Kalifati Emevi oseOmajad (Arabisht: ٱلْخِلَافَة ٱلْأُمَوِيَّة,al-Khilāfah al-ʾUmawīyah[2]) ishte i dyti nga katërkalifatet islamike të vendosur pas vdekjes sëMuhamedit. Ai udhëhiqej ngadinastia Omajad, emri i së cilës vjen ngaUmaja in Abd Shams, stër-stërgjyshi i kalifatit të parë Omajad. Edhe pse familja Omajad e kishte origjinën nga qyteti iMekës,Damasku ishte kryeqyteti i Kalifatit të tyre. Kalifati Umajad u rrit në 5.790.000 kilometra katrorë në kulmin e tij në shekullin e 7-të.
Kalifati Omajad sundonte mbi një popullsi të madhe multietnike dhe multikulturore.Të krishterët, të cilët ende përbënin shumicën e popullsisë së kalifatit, dhe hebrenjtë u lejuan të praktikonin fenë e tyre, por duhej të paguanin një llojë takse (xhizje) nga e cilamyslimanët përjashtoheshin. Myslimanëve iu kërkohej të paguanin taksën ezeqatit, e cila ishte caktuar në mënyrë eksplicite për programe të ndryshme të mirëqenies në dobi të myslimanëve ose të konvertuarve myslimanë.[3] Nën kalifët e hershëm Omajad, pozita të shquara mbaheshin nga të krishterët, disa prej të cilëve u përkisnin familjeve që kishin shërbyer në qeveritë bizantine. Punësimi i të krishterëve ishte pjesë e një politike më të gjerë të akomodimit fetar që ishte i domosdoshëm nga prania e popullsisë së madhe të krishterë në provincat e pushtuara, si në Siri. Kjo politikë rriti gjithashtu popullaritetin e Muavijes dhe forcoi Sirinë si bazën e tij të pushtetit.[4][5] Epoka Omajad shpesh konsiderohet periudha formuese nëartin islam.[6]
↑Yalman, Suzan (tetor 2001)."The Art of the Umayyad Period (661–750)".Heilbrunn Timeline of Art History (në anglisht). Based on original work by Linda Komaroff. New York: The Metropolitan Museum of Art.
.svg)
