หนานจิง
南京市
นานกิง
พิกัด:32°03′41″N 118°45′49″E / 32.0614°N 118.7636°E /32.0614; 118.7636 ประเทศ สาธารณรัฐประชาชนจีน มณฑล เจียงซู ระดับอำเภอ 11 ระดับตำบล 129 ตั้งถิ่นฐาน unknown (Yecheng, 495 BCE. Jinling City, 333 BCE) การปกครอง
• ประเภทนครกึ่งมณฑล • เลขาธิการพรรคจาง จิ้งหฺวา (张敬华 ) • นายกเทศมนตรีหาน ลี่หมิง (韩立明 ) พื้นที่ • ทั้งจังหวัด
6,587 ตร.กม. (2,543 ตร.ไมล์) • เขตเมือง
1,398.69 ตร.กม. (540.04 ตร.ไมล์) ความสูง
20 เมตร (50 ฟุต) ประชากร (2019)
• ทั้งจังหวัด
8,505,500 คน • ความหนาแน่น1,237 คน/ตร.กม. (3,183 คน/ตร.ไมล์) • เขตเมือง6,525,000 คน • ปริมณฑล 11.7 ล้าน คน เขตเวลา UTC+08:00 (เวลามาตรฐานจีน )รหัสไปรษณีย์ 2100 00–2113 00
รหัสพื้นที่ 25 รหัส ISO 3166 CN-JS-01 GDP (Nominal) ค.ศ. 2018 • ทั้งหมด191.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ • ต่อหัว23,104 ดอลลาร์สหรัฐ • ความเติบโต 9.43%GDP (PPP) ค.ศ. 2017 • ทั้งหมด334.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ • ต่อหัว40,084 ดอลลาร์สหรัฐ ดัชนีการพัฒนามนุษย์ 0.859 (สูงมาก) ป้ายทะเบียนรถ 苏A ต้นไม้ประจำเมือง Cedrus deodara ,Platanus × acerifolia [ 4] ดอกไม้ประจำเมือง Méi (Prunus mume )เว็บไซต์ www.nanjing.gov.cn
หนานจิง "หนานจิง" เขียนในตัวอักษรจีน
จีน 南京 ไปรษณีย์ Nanking ความหมายตามตัวอักษร "ราชธานีทิศใต้"
หนานจิง (จีน : 南京; พินอิน : Nánjīng ,เสียงอ่านภาษาจีนกลาง: [nǎ n.tɕí ŋ] ⓘ ) หรือรู้จักกันอีกชื่อว่านานกิง (Nanking [ 5] ) เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู ประเทศจีน หนานจิงยังเป็นนครใหญ่อันดับสอง ในภาคตะวันออกของประเทศจีน รองจากช่างไห่ นครหนานจิงมีพื้นที่การปกครอง 6,600 ตารางกิโลเมตร (2,500 ตารางไมล์) และประชากรทั้งหมด 8,270,500 คนในปี ค.ศ. 2016[ 6] พื้นที่ด้านในของนครหนานจิงล้อมรอบด้วยกำแพงเมืองโบราณ คือ เขตนครหนานจิงเก่า (南京城) มีพื้นที่ 55 ตารางกิโลเมตร (21 ตารางไมล์) ในขณะที่เขตนครหนานจิงชั้นนอกรวมถึงนครและพื้นที่โดยรอบครอบคลุมกว่า 60,000 ตารางกิโลเมตร (23,000 ตารางไมล์) จัดเป็นเขตนครหนานจิงใหม่ มีประชากรกว่า 30 ล้านคน
นครหนานจิงตั้งอยู่ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี มีสถานที่สำคัญในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของจีน โดยเป็นนครที่เคยเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของราชวงศ์จีนสมัยอาณาจักร ตลอดจนถึงสมัยรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐชุดต่าง ๆ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 3 ถึง ค.ศ. 1949[ 7] และเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมที่สำคัญ การศึกษา การวิจัย การเมือง เศรษฐกิจ เครือข่ายการขนส่ง และการท่องเที่ยว หนานจิงยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือภายในประเทศที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก นครนี้ยังเป็นหนึ่งในสิบห้านครย่อยในโครงสร้างการบริหารของเขตปกครองสาธารณรัฐประชาชนจีน [ 8]
หนานจิงซึ่งเป็นหนึ่งในนครที่สำคัญที่สุดของประเทศมานานกว่าพันปี ในอดีตนั้นหนานจิงจัดเป็นหนึ่งในสี่เมืองหลวงโบราณที่ยิ่งใหญ่ของจีน เป็นหนึ่งในนครที่ใหญ่ที่สุดในโลกเพลิดเพลินไปกับความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรืองแม้จะมีสงครามและภัยพิบัติ[ 9] [ 10] [ 11] [ 12] หนานจิงทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของง่อก๊ก (229–280) หนึ่งในสามรัฐสำคัญในยุคสามก๊ก เคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์จิ้น และแต่ละราชวงศ์ในยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ (ได้แก่หลิวซ่ง ฉีใต้ เหลียง และเฉิน ) ซึ่งปกครองจีนตอนใต้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ 317–589; ในสมัยราชวงศ์ถังใต้ (937–75), หนึ่งในสิบอาณาจักร ตลอดจนในสมัยราชวงศ์หมิง เมื่อครั้งแรกที่ประเทศจีนทั้งหมดถูกปกครองจากนครหนานจิงเป็นศูนย์กลาง (1368–1421)[ 13] หนานจิง ที่แปลว่านครหลวงใต้ เคยเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์ จนได้รับสมญานามว่า เมืองหลวงสิบแผ่นดิน และยังเป็น 1 ใน 6 นครโบราณ อันได้แก่ปักกิ่ง หนานจิงซีอาน ลั่วหยาง หางโจว และไคเฟิง
จนสมัยการปฏิวัติซินไฮ่ ล้มล้างจักรพรรดิจีน ราชวงศ์ชิง หรือแมนจู หนานจิงจึงเป็นเมืองหลวงของรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีน เป็นเมืองหลวงครั้งสุดท้ายระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1949 ภายใต้การบริหารของพรรคก๊กมินตั๋ง มีรัฐบาลคือรัฐบาลชาตินิยม แห่งสาธารณรัฐจีน (จีนคณะชาติ) ซึ่งมีผู้นำขณะนั้น คือ จอมทัพเจียงไคเช็ค ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ที่เกิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นครหนานจิงได้รับความโหดร้ายอย่างรุนแรงในความขัดแย้งของสงครามและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกคือการสังหารหมู่นานกิง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง หนานจิงยังคงเป็นเมืองหลวงของรัฐบาลคณะชาติต่อไป ก่อนที่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนจะลี้ภัยหนีไปเกาะไต้หวัน ในช่วงสงครามกลางเมืองจีน [ 14] เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีน ชนะสงครามกลางเมืองได้สถาปนาเป็นสาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลใหม่จึงได้ย้ายเมืองหลวงกลับมายังปักกิ่ง ดังเดิม
บรรพบุรุษชาวหนานจิงจำนวนมากอพยพมาจากปักกิ่งตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง จึงมีส่วนทำให้ภาษาหนานจิงมีสำเนียงคล้ายภาษาจีนกลางที่ฟังเข้าใจได้ทั่วไป จนทำให้ปัจจุบันหนานจิงเป็นหนึ่งในนครที่มีนักศึกษาต่างชาติมากที่สุดในประเทศจีน
นครนี้มีชื่ออื่นอีกหลายชื่อ และชื่อโบราณบางชื่อปัจจุบันใช้เป็นชื่อเขตต่าง ๆ ในนครนี้ ในบรรดาชื่อเหล่านี้มีชื่อเจียงหนิง (江寧) อยู่ด้วย อักษร "เจียง" (江) นี้หมายถึง "ฉางเจียง " ("แม่น้ำยาว") เป็นอักษรเดียวกับในพยางค์ต้นของชื่อ "เจียงซู " (江蘇/江苏) ส่วนอักษร "หนิง" (寧) แปลว่า "สันติ" ย่อมาจากคำว่า "นานจิง" เอง ต่อมาเมื่อนครนี้ได้เป็นเมืองหลวงของรัฐ เช่น ในช่วงสาธารณรัฐจีน ก็ใช้อักษร "จิง" (京) ที่แปลว่า "เมืองหลวง" เป็นคำย่อชื่อ "นานจิง" แทน
นครนี้ได้เป็นเมืองหลวงแห่งชาติจีนครั้งแรกสุดเก่าแก่ถึงสมัยราชวงศ์จิ้น แต่ชื่อหนานจิง ซึ่งหมายถึง เมืองหลวงทางใต้ ("หนาน" แปลว่า ใต้ และ "จิง" แปลว่า เมืองหลวง) ได้รับการกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการสำหรับนครนี้ในช่วงราชวงศ์หมิง ราว 600 หลังราชวงศ์จิ้น
หนานจิงยังเป็นที่รู้จักด้วยชื่อจินหลิง (金陵; "ภูเขาทอง") ชื่อเก่านี้ใช้มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์โจว แห่งยุครณรัฐ