Ekrani me lëngë kristali (anglisht:liquid crystal display apo shkurtLCD ) paraqitës i signaleve elektrike në form figurash vizuale. Ky lloj ekrani për paraqitjen e fotografisë përdorë një masë kristali të lëngët e cila në kushte të caktuara ka aftësi të ndikoi në drejtimin e thyerjes së dritës. Aparatet e ashtuquajtura TFT të gjeneratës së tanishme e posaqërisht gjenerata e Televizorëve të "hollë" (ang. flat) përdorin kryesisht këtë llojë ekrani.
Zhvillimin e teknologjisë në këtë drejtim si duket e hapiOto Leman me punimin e tij mbi kristalet e lëngëta në vitin1904. Në vitin1911,Çarls Mauguin bënë përshkrimin e strukturës dhe vetive të këtyre kristaleve ndërsa firma amerikaneMarconi Wireless Telegraph Company patenton në vitin1936 teknologjinë e ventileve të dritës me kristale të lëngëta. Punimi i parë shkencorë mbi këto kristale u botua me punimin "struktura molekulare dhe vetit e kristaleve të lëngëta" (org.:Molecular Structure and Properties of Liquid Crystals) nga Dr.Gjorgj Grej në vitin1962.
Gjatë fundit të viteve60-ta firma britanikeRadar Research Establishment mbështeti punimet e Gjorgj Grejt me një ekip ndihmëse. Kështu këta ja arrin të zbulojnë që kristali i lëngët "Cyanobiphenyl" i plotësonte kërkesat (stabiliteti, temperatura) për prodhimin e LCD-së.
Ekrani i parë i përdorur në praktikë bazohej në metodën dinamike shpërndarëse DSM (org.:Dynamic scattering mode). Ky lloj ekrani u futë në përdorim në Amerikë në vitin1968 nga një grup nëRadio Corporation of America (RCA). Udhëheqësi i këtij grupiGjorgj Hajlmajar themeloi më vonë firmënOptel në të cilën u prodhuan disa LCD-së në bazë të këtij principi.
Në vitin1969 amerikaniXhems Fergason zbuloi efektin e fazave nematike në hapësirë (ang. "twisted nematic field effect"). Në[ vitin1971 ai filloi të përdorë këtë teknologji për prodhimin e ekraneve në firmën e tijILIXCO e cila sot (2005) është e njohur me emrinLXD Incorporated. Kjo teknologji e prodhimit të LCD e zëvendësonte kualitetin e dobët që sillte teknologjia me metodën dinamike të shpërndarjes (DSM)
