| เร็กเก |
|---|
| แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ | |
|---|
| แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม | ปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ในประเทศจาเมกา (โดยเฉพาะกรุงคิงส์ตัน) |
|---|
| เครื่องบรรเลงสามัญ | |
|---|
| รูปแบบอนุพันธุ์ | |
|---|
| แนวย่อย |
|---|
- รูทส์เร็กเก
- เลิฟเวอร์สร็อก
- เร็กเกในภาษาสเปน
|
| แนวประสาน |
|---|
|
| ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค |
|---|
|
เร็กเก (อังกฤษ:reggae) เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในประเทศจาเมกาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 คำนี้ยังหมายถึงดนตรียอดนิยมสมัยใหม่ของชาวจาเมกา[1] ใน ค.ศ. 1968 เพลง "Do the Reggay" โดย Toots and the Maytals เป็นเพลงยอดนิยมเพลงแรกที่ใช้คำว่า "เร็กเก" ในการตั้งชื่อเพลงและยังแนะนำผู้ฟังทั่วโลกให้รู้จักแนวเพลงนี้[2][3]
เร็กเกมีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับขบวนการราสตาฟารี ซึ่งเป็นขบวนการเชิงศาสนาซึ่งพัฒนาขึ้นในจาเมกาในคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมการเคลื่อนไหวที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและเสริมสร้างความสัมพันธ์และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองและผู้พลัดถิ่นที่มีเชื้อสายแอฟริกา[4][5][6] ไม่นานหลังจากการเคลื่อนไหวของขบวนการราสตาฟารีเริ่มต้นขึ้น ความนิยมในระดับสากลของดนตรีเร็กเกได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องและเผยแพร่ลัทธิราสตาฟารีไปทั่วโลก[5] ดนตรีเร็กเกเป็นวิธีการสำคัญในการส่งข้อความสำคัญของลัทธิราสตาฟารี โดยมีนักดนตรีเป็นผู้ส่งสาร ถึงขนาดชาวราสตาฟารีได้กล่าวว่า "ทหารและนักดนตรีเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนแปลง"[7]
ดนตรีเร็กเกผสมผสานองค์ประกอบทางดนตรีบางส่วนของริทึมแอนด์บลูส์,แจ๊ส, เมนโต (ดนตรีพื้นบ้านชนบทในเวลาที่มีการเฉลิมฉลองและเป็นอีกแนวเพลงหนึ่งของบทเพลงสวดและบทเพลงสวดดัดแปลงของการร้องเพลงในโบสถ์),[8] คาลิปโซ[9] และยังได้รับอิทธิพลจากเพลงพื้นบ้านของแอฟริกา
เร็กเกได้แพร่กระจายไปยังหลายประเทศทั่วโลกโดยมักผสมผสานเครื่องดนตรีท้องถิ่นและผสมผสานกับแนวเพลงอื่น ๆ เช่น เร็กเกในภาษาสเปนได้แพร่กระจายจากประเทศปานามาในทวีปอเมริกากลางไปยังประเทศเวเนซุเอลาและประเทศกายอานาในทวีปอเมริกาใต้ โดยไปยังส่วนที่เหลือของทวีปในที่สุด แนวเพลงแคริบเบียนในสหราชอาณาจักรรวมถึงเร็กเกได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และมีการพัฒนาจนกลายเป็นประเภทย่อย ศิลปินเร็กเกหลายคนเริ่มต้นอาชีพในสหราชอาณาจักรและยังมีศิลปินและวงดนตรีในยุโรปจำนวนมากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชุมชนชาวจาเมกาและแคริบเบียนในทวีปยุโรป ดนตรีเร็กเกในทวีปแอฟริกาได้รับความนิยมมากขึ้นหลังจากการไปเยือนประเทศซิมบับเวของบ็อบ มาร์เลย์ ใน ค.ศ. 1980
ในประเทศจาเมกา วงการดนตรีเร็กเกดั้งเดิมเป็นหนึ่งในแหล่งรายได้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ[10]
