Veroispovest:rimokatolici (63%),kalvinisti (20%),luterani (5%),ateisti i bez religije (12%). Po statistikama, Mađarska je ipak zemlja sa jakim procentom stanovništva koji ne veruje ili nema verskog opredelenja (oko 1.860.000[5]). Po drugim istragama, nešto između 32% o 35% stanovništva ne veruje u Boga[6].
Najveći mađarski grad jeBudimpešta, glavni ekonomski i politički centar pa i zvanični glavni grad države. U 2022. grad broji 1,7 miliona stanovnika (17% od ukupnog stanovništva), dok u krugu metropole (Budapesti agglomeráció) živi oko 3 miliona stanovnika. Sledi nekoliko gradova srednje većine koji se nalaze u blizini granica:Debrecen,Miskolc,Szeged,Pécs,Győr,Nyíregyháza,Kecskemét iSzékesfehérvár. Ostali deo urbanog stanovništva čine mali gradovi od 30–50.000 žitelja.
Karpatski basen i dolina reke Dunav su oblast Evrope koja ima daleku, veoma složenu i nimalo linearnu historiju. Prvi tragovi ljudskog naseljavanja mogli bi datirati još pre 500.000 godina kod vrstehomo heidelbergensisa, mada značajniji tragovi postoje počev od pojavehomo neanderthalensisa pre oko 100.000 godina.Homo sapiens je stigao u karpatski basen pre 30.000 godina pre nove ere a možda je pripadaoaurignačkoj kulturi. Zatim nalazimo bitne tragoveКulture linearnotrakaste keramike koja uvodi poljoprivredu na Karpatskom basenu.
U4. veku su je naseliliHuni pod vođstvomAtile. Potom ovo područje naseljavaju germanska plemena. Nakon njih dolazeAvari iSloveni (oko550-590). Današnji Mađari,Ugri (v.Onoguri), su naselili Panoniju krajem9. veka. Oko1000. godine Mađari su primilihrišćanstvo, vojvoda Vajk je promenio ime uStefan a papaSilvestar II. je ga krunisao zakralja Mađara. Od1000. do1301.Ugarskom su vladaliArpadovići, nakon čega kraljevina prelazi pod strani uticaj tokom dva veka (Přemyslovići,Wittelsbach,Anžuvinci,Luxemburgovci,Habsburgovci,Jagelovići). U15. veku Mađarska je bila potkopana endemskom unutrašnjom političkom nestabilnošću, dok je u evropskoj geopolitičkoj tabli predstavljala jedno od najvećih kraljevstava u Evropi, zauzimala je veoma centralnu poziciju na kontinentu i bila je jedna od najtraženijih kruna u Evropi usred borbi za vlast između najambicioznijih tajkunskih porodica. Suočena sa situacijom koja je postajala sklerotična, Mađarska je ipak procvetala pod vođstvom vojne porodiceHunyadi, pravihrenesansnih gospodara, ali su se njene krhkosti pokazale nepremostivim pred napredovanjem jedne od najvećih vojnih sila tog vremena,Osmanskog carstva.
PosleTridesetogodišnjeg rata (1618-1648),Habzburgovci su delimično napustili scenu srednje Evrope i Carstva da bi posvetili više pažnje događajima na jugu i na istoku. S druge strane, Osmansko carstvo je dostiglo sjaj podSulejmanom Veličanstvenim (1520-1566), a posle toga takvo napredovanje i takvi uspesi su se pokazali kao neponovljivi. Vojne kampanje su se često pokazale manje profitabilnim nego što se očekivalo, dok je carstvo postajalo izuzetno skupa struktura za upravljanje, sa burnom tendencijom, i postepeno je počinjalo da slabi iz čisto unutrašnjih razloga. Iz takvih razloga, posle poraza uopsadi Beča (1683), počinje suton Osmanskog Carstva. UVelikom turskom ratu (1683-1699), vojna koalicija koju su vodili Habsburgovci je osvojila celu Panonsku niziju.
Krajem 17. veka, Habsburška monarhija zaposeda Transilvaniju i otomanske teritorije u Panonskoj niziji, tako da svi Mađari dolaze pod vlast Habsburga. U periodu reformacije, Mađari prilazeluteranstvu ikalvinizmu.
Mađari su 1848. godine podigli bunu protiv Habsburga zahtevajući nacionalna prava. Ono što su Mađari tražili od Habsburga, nisu hteli da daju nemađarskom stanovništvu tadašnje Ugarske, zbog čega je došlo do sukoba između Mađara i pripadnika drugih narodnosti tadašnje Ugarske - Slovaka,Srba, Hrvata, Rumuna, itd. Mađari su izgubili rat, a samim tim nisu ni ostvarili svoja nacionalna prava.
Posle 1860. godine, Habsburška politika prema Mađarima se menja, tako da je 1867. godine Habsburška monarhija transformisana uAustro-Ugarsku, u kojoj je Ugarska dobila veliki stepen autonomije. Granica izmeđuAustrije i Ugarske je išla rekom Lajtom. Ugarska je vodila politiku ugnjetavanja slovenskog življa: Srba, Hrvata, Slovaka, ali i neslovenskih Rumuna.
UPrvom svetskom ratu (1914-1918) Austro-Ugarska je bila članicaSila osovine zajedno saNemačkom iItalijom. Kada je Austro-Ugarska izgubila rat, država se podelila na Austriju i Mađarsku, a preostali delovi su ušli u sastavRumunije,Čehoslovačke iJugoslavije, kao ratna otšteta, odlukom pobedničkih snaga u Trijanonu (Francuska).
UDrugom svetskom ratu (1939-1945), Mađarska je bila na straniTrojnog saveza. Učestvovala je u razbijanju Jugoslavije 1941 godine, posle čega su mađarske trupe okupirale Bačku, Baranju, Međumurje i Prekumurje. Specijalni odredi – streličasti krstovi učestvovali su u mnogim zločinima nad Srbima na okupiranim teritorijama.
1945-1989 Mađarska je bila pod sovjetskim uticajem. Bila je članica Varšavskog ugovora. Do antikomunističke i antisovjetske pobune je došlo 1956. Pobuna je ugušena. 1989. promenila je ime Narodna Republika Mađarska u Republika Mađarska. 2004. predsednik Mađarske je Ferenc Madl.
1 Značajan dio teritorija se nalazi uAziji. •2 U potpunosti u Aziji, ali ima društvene i političke veze s Evropom. •3 Posjeduje zavisne ili slične teritorije izvan Evrope.
.svg)
