Rođen je kaoSaloth Sar (kmerski: សាឡុត ស) u bogatoj farmerskoj obitelji u mjesuPrek Sbauv te je školovan u nekim od najelitnijih škola uKambodži. Tokom 40-ih godina, preselio se uPariz gdje je postao članKP Francuske i usvojiomarksizam-lenjinizam, posebice kako je interpretiran u djelimaJosifa Staljina iMao Zedonga. U Kambodžu se vratio1953. godine te se pridružio komunističkom kmerskomViệt Minhu u borbi protiv novoformirane vlasti nezavisne Kambodže, na čijem je čelu bio princNorodom Sihanouk. Nakon povlačenja Việt Minha uSjeverni Vijetnam tokom1954. godine, Pol Pot se vratio uPhnom Penh, gdje je radio kao učitelj, istovremeno ostajući aktivan član kambodžanskog komunističkog pokreta. Godine1959., pomogao je u organiziranju pokreta u stranku, Kampućijsku radničku partiju – koja će kasnije postatiKomunistička partija Kampućije – te je početkom 60-ih godina postao njezin čelnik. Kako bi izbjegao državnu represiju, godine1962. se preselio u bazuViệt Cộnga u kambodžanskog džungli, prije nego je posjetioHanoi iPeking. Godine1967., ponovo je započeokonflikt protiv Sihanouka.
Nakon pobjede u građanskom ratu, Pol Pot je1975. godine došao na čelo Kambodže, koja je ubrzo preimenovana uDemokratska Kampućija. Želeći izgraditi agrarno, socijalističko društvo, Pol Pot je uspostavio diktatorski, represivni režim koji je prisilno evakuirao gradsko stanovništvo i tjerao narod na prisilni rad u poljima, u sklopu kooperativa. Svi oni koji su smatrani neprijateljima novog režima su proganjani i pobijeni. Ta masovna ubojstva, tokom kojih će stradati gotovo četvrtina populacije, dana su znana kaokambodžanski genocid.[3][4][5][6] Tokom1978. godine, komunistička opozicija u Kambodži, mahom sastavljena od disidenata uVijetnamu, zalagala se za vijetnamsku vojnu intervenciju protiv Pol Potovog režima. Krajem godine,Vijetnam je izvršio invaziju Kampućije i uspostavio marionetski režim,NR Kampućiju. Pol Pot i njegovi sljedbenici su početkom siječnja1979. godine pobjegli izPhnom Penha te pobjegli u džunglu na granici sTajlandom. Do1993.,Crveni Kmeri su bili diokoalicijske vlade koja je uživala međunarodno priznanje, u odnosu na nikada priznatu NR Kampućiju. Tokom tog skrivanja,Ta Mokova frakcija Crvenih Kmera je Pol Pota stavila u kućni pritvor, gdje je i umro1998. godine, navodno od srčanog udara,[7] uzrokovanog vjerojatno od smrtonosne kombinacije valiuma i klorokina.[8]
↑Chandler, David (23 August 1999). „Pol Pot”. Time Magazine. Arhivirano izoriginala na datum 3 February 2011. Pristupljeno 4 February 2011.
↑Heuveline, Patrick (1998), "Between One and Three Million": Towards the Demographic Reconstruction of a Decade of Cambodian History (1970-79), Population Studies, Vol. 52, Number 1: 49-65.
↑Heuveline, Patrick (2001). "The Demographic Analysis of Mortality in Cambodia." In Forced Migration and Mortality, eds. Holly E. Reed and Charles B. Keely. Washington, D.C.: National Academy Press.
↑Banister, Judith, and Paige Johnson (1993). "After the Nightmare: The Population of Cambodia." In Genocide and Democracy in Cambodia: The Khmer Rouge, the United Nations and the International Community, ed. Ben Kiernan. New Haven, Conn.: Yale University Southeast Asia Studies.
↑Nate Thayer. "Dying Breath"Far Eastern Economic Review. 30 April 1998.
Denise Affonço,To The End Of Hell: One Woman's Struggle to Survive Cambodia's Khmer Rouge.
David P. Chandler, Ben Kiernan & Chanthou Boua:Pol Pot plans the future: Confidential leadership documents from Democratic Kampuchea, 1976–1977. New Haven, CT: Yale University Press, 1988.
Stephen Heder,Pol Pot and Khieu Samphan. Clayton, Victoria: Centre of Southeast Asian Studies, 1991.
Ben Kiernan, "Social Cohesion in Revolutionary Cambodia",Australian Outlook, December 1976.
Ben Kiernan, "Vietnam and the Governments and People of Kampuchea",Bulletin of Concerned Asian Scholars (October–December 1979)
Ben Kiernan,The Pol Pot regime: Race, power and genocide in Cambodia under the Khmer Rouge, 1975–79. New Haven, Conn: Yale University Press, 1997.
Ben Kiernan,How Pol Pot came to power: A history of Cambodian communism, 1930–1975. New Haven, Conn.: Yale University Press, 2004.
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
.svg)
