Švedski realm (koji je u to vreme uključivaoFinsku) planirao je da pređe sajulijanskog kalendara na gregorijanski početkom1700. godine izostavljajućiprestupne dane u narednih 40 godina. Tako,1700. godina nije bilaprestupna uŠvedskoj – ali su i1704. i1708. bile prestupne godine, nasuprot planu. Zbog ovoga ješvedski kalendar bio jedan dan ispred julijanskog, ali deset dana iza gregorijanskog. Julijanski kalendar je vraćen kada su,1712. godine, dodata dva prestupna dana, zbog čega je godina dobila 30. februar. Taj datum odgovara29. februaru u julijanskom kalendaru i11. martu u gregorijanskom računanju. Ovaj švedski prelaz na gregorijanski kalendar je konačno postignut1753. godine.
1929. godine,Sovjetski Savez uveo jerevolucionarni kalendar, gde je svakoradni mesec imao 30 dana, a preostalih 5 ili 6 dana su bili "bezmesečni"praznici. U ovom kalendaru, postojao je 30. februar u1930. i1931. godini; revolucionarni kalendar je napušten 1931. Međutim, gregorijanski kalendar se upotrebljavao i tokom ovog perioda u Sovjetskom Savezu.
Sholastičar iz13. veka,Sakrobosko, tvrdio je da jejulijanski kalendar u februaru imao 30 dana u prestupnim godinama između45. pne. i8. pne., kada jeAvgust skratio februar kako bi mesec koji je dobio ime po njemu,avgust, imao istu dužinu kao ijul, koji je dobio ime poJuliju Cezaru. Međutim, sve ostali istorijski dokazi vezani za julijanski kalendar tokom ovog perioda opovrgavaju Sakroboska, uključujući i dualne datume saaleksandrijskim kalendarom.
Veštački kalendari takođe mogu imati trideset datuma u februaru. Na primer, u klimatskom modelu, statistika može da se uprosti tako što svih 12 meseci imaju 30 dana.Hadley Centre GCM je jedan primer.
