita':speak, speaks, speaking, spoke, spoken), pero sa Lumang Ingles, meron ding mga kaukulan para sa mga pangngalan at may mga dagdag na impleksiyon din ang mga pandiwa para sakatauhan atkailanan.[22][23][24]

Impluwensiya ng Lumang Nordiko

[baguhin |baguhin ang wikitext]

Sa pagitan ng ikawalo hanggang ika-11 siglo, sumailalim ang Ingles na sinasalita sa ilang mga rehiyon sa impluwensiya ngLumang Nordiko, na isangHilagang wikang Hermaniko. Dahil sa sunod-sunod na pagkolonisa ngmga Nordiko sa ilang bahagi ng Britanya noong panahong ito, nakakasalamuha ng mga mananalita ng Lumang Ingles sa mga mananalita ng Lumang Nordiko. Pinakamatindi ang interaksyon sa dalawang wika sa mga barayti ng wikang sinasalita sa hilagang-silangan na sakop noon ngDanelaw sa rehiyon ngYork. Sa kasalukuyan, pinakamakikita ang impluwensiyang ito sa wikang Scots at saHilagang Ingles. Nakasentro ang impluwensiya ng mga Nordiko saLindsey saMidlands. Matapos mapasailalim ang Lindsey sa kapangyarihan ng mga Anglo-Sahon noong taong 920, mabilis na kumalat ang Ingles sa naturang rehiyon. Sa modernong Ingles, ang impluwensiya ng mga Nordiko ay makikita sapanghalip sa ikatlong katauhan na nagsisimula sath- ('sila', 'nila', 'kanila':they, them, their), na siyang pumalit sa mga orihinal na panghalip ng Anglo-Sahon na nagsisimula naman sah- (hie, him, hera).[25] Makikita rin ito sa mga hiram na salita na pumalit sa mga katutubong Lumang Ingles kagaya nggive ('magbigay'),get ('kumuha'),sky ('langit'),skirt ('palda'), ategg ('itlog'). Mauunawaan ang Lumang Nordiko nang maayos-ayos ng mga mananalita ng ilang mga dayalekto ng Lumang Ingles, lalo na sa may hilaga.[26]

Gitnang Ingles

[baguhin |baguhin ang wikitext]

Englischmen þeyz hy hadde fram þe bygynnyng þre manner speche, Souþeron, Northeron, and Myddel speche in þe myddel of þe lond, ... Noþeles by comyxstion and mellyng, furst wiþ Danes, and afterward wiþ Normans, in menye þe contray longage ys asperyed, and som vseþ strange wlaffyng, chyteryng, harryng, and garryng grisbytting.

[Bagamat sa simula pa lamang, may tatlong paraan na ang mga Ingles sa pagsasalita, yaong nasa Katimugan, nasa Hilaga, at nasa Midlands sa gitna ng bansa, ... Gayunpaman, dahil sa pakikihalubilo at paghahalo, umusbong ang wika ng bansa mula sa mga ito, habang may iilan na gumagamit pa rin ng kakaibang pag-uutal, daldalan, ungol, at nakakarinding ngitngitan.]

Juan ng Trevisa,c.1385[27]

Karaniwang pinepetsahan ang pagsisimula ngGitnang Ingles sapananakop ng mga Normando sa Britanya mula noong 1066. Sa mga sumunod na siglo pagkatapos, sumailalim ang Ingles sa matinding impluwensiya ng anyo ngLumang Pranses na sinasalita ng mga Normando na nanirahan sa Inglatera at naging bago nitong namumunong uri; kilala ito ngayon bilangLumang Normando. Sa paglipas ng mga dekada, pawang mga naging bihasa sa dalawang wika ang parehong gitna at nakatataas na uri ng lipunan, mapa-Ingles man o Normando. Pagsapit ng 1150, bihira na lang sa panahong ito ang mga miyembro ng aristokrasya na marunong lamang ng Pranses.[28] Kalaunan, nalinang ang wikang Pranses na ginagamit ng mga Normando bilangwikang Anglo-Normando.[29] Matuturo rin ang paghihiwalay ng Luma sa Gitnang Ingles sa kapanahunan ng paggawa sa komposisyongOrculum ngAgustinong kanon na siOrrm noong ika-12 siglo, na nagtatampok sa paghahalo ng mga elemento ng Lumang Ingles at Anglo-Normando sa kauna-unahang pagkakataon.[30]

Samantala, nanatili pa ring marunong lamang sa Ingles ang mababang uri, na kumakatawan sa napakalaking bahagdan ng populasyon. Sa panahong ito, maraming hiram na salita ang ginamit nila na may kinalaman sa politika, batas, at iba pang mga prestihiyosong gawain.[31] Halimbawa, nagmula sa Pranses natrône ang salitang Ingles nathrone, na tumutukoy sa pisikal na inuupuan ng isang hari gayundin sa metaporikal na kapangyarihan nito.[32] Naging simple rin sa panahong ito ang mga impleksiyon ng Ingles, maaaring dahil sa paghahalo ng Lumang Nordiko at Lumang Ingles, na pawang parehas samorpolohiya ngunit magkaiba ng impleksiyon. Nawala rin ang pagkakaiba ngkaukulang palagyo (nominatibo) atpalayon (akusatibo) maliban sa mgapanghalip panao, nawala rin angkaukulang pagamit (instrumental), at naging para lamang sapag-aari angkaukulang paari (henetibo). Naging regular din ang maraming mga di-regular na anyo ng impleksiyon,{{sfn|Lass|1992|pp=103–123} at naging payak rin ang sistema ngkasunduan sa mga pangungusap, na humantong sa isang hindi gaanong malayangayos ng salita.[33]

Ilan sa mga sikat na panitikang naisulat sa Gitnang Ingles angMga Kuwento sa Canterbury (c.1400) niGeoffrey Chaucer atAng Kamatayan ni Arturo (1485) niThomas Malory. Naging talamak sa panahong ito ang paggamit sa panitikan ngdayalekto ng mga rehiyon, kagaya sa mga gawa ni Chaucer.[34] Mababasa saunang salin sa Ingles niJohn Wycliffe saBibliya noong 1382 angMateo 8:20 bilang: "Foxis han dennes, and briddis of heuene han nestis" ('May mga lungga ang mgasoro, at may mga pugad ang mgaibon sa langit').[35] Mapapansin rito na mayhulaping-n pa rin sapandiwanghave ('magkaroon') pero wala na sa mgapangngalan.

Maagang Modernong Ingles

[baguhin |baguhin ang wikitext]
AngMalawakang Pagbabago ng Patinig na naganap sa mga mahahabang patinig ng Maagang Modernong Ingles. Matapos naging mga diptonggo/aiau/ ang mganakabukang patinig/iːuː/, umangat nang isang antas kalaunan ang bawatnakasarang patinig upang matumbasan ang pagbabago.

Saklaw ngMaagang Modernong Ingles ng ika-14 hanggang ika-18 siglo ang pagsimple pa lalo na sistema ng impleksiyon, pagsasakodigo sa wika, at ang tinatawag naMalawakang Pagbabago sa Patinig, kung saan nagsimulang lumipat ang mgapatinig sa mga salitang Ingles patungo sa modernong bigkas nito.Umangat ang mgagitna atnakabukang patinig atnahati bilang mgadiptonggo ang mganakasarang patinig. Halimbawa, binibigkas noon ang salitang Ingles nabite ('kagat', binabasabayt) bilangbeet ('remolatsa') sa kasalukuyan, at binibigkas naman noon angbout saabout ('tungkol', binabasaabawt) bilangboot ('bota') sa kasalukuyan. Ito ang dahilan kung bakit may malaking pinagkaiba ang pagbigkas sa mga salitang Ingles at sa pagbaybay sa mga ito; ito rin ang dahilan bakit maraming pwedeng maging tunog ang bawat patinig ng Ingles kumpara sa ibang mga wika.[36][37]

Nagsimula maging prestihiyoso ang paggamit sa wikang Ingles, kumpara sa Normandong Pranses, sa kasagsagan ng kapanahunan niEnrique V ng Inglatera. Sinimulang gamitin ngCourt of Chancery saWestminster ang Ingles sa mgaopisyal na dokumento nito noong bandang 1430, at nabuo dahil rito ang isang bagong pamantayang anyo ng Gitnang Ingles na tinatawag naPamantayang Chancery mula sa mga dayalekto ngLondon atSilangang Midlands. Noong 1476, ipinakilala niWilliam Caxton sa Inglatera angpalimbagan, na lalong nagpalawak pa sa impluwensiya ng naturang pamantayan ng Ingles.[38]

Kabilang sa mga panitikang nakasulat sa Maagang Modernong Ingles ang mga gawa niWilliam Shakespeare gayundin angBersiyon ni Haring Jaime (KJV) ng Bibliya noong 1611. Bagamat halos katulad na ng modernong bigkas at baybay ang mga salita sa puntong ito, may mga pagkakaiba pa rin sa bigkas mula sa modernong Ingles, kagaya ng pagbigkas pa rin sa mga kumpol-katinig na/knɡnsw/ saknight ('kabalyero'),gnat ('niknik'), atsword ('espada'), na sa ngayo'y pawang mga di na binibigkas ang isa sa mga katinig nito.[b] Ilan sa mga tampok ng Maagang Modernong Ingles na ginamit ni Shakespeare ay maituturing na'ng laos o makaluma sa modernong mambabasa nito.[39] Mababasa angMateo 8:20 sa KJV bilang: "The Foxes have holes and the birds of the ayre have nests." ('May mga lungga ang mga soro habang may mga pugad ang mga ibon ng himpapawid.') Dito, mapapansin ang pagkawala ng mgakaukulan at ang resulta nito tulad halimbawa ng paggamit sa ayos napaksa–pandiwa–layon (subject–verb–object) at sa salitangof bilang pamalit sa nawalangkaukulang paari. Makikita rin dito ang mga hiram na salitang nagmula sa Pranses kagaya ngayre (ngayo'yair, 'himpapawid') at sa ibang mga kaso, nagpalit mismo sa katutubong salita nito tulad ngbird ('ibon') na pumalit sa Lumang Ingles nafugol.[40]

Pagsapit ng huling bahagi ng ika-18 siglo, naipakalat ngImperyong Britaniko ang wikang Ingles sa mga teritoryo at nasasakupan nito. Dahil sa paggamit sa kalakalan, agham at teknolohiya, diplomasya, sining, at pormal na edukasyon, Ingles ang naging pinakaunang tunay na pandaigdigang wika, na ginagamit sa pandaigdigang komunikasyon.[41][42] Ginamit ito sa Hilagang Amerika, ilang bahagi ng Aprika, Oseaniya, at iba pang mga rehiyon. Nang lumaya ang mga bansang may maramingkatutubong wika, Ingles ang ginamit nilangopisyal na wika upang maiwasan ang mga politikal na balakid dahil sa paggamit sa isang katutubong wika kesa sa iba.[43][44][45] Bumilis pa lalo ang pagkalat ng wika dahil sa mabilis na paglaki ng impluwensiya sa kultura at politika ngEstados Unidos matapos ngIkalawang Digmaang Pandaigdig, gayundin sa pagbobrodkast sa buong mundo sa wikang Ingles ng mga brodkaster tulad ngBBC ngReyno Unido.[46][47] Ingles ang pinakaginagamit na wika sa ika-21 siglo.[48]

Habang nalilinang ang modernong Ingles, nabuo ang mga pamantayang gabay para sa wika, na ginamit kalaunan sa opisyal na paraan kagaya halimbawa sa pampublikong edukasyon at pahayagan. Noong 1755, nilathala niSamuel Johnson angDictionary of the English Language, na nagpakilala sa pamantayang pagbaybay at paggamit sa mga salita. Samantala, nilathala naman ng Amerikanong siNoah Webster noong 1828 ang isangdiksiyonaryo na may layuning makapagtatag ng isang pamantayang anyo sa pagsusulat at pagsasalita ngAmerikanong Ingles na hiwalay sa pamantayan ng Britanya. Sa Britanya, unti-unting bumaba ang tingin sa mga dayalekto at barayti ngBritanikong Ingles na wala sa pamantayan, na nagpabilis sa paggamit ng mga prestihiyosong dayalekto ng mga nasa gitnang uri.[49]

Sa modernong Ingles, wala na halos mga kaukulan; tanging makikita na lang ito sa mgapanghalip. Halos matatag na rin angpaksa–pandiwa–layon (SVO) naayos ng salita.[49] Naging talamak na rin ang paggamit sa ilang mga pagbabago sa wika kagaya ngpaggamit ng salitangdo para sa mga kaso kung saan kinakailangangbaliktarin ang mgasugnay tulad sa mga tanong.[c] Dumami rin ang mga kaso ng paggamit sa anyong progresibo (mga nagtatapos sa hulaping–ing ngpandiwa, at tuloy-tuloy ring nagiging regular ang mga pandiwang may di-regular na anyo (hal.dreamed ('napanaginipan') imbes nadreamt) gayundin sa paggamit pa lalo sa mga analitikal na alternatibo sa mga impleksiyon (hal.more polite ('mas magalang') imbes napoliter). Dahil sa tindi ng presensiya sa midya ng Amerikanong Ingles, naiimpluwensiyahan na rin pati ang Britanikong Ingles.[50][51][52]

Heograpiya

[baguhin |baguhin ang wikitext]
  Katutubong wika ng mayorya
  Katutubong wika ng mayorya at isa sa mga opisyal na wika
  Opisyal na wika pero katutubong wika ng minorya
  Pangalawang wika: sinasalita ng lagpas 20% ng populasyon,de facto na wika ng trabaho, pamahalaan, edukasyon, atbp.[2]

Ayon sa isang ulat noong 2016, tinatayang nasa 400 milyong katao angkatutubong mananalita ng wikang Ingles, at nasa 1.1 bilyong katao naman ang nagsasalita nito bilangpangalawang wika.[53] Ingles ang wika na may pinakamaraming mananalita sa kabuuan, na sinasalita sa lahat ng kontinente.[54] Nakadepende ang dami ng mga mananalita bilang pangalawang wika o bilang banyagang wika sa antas ng kagalingan, mula 400 milyon hanggang lagpas 1 bilyon.[55] Tinataya naman noong 2003 na mas marami ang mananalita ng Ingles bilang pangalawang wika kumpara sa mga katutubong mananalita nito nang tatlo sa isa.[56]

Tatlong bilog ng Ingles

[baguhin |baguhin ang wikitext]
Kagalingan sa wikang Ingles ng piling mga bansa saEuropa atMediteraneo ayon sa isang ulat noong 2019:[57]
  Napakataas (63.07–70.27)
  Mataas (58.26–61.86)
  Katamtaman (52.50–57.38)
  Mababa (48.69–52.39)
  Napakababa (40.87–48.19)
  Hindi kasama sa ulat

Grinupo nglingwistang siBraj Kachru ang mga bansa sa mundo sa tatlong bilog ayon sa antas ng paggamit sa wikang Ingles rito. Ipinapakita ng modelong ito ang pagkalat ng Ingles mula sa mga katutubong bansa nito patungo sa iba, gayundin sa dami ng gumagamit nito sa isang partikular na bansa. Tinatawag ang tatlong bilog bilang "loob", "labas", at "lumalawak". Maaaring gumalaw ang mga bansa papaloob o papalabas depende sa magiging kahihinatnan ng wika rito sa hinaharap.[58][59]

  • Loobang bilog (inner circle) ang mga bansa na may malaking porsyento ng populasyon ang katutubong mananalita ng Ingles. Kabilang rito angReyno Unido,Estados Unidos,Kanada,Australia,Nueva Selanda,Irlanda, atTimog Aprika.[58]
  • Labas na bilog (outer circle) ang mga bansa na may mas maliit na bilang ng mga katutubong mananalita ng Ingles ngunit ginagamit bilang pangalawang wika para sa mga pang-araw-araw na gawain at institusyon kagaya sa edukasyon, pamahalaan, at negosyo. Kabilang rito angPilipinas, gayundin angNigeria,India,Pakistan,Malasya,Singapura, atHamayka.[60]
  • Lumalawak na bilog (expanding circle) ang mga bansa kung saan hindi karaniwang sinasalita ang Ingles at tinuturo bilang isang banyagang wika. Sa mga bansang ito kumakalat ang wikang Ingles dahil sa katayuan nito bilang isang pandaigdigang wika.[61]

Plurisentrikong wika

[baguhin |baguhin ang wikitext]

Isangplurisentrikong wika ang Ingles; ibig sabihin, wala itong iisang pambansang otoridad na namamahala sa pamantayan ng wika.[62][63][64] Madalas na sinusundan ng sinasalitang Ingles lalo na sa brodkasting ang mga pambansang pamantayan sa pagbigkas na kinagisnan imbes na isinakodigo. Karaniwang malalaman sa kanilangaksent kung saan nagmula ang mga brodkaster,[65] pero madalas na sinusulat ang iskrip sa mga balita sa isangpandaigdigang anyo ng pamantayang Ingles. Tipikal na dinidikta ng konsenso mula sa mga iskolar ng wika ang mga karaniwang gawi sa pagsusulat sa Ingles, hindi mula sa isang pamahalaan o pandaigdigang organisasyon.[66]

Maiintindihan ng mga Amerikanong tagapakinig ang maraming brodkast na nagmula sa Britanya at kabaligtaran. Maiintindihan ng mga mananalita ng Ingles ang karamihan sa kahit anong mga programa sa radyo at telebisyon gayundin sa mga pelikulang nagmula sa mgabansang nagsasalita ng Ingles.[67] Parehong may pormal at di-pormal na estilo ang pamantayan at panrehiyong barayti ng Ingles, at tanging nagkakaiba lamang sa mga salitang ginagamit (hal.lift sa Britanya habangelevator sa Amerika), sintaksis (hal.on the weekend sa Amerika habangat the weekend sa Britanya), at paggamit sa teknikal at di-teknikal na rehistro.[68]

Dahil sa kasaysayan ng paninirahan sa mga bansang nasa loobang bilog, nagawang maipantay ng Britanya ang pagkakaiba sa dayalekto at makagawa ng mga anyongkoine ng Ingles saTimog Aprika,Australia, atNueva Selanda.[69] Mabilis na natutong mag-Ingles ang marami sa mga migranteng nanirahan sa Estados Unidos. Sa kasalukuyan, malaking bahagdan ng populasyon ng Estados Unidos ngayon ay kaya lamang magsalita ng iisang wika.[70][71]

Ukol sa pambansang katayuan ng wikang Ingles sa mga piling bansa,

  • Sa Australia, walang itinalagang opisyal na wika sa parehong pambansa at pang-estadong lebel.[72]
  • SaKanada, parehong opisyal na wika sa pambansang lebel ang Ingles atPranses.[73] Opisyal na wika (o isa sa mga opisyal na wika) rin sa anim na lalawigan at tatlong teritoryo ang Ingles, habang wala namang itinalagang opisyal na wika sa tatlong lalawigan. SaQuebec, Pranses lamang ang tanging opisyal na wika nito.[74]
  • SaIrlanda, Ingles ang itinalagang pangalawang wika ng bansa, habangIrlandes naman ang itinalagang unang wika.[75]
  • Bagamat mayorya ng populasyon ng Nueva Selanda ang nagsasalita ng Ingles, tangingMaori at angpambansang wikang nakasenyas nito ang itinalagang opisyal na wika ng bansa.[76][77]
  • Walang itinalagang opisyal na wika saReyno Unido. Gayunpaman, saGales atHilagang Irlanda, Ingles ang isa sa mga opisyal na wika nito.[78][79] Walang itinalagang opisyal na wika saEskosya atInglatera.
  • SaEstados Unidos, Ingles ang itinalagang opisyal na wika ng bansa sa bisa ng isang kautusang tagapagpaganap noong 2025.[80] Opisyal na wika (o isa sa mga opisyal na wika) ang Ingles sa 32 estado at limang teritoryo. Walang itinalagang opisyal na wika sa natitirang 18 estado at saDistrito ng Columbia.[81]

Pandaigdigang wika

[baguhin |baguhin ang wikitext]
Katayuan ng wikang Ingles sa pampublikong edukasyon sa bawat rehiyon:[82]
  Kinakailangang asignatura
  Mapipiling asignatura
  Walang datos

Inilalarawan minsan ang wikang Ingles bilang ang pinakaunang pandaigdiganglingua franca,[46][83] o di kaya'y bilang ang pinakaunangpandaigdigang wika.[84][85] Pinakaginagamit na wika ang Ingles pagdating sa paglalathala, telekomunikasyon, kalakalan, libangan, at diplomasya.[85] Nakamit nito ang pagkapantay sawikang Pranses noong 1919 sa kasagsagan ng negosasyon saKasunduan sa Versailles.[86] Pagsapit ng pagtatag saMga Nagkakaisang Bansa noong 1945, naging pangunahing wika na ang Ingles;[87] isa ito sa anim na opisyal na wika ng naturang organisasyon at ang kasalukuyang pinakaginagamit na wika sa pandaigdigang diplomasya at pakikipag-ugnayan.[88][89] Nakatalaga ang Ingles bilang isang opisyal na wika o di kaya'y wika ng trabaho sa maraming mga pandaigdigang organisasyon kagaya ngPandaigdigang Lupong Olimpiko (IOC), Ginagamit rin ito bilang wika ng trabaho kahit maging sa mga panrehiyong organisasyon kagaya ngSamahan ng mga Bansa sa Timog-Silangang Asya (ASEAN) atEkonomikong Kooperasyon sa Asya-Pasipiko (APEC), kung saan hindi gaanong kalaganap ang paggamit sa naturang wika sa mga kasaping bansa nito. SaUnyong Europeo (EU), Ingles ang karaniwang ginagamit na wika ng trabaho ng mga kasaping bansa nito kahit na pinapayagan ng unyon na gumamit ang mga kasapi nito ng kahit anong wika.[90] Ingles ang ginagamit na basehan sa mgakontroladong likas na wika,[91] gayundin bilang ang wikang ginagamit sa larangan ngpaglalayag atpagpapalipad.[92][93]

English Proficiency Index noong 2014:[94]
  Napakataas (80–100%)
  Mataas (60–80%)
  Katamtaman (40–60%)
  Mababa (20–40%)
  Napakababa (0.1–20%)
  Walang datos

Wikang Ingles ang pinaka-inaaral na banyagang wika sa mundo.[46][47] Nag-aaral ang karamihan sa mga tao ng Ingles dahil sa praktikal na kadahilanan at hindi sa ideolohiya.[95] Sa EU, Ingles ang pinakasinasalitang banyagang wika sa 19 sa 25 kasaping bansa nito kung saan hindi opisyal na wika ito. Ayon sa isang opisyal na poll noong 2012 (noong kasapi pa angReyno Unido) sa mga kasaping bansa na hindi opisyal na wika ang Ingles, 38% ng mga sumagot ay nagsabing kaya nilang makapagsalita ng Ingles sa antas ng pakikipag-usap sa iba.[96] Kinokonekta ang matinding impluwensiya ng Ingles sa pagbilis ngkamatayan ng ibang mga maliliit na wika;[97] dahil rito, inaakusahan din ang wika ngimperyalismo at marami rin ang aktibong tumututol sa paggamit nito.[98] Gayunpaman, patuloy pa ring dumadami ang mga mananalita ng Ingles dahil sa paniniwalang nagdadala ng kaginhawaan at mas mabuting buhay ang paggamit nito.[99]

Kinakailangang marunong sa wikang Ingles sa maraming mga larangan kagaya ng samedisina atkompyuting. Bagamat magkasingpantay noon ang Ingles sa Pranses atAleman pagdating sa pananaliksik, Ingles na ang natatanging nananaig na wika sa kasalukuyan.[100] Makikita ang dominasyon nito samaagham na paglalathala sa mgaindeks ng mgasiyentipikong dyornal kagaya ngChemical Abstracts: noong 1998, nasa lagpas 80% ng lahat na naka-indeks na siyentipikong artikulo ng dyornal ang nakasulat sa Ingles, 90% sa mgalikas na agham noong 1996, at 82% saaraling pantao noong 1995.[101]

Sa kasagsagan ngdekolonisasyon saImperyong Britaniko noong dekada 1950s at 1960s, patuloy na ginamit ng mga lumayang kolonya ang wikang Ingles imbes na alisin ito sa mga wika ng kanilang bansa.[44][45] Halimbawa, patuloy na ginagamit saIndia ang Ingles matapos nitong lumaya sa Reyno Unido. India ngayon ang ikatlong may pinakamaraming inilalathalang aklat sa naturang wika matapos ngEstados Unidos at Reyno Unido,[102] kahit na di lalagpas sa 5% ng populasyon nito ang marunong magsalita ng Ingles nang maayos. Noong 2004, ipinagpalagay ng iskolar na si David Crystal na India ang may pinakamalaking populasyon na kayang magsalita o makaunawa ng Ingles sa mundo,[103] bagamat marami ring iskolar na naniniwalang Estados Unidos pa rin ang may hawak sa naturang titulo.[104] Marami sa mga mananalita ng Ingles Aprika ang bahagi ng pamayanang "Apro-Sakson" ng kontinente.[105] Pinaniniwalaan na mananatili ang Ingles bilang isang wikangkoine sa hinaharap.[106]

Ponolohiya

[baguhin |baguhin ang wikitext]
Pangunahing artikulo:Ponolohiya ng wikang Ingles
Naglalaman po ang bahaging ito ng mgaponetikong simbolo ng PPA. Maaari po kayong makakita ng mgatandang pananong, kahon, o iba pang mga simbolosa halip ng mga mga karakter ngUnicode kung hindi po suportado angpag-render sa mga ito.

Nagkakaiba angponolohiya ng wikang Ingles depende sa dayalekto, ngunit madalas pa ring nagkakaunawaan ang mga mananalita nito kahit ganito. Nakakapekto ang barayti ngponolohiya sa imbentaryo ng mgaponema, na siyang nagdidikta sa pagkakaiba saponetika at pagbigkas sa mga ponema. Inilalarawan ng bahaging ito ang mgapamantayang barayti ng wikang Ingles:Received Pronunciation (RP,lit. na'Tamang Pagbigkas') ng Reyno Unido atGeneral American (GA,lit. na'Pangkahalatang Amerikano') ng Estados Unidos.

Nasa 24 na ponemang katinig ang marami sa mga dayalekto ng wikang Ingles; 26 kung isasama pati ang/x/ at /ʔ/. Tumpak para sa Ingles ng California at sa RP ang sumusunod na imbentaryo.

Mga ponemang katinig ng wikang Ingles
LabiLabi–ngipinNgipinDilaLikuranPaletaNgala-ngalaTagukan
Pailongmnŋ
Papigilpbtdkɡ(ʔ)
Pakiskis
Pasutsotfvθðszʃʒ(x)h
PadulasGitnaɹjw
Gilidl

Talababa

[baguhin |baguhin ang wikitext]
  1. Ingles:English/ˈɪŋɡlʃ/
  2. Hindi na binibigkas angk atg sa/kn/ at/gn/, habang di naman binibigkas na angw sa/sw/.
  3. Isang halimbawa nito ang paggawa ng mga tanong sa pamamagitan ng pagbaliktad sapandiwang pantulong (auxiliary verb, hal.is, are, am) at sa paksa: ang "He will laugh" ('Tatawa siya') ay nagiging "Will he laugh?" ('Tatawa ba siya?') sa anyong patanong nito. Gayunpaman, kung walang pandiwang pantulong, ginagamit ang salitangdo bilang pamalit sa nawawalang pandiwa: ang "He laughs." ('Tumawa siya') ay nagiging "Did he laugh" ('Tumawa ba siya?'). Pansinin na nasa anyong pangnakaraan ang pandiwangdo (did) rito.

Sanggunian

[baguhin |baguhin ang wikitext]
  1. "What are the top 200 most spoken languages?"[Ano-ano ang 200 pinaka-sinasalitang wika?].Ethnologue (sa Ingles). 2023.Inarkibo mula sa orihinal noong 18 Hunyo 2023.
  2. 12Eberhard, David M.; Simons, Gary F.; Fennig, Charles D., mga pat. (2023).Ethnologue: Languages of the World[Ethnologue: Mga Wika ng Mundo] (sa Ingles) (ika-26 (na) labas). Dallas, Estados Unidos: SIL International.
  3. Bammesberger 1992, pp. 29–30.
  4. König& van der Auwera 1994.
  5. Bazelmans 2009, pp. 325–326.
  6. Robinson 1992.
  7. Romaine 1982, pp. 56–65.
  8. Harbert 2006.
    • Bazelmans 2009, p. 326, "According to most researchers, this means that there cannot have been an 'original' Anglo-Frisian entity ..."
    • Stiles 2018, p. 31, "... It is not possible to construct the exclusive common relative chronology that is necessary in order to be able to establish a node on a family tree. The term and concept of 'Anglo-Frisian' should be banished to the historiography of the subject."
  9. Versloot 2017, pp. 341–342.
  10. Stiles 2018, pp. 5–6.
  11. Baugh, Albert (1951).A History of the English Language[Kasaysayan ng Wikang Ingles] (sa Ingles). London: Routledge & Kegan Paul. pp. 60–83,110–130.
  12. Collingwood& Myres 1936.
  13. Graddol, Leith& Swann et al. 2007.
  14. Blench& Spriggs 1999.
  15. Bosworth& Toller 1921.
  16. Campbell 1959, p. 4.
  17. Toon 1992, Chapter: Old English Dialects.
  18. Donoghue 2008.
  19. 12Gneuss 2013, p. 23.
  20. Hogg& Denison 2006a, pp. 30–31.
  21. Hogg 1992a.
  22. Smith 2009.
  23. Trask 2010.
  24. Thomason& Kaufman 1988, pp. 284–290.
  25. Kastovsky 1992, pp. 320, 332.
  26. Hogg 2006, pp. 360–361.
  27. Townend 2012, pp. 81–82.
  28. Short, Ian (2002). "Language and Literature"[Wika at Panitikan].A Companion to the Anglo-Norman World[Gabay sa Mundong Anglo-Normando] (sa Ingles). Boydell and Brewer. pp. 191–214.doi:10.1017/9781846150463.011.ISBN 978-1-84615-046-3.
  29. Townend 2012, pp. 99–100.
  30. Svartvik& Leech 2006, p. 39.
  31. Baker, Curt (Spring 2016)."Effects of the Norman Conquest on the English Language"[Mga Epekto ng Pananakop ng mga Normando sa Wikang Ingles].Tenor Times (sa Ingles).5.
  32. Fischer& van der Wurff 2006, pp. 111–113.
  33. Horobin, Simon."Chaucer's Middle English"[Gitnang Ingles ni Chaucer].The Open Access Companion to the Canterbury Tales (sa Ingles). Louisiana State University.Inarkibo mula sa orihinal noong 3 Disyembre 2019.The only appearances of their and them in Chaucer's works are in the Reeve's Tale, where they form part of the Northern dialect spoken by the two Cambridge students, Aleyn and John, demonstrating that at this time they were still perceived to be Northernisms
  34. Wycliffe, John."Bible"[Bibliya](PDF) (sa Ingles). Wesley NNU.Inarkibo(PDF) mula sa orihinal noong 2 Pebrero 2017.
  35. Lass 2000a.
  36. Görlach 1991, pp. 66–70.
  37. Nevalainen& Tieken-Boon van Ostade 2006, pp. 274–279.
  38. Cercignani 1981.
  39. Lass 2006, pp. 46–47.
  40. How English evolved into a global language 2010.
  41. The Routes of English.
  42. Romaine 2006, p. 586.
  43. 12Mufwene 2006, p. 614.
  44. 12Northrup 2013, pp. 81–86.
  45. 123Graddol 2006.
  46. 12Crystal 2003a.
  47. McCrum, MacNeil& Cran 2003, pp. 9–10.
  48. 12Romaine 1999a.
  49. Leech et al. 2009, pp. 18–19.
  50. Mair& Leech 2006.
  51. Mair 2006.
  52. Breene, Keith (15 Nobyembre 2019)."Which countries are best at English as a second language?"[Ano-anong mga bansa at pinakamagaling mag-Ingles bilang pangalawang wika?] (sa Ingles). World Economic Forum.Inarkibo mula sa orihinal noong 25 Nobyembre 2016.
  53. Crystal 2003b, p. 106.
  54. Crystal 2003b, pp. 108–109.
  55. Crystal 2003a, p. 69.
  56. "EF English Proficiency Index 2019"(PDF) (sa Ingles). pp. 6–7.
  57. 12Kachru 2006, p. 196.
  58. Svartvik& Leech 2006, p. 2.
  59. Bao 2006, p. 377.
  60. Trudgill& Hannah 2008, p. 5.
  61. Trudgill& Hannah 2008, p. 2.
  62. Romaine 1999.
  63. Baugh& Cable 2002.
  64. Trudgill 2006.
  65. Ammon 2008, pp. 1537–1539.
  66. Svartvik& Leech 2006, p. 122.
  67. Trudgill& Hannah 2008, pp. 5–6.
  68. Deumert 2006, p. 130.
  69. Deumert 2006, p. 131.
  70. Ryan 2013, Table 1.
  71. Ward, Rowena (2019)."'National' and 'Official' Languages Across the Independent Asia-Pacific"['Pambansa' at 'Opisyal' na mga Wika ng Malayang Asya-Pasipiko].Journal of Multidisciplinary International Studies (sa Ingles).16 (1/2):83–84.doi:10.5130/pjmis.v16i1-2.6510.
  72. "40 Years of the Official Languages Act"[40 Taon ng Official Languages Act] (sa Ingles). Department of Justice Canada. Inarkibo mula saorihinal noong 10 Abril 2013.
  73. "Charter of the French language"[Karta ng Wikang Pranses].Légis Québec (sa Ingles). Québec Official Publisher. 26 Marso 2024.
  74. "Article 8 of the Constitution of Ireland"[Artikulo 8 ng Saligang-batas ng Irlanda].Irish Statute Book (sa Ingles). Enero 2020.
  75. "Maori Language Act 1987" (sa Ingles).
  76. "Recognition for sign language"[Pagkilala sa wikang nakasenyas].Television New Zealand (sa Ingles). 6 Abril 2006.
  77. Huws, Catrin Fflur (Hunyo 2006). "The Welsh Language Act 1993: A Measure of Success?"[Ang Welsh Language Act 1993: Panukat sa Tagumpay?].Language Policy (sa Ingles).5 (2):141–160.doi:10.1007/s10993-006-9000-0.
  78. "Irish language and Ulster Scots bill clears final hurdle in Parliament"[Nalampasan na ng panukalang Irish language at Ulster Scots ang huling balakid nito sa Parlamento].BBC News (sa Ingles). 26 Oktubre 2022.
  79. Ho, Vivian; Pannett, Rachel (1 Marso 2025)."A Trump order made English the official language of the U.S. What does that mean?"[Ginawa sa bisa ng isang utos ni Trump ang wikang Ingles bilang opisyal na wika ng Estados Unidos. Ano'ng ibig sabihin nito?].The Washington Post (sa Ingles).
  80. "United States"[Estados Unidos].The World Factbook (sa Ingles). Central Intelligence Agency. 29 Mayo 2024.
  81. "Countries in which English Language is a Mandatory or an Optional Subject"[Mga Bansa kung saan isang Kinakailangan o Mapipiling Asignatura ang Wikang Ingles] (sa Ingles). The University of Winnipeg.Inarkibo mula sa orihinal noong 31 Oktubre 2022.
  82. Meierkord 2006, p. 165.
  83. Brutt-Griffler 2006, pp. 690–691.
  84. 12Northrup 2013.
  85. Phillipson 2004, p. 47.
  86. Conrad& Rubal-Lopez 1996, p. 261.
  87. United Nations 2010.
  88. Richter 2012, p. 29.
  89. Ammon 2006, p. 321.
  90. Wojcik 2006, p. 139.
  91. International Maritime Organization 2011.
  92. International Civil Aviation Organization 2011.
  93. "Countries in which English Language is a Mandatory or an Optional Subject"[Mga Bansa kung saan isang Kinakailangan o Mapipiling Asignatura ang Wikang Ingles] (sa Ingles). The University of Winnipeg.Inarkibo mula sa orihinal noong 31 Oktubre 2022.
  94. Kachru 2006, p. 195.
  95. European Commission 2012, pp. 21, 19.
  96. Crystal 2000.
  97. Jambor 2007.
  98. Svartvik& Leech 2006, Chapter 12: English into the Future.
  99. Gordin 2015.
  100. Brutt-Griffler 2006, pp. 694–695.
  101. Sailaja 2009, pp. 2–9.
  102. Crystal 2004.
  103. Graddol 2010.
  104. Mazrui& Mazrui 1998.
  105. Crystal 2006.

Link sa labas

[baguhin |baguhin ang wikitext]
Mga mapagkukunang impormasyon patungkol saWikang Ingles
Mga opisyal na wika
Mga wikang panrehiyon
Mga katutubong wika
(ayon sarehiyon)
Bangsamoro
Bicol
Lambak ng Cagayan
Calabarzon
Caraga
Gitnang Luzon
Gitnang Kabisayaan
Cordillera
Rehiyon ng Davao
Silangang Kabisayaan
Ilocos
Kalakhang Maynila
MIMAROPA
Hilagang Mindanao
Soccsksargen
Kanlurang Kabisayaan
Tangway ng Zamboanga
Iba pa
Mga wikang pasenyas
Mga wikang pangkasaysayan
International
National
Other
Nagmula sa "https://tl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikang_Ingles&oldid=2195136"
Kategorya:
Nakatagong kategorya:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp