mannari (puru scrittumandari)
[mannàri]
man | na | ri
mannari
Stu verbu sicilianu veni di lu verbu latinu "mandàre".
| mannu | mannamu |
| manni | mannati |
| manna | mànnanu |
| -- | mannamu |
| manna | mannati |
| mannassi | -- |
| mannai | mannamu |
| mannasti | mannàstivu |
| mannau | mannaru |
| mannava | mannàvamu |
| mannavi | mannàvavu |
| mannava | mannàvanu |
| mannassi | mannàssimu |
| mannassi | mannàssivu |
| mannassi | mannàssiru |
| mannirò | manniremu |
| mannirai | manniriti |
| mannirà | mannirannu |
| mannirìa | mannirìamu |
| mannirivi | mannirìavu |
| mannirìa | mannirìanu |
| mannannu |
| aviri mannatu |
| agg.: mannatu |