Albanija (alb.Shqipëria[ʃcipəˈɾiːa]; službenoRepublika Albanija, alb.Republika e Shqipërisë) je država u južnojEuropi, izmeđuCrne Gore na sjeveru i sjeverozapadu,Srbije (ili djelomično priznatogKosova) na sjeveroistoku,Makedonije na istoku,Grčke na jugoistoku i jugu,Jadranskog iJonskog mora na zapadu i jugozapadu; obuhvaća 28 748 km2.
Albanija vjerovatno dolazi od antičkogProto-Indo-Europskog korijena*albho, što znači "belo". Od ovog korijena možda potječe i imeAlbion, staro ime zaBritaniju (i danas je nadimak za Englesku Gordi Albion). Alternativno poreklo može biti isto kao i za imeAlpi, ali etimologija ovog naziva nije definitivno utvrđena.
Stanovništvo Albanije je etnički vrlo homogeno: 98% su čisti Albanci, narod koji potječe od Ilira drevne indoeuropske populacije koja je naselila to područje. U istu etničku skupinu pripadaju Gegi koji obitavaju u sjevernom dijelu zemlje i Toski, koji žive u južnim krajevima.Prvi put se riječsiptari pojavljuje kao ime ilirskog plemena u današnjoj sjevernoj-centralnoj Albanijoj,130 godine uptolomejevom radu.Albanopolis od Albana (Albanopolis of the Albani) je mesto koje se nalazi na ptolomejevoj mapi, i na drevnom porodičnom epitafu uŠkupiju, koji se identifikuje sa Zgerdeš (Zgërdhesh) brdskom tvrđavom blizuKruje u severnoj Albaniji. Arbanon je verovatnije ime okruga - moguće je da se radi o ravnici Mat - nego ime određenog mesta. Indikacija pokreta sa viših nadmorskih visina u mnogo ranijem periodu je detektirana u distribuciji geografskih imena koja se završavaju sa-eš koje izgleda da je proisteklo iz latinskog-enizis ili-ezis, između Škumbina i Mata, sa koncentracijom između Elbasana i Kruje.
Termin Albanoi se možda polako širio na druga ilirska plemena dok njegova upotreba nije postala uobičajena među svim Albancima. Sudeći prema albanskom naučnikuFaika bej Konice (Faïk bey Konitza), izraz "Albanija" nije u potpunosti zamenio "Iliriju" do kraja četrnaestog veka. Reč "Alba" ili "Arba" je izgleda povezana sa gradom Arba (danasRab, Hrvatska), koji je u preistorijskim periodima bio naseljen polu-ilirskim Liburnijcima, prvi put pomenutim360. pne..
Oko hiljadu godina kasnije, neki Vizantijski pisci su koristili izraze "Albanon" i "Arbanon" da označe region Kruje. U 13. veku, imena "Albanija" i "Albanežani" ("Albanenses") su označavala celu zemlju i svo stanovništvo kako je pokazano u radovima mnogih starih albanskih pisaca, kao što su Budi, Blanko i Bogdano. Prvi put se čulo za albance u njihovoj zemlji kao za Arbanite od Arbanona u spisimaAne Komnine (Alexiad 4) o nevoljama koje su u regionu uzrokovaliNormani tokom vladavine njenog oca, Alekseja I Komnina (1081. -1118.). UIstoriji napisanoj1079. -1080, vizantijski istoričarMichael Attaliates je dao naznake o Albanoima koji su uzeli udela u pobuni protivKonstantinopolja1043, i o Arbanitaima kao podanicima vojvodeDirahijuma. Italo-Albanci i albanske manjine koje su još prisutne u Grčkoj su kroz istoriju bile poznate pod različitim imenima:Arbënuer,Arbënor,Arbëneshë,Arbreshë.
Gotovo da nema sumnje da je korenalb- iliarb- stariji odšćip- (shqip-), od kojeg potiče današnje ime države - Šćiperija (Shqipëria), ime koje se pojavljuje samo u vreme turskih invazija. Albansko ime zemlje, Šćiperija, znači "zemlja orlova".
Kraljevina Ilirija u doba kralja Agrona (3. vek pre nove ere), prostire se "od Epira do Neretve".
Na prostorima današnje Albanije, ljudska aktivnost je prisutna od početka ljudske istorije. Najranije stanovništvo je verovatno bilo pre-Indo-Evropske populacije, koja je nastanjivala veći deo mediteranske obale. Ipak, njihovi fizički ostaci su oskudni i koncentrisani samo u priobalnom regionu. Uskoro su ove prve stanovnike zamenila Proto-Helenska plemena, koja su postepeno zauzimala današnju Grčku, južnu Makedoniju i južni deo današnje Albanije. Ovi procesi su vršeni u drugom milenijumu stare ere, i nisu uticali na severnu ili centralnu Albaniju, zonu koja je u to vreme predstavljala sliku političkog vakuuma (što je u suštini istorijski paradoks).
Iliri su relativno kasno došli na Balkan. Mada se njihovo prisustvo može pratiti do900. pne., njihova politička struktura je formulisana u7. i6. veku pre nove ere. Vešti u obradi metala i žestoki ratnici, Iliri su formirali ratnička kraljevstva koja su se međusobno borila kroz celu njihovu istoriju. Samo tokom šestog veka pre nove ere su Iliri organizovali značajne napade na svoje prve komšije, grčko kraljevstvo Molosoi u severnom Epiru (danas južna Albanija), Makedonsko kraljevstvo i kraljevstvoPaionia (danas u severnoj Makedoniji). Verovatno je njihov najveći uspeh bilo ubistvo Perdicasa III, kralja Makedonije. Na ilirsku nesreću, Perdicasa je nasledio Filip II, otacAleksandra Velikog, koji je efikasno prekinuo ilirsku agresiju.
U stvarnosti, ipak, Iliri su uglavnom bili miroljubivi trgovci poljoprivrednih dobara i metalnih proizvoda. Na ilirsku kulturu je uticala grčko-makedonska kultura. Na prostoru Albanije se nalazilo i nekoliko antičkih grčkih kolonija.
Nakon što je bila osvojena od strane nekoliko zemalja, od kojih su najbitnije Rimsko i Vizantinsko Carstvo, Ilirija je izgubila većinu svog početnog stanovništva, i konačno postala deoOtomanskog Carstva1478, nakon godina otpora pod vođstvomSkenderbega, albanskog nacionalnog heroja.
Za vremeDrugog svetskog rata, albanski fašisti su energično pomagali Italijanima u njihovoj invaziji na Grčku (oktobar1940.) i čak učestvovali u (mada u vrlo malom broju) u muslimanskim formacijama koje su pomagale nemačkim SS trupama u represiji nad jugoslovenskim i albanskim pokretima otpora.
Komunisti su preuzeli vlast nakon rata u novembru1944, pod vođom pokreta otpora,Envera Hodže. Od1945. do1990, Albanija je imala jednu od najrepresivnijih vlasti u Evropi. Komunistička partija je formirana1941. Svi koji su joj se protivili su bili eliminisani. Enver Hodža je došao na čelo partije. Tokom više decenija njegove dominacije, Hodža je stvarao i uništavao odnose sa Beogradom, Moskvom i Kinom, uvek po svojim ličnim interesima. Zemlja je bila izolovana, prvo od strane zapada (zapadna Evropa, Kanada, SAD) a kasnije čak i od komunističkog istoka.
1985, Enver Hodža je umro, iRamiz Alia je došao na njegovo mesto. Alia je prvo pokušao da prati Hodžine korake, ali se istočna Evropa već menjala:Mihail Gorbačov se pojavio na sceniSovjetskog Saveza sa novom politikom (glasnost iperestrojka). Totalitarni režim je bio pod pritiskom SAD i Evrope i mržnjom sopstvenog naroda. Nakon što jeNikolae Čaušesku (komunistički vođaRumunije) je ubijen u revoluciji, Alia je znao da bi on mogao biti sledeći ako ne dođe do promena. Potpisao jeHelsinški sporazum (koji su ostale zemlje potpisale1975.) koji obavezuje na poštovanje nekihljudskih prava. Takođe je dozvolio pluralizam, i iako je njegova partija pobedila na izborima1991. godine, bilo je jasno da se promene ne mogu zaustaviti.1992 na opštim izborima je pobedila demokratska partija sa 62% glasova.
Na opštim izborima u junu1996, demokratska partija je pokušala da osvoji apsolutnu većinu i manipulisala je rezultatima izbora.1997 piramidalne prevare su uzdrmale celu vladu, i počeli su nemiri. Mnoge gradove su kontrolisale naoružane bande i grupe građana. Ova anarhistička pobuna je uzrokovala da socijalistička partija pobedi na prevremenim izborima 1997.
Od 1990. Albanija je orijentisana prema zapadu. Primljena je uSavet Evrope, i od 2009. godine članica jeNATO-a[1]. Albanska radna snaga je nastavila da emigrira u Grčku, Italiju, Evropu i Severnu Ameriku. Korupcija u vlasti je postajala sve očiglednija. Političari nisu ispunjavali nade naroda u brzu i ne previše bolnu tranziciju.
Šef države je predsednik, koga biraKuvendi, ili skupština Republike Albanije. Glavni deo od 140 poslanika skupštine se bira na četiri godine. 100 poslanika se bira po direktnom broju glasova, dok se ostalih 40 poslanika biraju po proporcionalnom sistemu. Predsedniku u vršenju dužnosti pomaže savet ministara, koga postavlja predsednik.
Albanija je podeljena u 36rrethe (oblasti). Nekoliko oblasti su onda grupisane uqark (okrug ili prefektura), kojih je 12. Glavni grad, Tirana ima poseban status. Oblasti su:
Albanija se sastoji mahom od brdovitog i planinskog terena. Najviša planina, Korab u oblasti Dibra je visoka 2.753 m. Albanija ima blagu, ali uglavnom vlažnuklimu. Godišnji nivo padavina je najviši u Evropi, i dostiže dosta preko 2000mm na severu i 1190mm u Tirani. Najveća količina kiše pada između oktobra i maja - Gjirokaster prosečno primi 300mm kiše samo u januaru - dok su leta uglavnom suva. Letnje temperature su obično prilično visoke, u proseku oko 29 °C u Tirani tokom jula, dok su zime hladne, sa minimumima ispod 0 °C, osim u blizini obale.
Albanija je jedna od najsiromašnijih evropskih država. Polovina ekonomski-aktivnog se bavipoljoprivredom a petina radi u inostranstvu. Ekonomski problemi su, između ostalih, visoka stopa nezaposlenosti, korupcija sve do visokih nivoa vlasti, i organizovani kriminal.
Zemlja gotovo da nema izvoz, a uvozi velike količine hrane iz Grčke iItalije. Priliv novca je mahom od finansijske pomoći i od ljudi koji rade u inostranstvu.
Albanija ima obalu na dva evropska mora, Jonskom i Jadranskom. Jonsko more je poznato po čistoj, bistroj vodi, od Valone do grčke granice. Na Jadran Albanija izlazi od Valone, do granice sa Crnom Gorom. Ono je poznato op peščanim plažama.
Do2000, jonske plaže su bile prilično naseljene, ali samo lokalnim stanovništvom. Između 1990 i 2000, zemlja je prošla kroz političke, ekonomske i socijalne prevrate. Od tog perioda je Albanija povećala postotak zaposlenosti i suzbila korupciju, što je ojačalo turizam.
Prema podacimaCIA (februar 2005.), 95% stanovništva čineAlbanci, uzgrčku manjinu od 3%. (Ostale procene broja Grka u Albaniji bariraju od 1% - zvanična albanska statistiika, do 12% - grčki izvori.) Mnogi Albanci žive u okolnim regijama: Na Kosovu i Metohiji (oko 1,8 miliona), u Makedoniji (oko 500.000), u centralnoj Srbiji (preko 150.000, mahom na jugu) i u Crnoj Gori (oko 47.000). Preko 600.000 Albanaca je emigriralo u Grčku od 1990; a veliki broj je otišao u druge zemlje.
Jezik koji se koristi jealbanski, agrčkim se služi grčka manjina u južnim regijama zemlje. Slovenskigoranski jezik - "naški" se govori u Gori, u okrugu Kukeš. Selo Šištavec je glavni centar goranskog jezika. Makedonski jezik se govori na jugoistoku zemlje, u oblasti Golo brdo i u još nekim pograničnim mestima sa Makedonijom. Srpski jezik se govori u okolini Skadra i u srpskim enklavama u Fieru. U ostale lingvističke i kulturne grupe spadajuVlasi iRomi, a po izvorima koje je ostavio Kaplan Burović ima i nešto malo Bugara.
Od otomanske okupacije, većina Albanaca sumuslimani (70%), iako je religija bila zabranjena u eri komunizma.Pravoslavaca ima (20%) akatolika (10%). (Procenti su procenjeni; zvanične statistike nisu dostupne.) 20% ukupne muslimanske populacije suBektaši. Glavni prorok reda Bektaši jehadži-Bektaš Veli, a vođa reda je trenutno Baba Flamur Škala, naslednik Babe Redžepa, iz MedisonaSAD.Najveći dio Albanije zapremaju gorja građena pretežno od paleozojskog,mezojskog i eruptivnog kamenja.Na sjeveru su Prokletije koje pripadaju Dinarskom gorju,a na istoku i jugoistoku Šarsko-Pindske planine:Mal'i,Gur i Zi (2073 m) i Gur i Topit (2373 m).U aluuvijalnoj obalnoj nizini ispinju se mjestimično brežuljci,građeni od tercijarnih sedimenata.
1 Značajan dio teritorija se nalazi uAziji. •2 U potpunosti u Aziji, ali ima društvene i političke veze s Evropom. •3 Posjeduje zavisne ili slične teritorije izvan Evrope.
.svg)
