Multiplexing nyaéta hiji téknik dinatelekomunikasi di mana sababarahasinyalinformasi digabungkeun jadi hiji sinyal sanyawa (composite signal) pikeun dikirimkeun ngaliwatan hijikanal. Pikeun ngirimkeun sinyal-sinyal kasebut dina kanal nu sarua, sinyal-sinyal kasebut kudu dipisahkeun jarakna antukna maranéhna henteu silih ganggu (interférensi), antukna sinyal kompositna dina tungtungpanarima (receiver) bisa dipisah-pisahkeun deui jadi sinyal-sinyal asalna.
Aya dua téknikmultiplexing dasar, nyaétafrequency-division multiplexing (FDM) jeungtime-division multiplexing (TDM). Dina FDM sinyal dipisahkeun jarakfrékuénsina, sedengkeun dina TDM sinyal dipisahkeun jarak (selang) waktuna.