Lapariura (ogieugh d'arzigh) a l'é l'assion d'arzighé dël dné o d'àutri ben an sël risultà d'un event incert, generalment con l'obietiv ëd vagné 'd pì. A peul comprendé gieugh ëd casinò, scomësse sportive, lotarìe, e àutre atività regolà o pa. AnPiemont, la pariura a l'ha na stòria longa, che a va dai gieugh tradissionaj ant le feste paisan-e a j'operator legaj e ilegaj dël di d'ancheuj, con implicassion sossiaj, econòmiche e legaj.
La pariura a l'é presenta ant la cultura uman-a da milen-e d'agn. J'antich egissi a giugavo a gieugh ëd dà, ij roman a organisavo scomësse ant ij circh, e ant ël Medi Ev as fasìo gare ëd cavaj con scomësse. An Piemont, le prime testimonianse a rivo dal sécol XV, con gieugh coma ël biribissi (na roa ëd fortuna) ant le fere. Con l'unificassion italian-a, le lej dël Regn ëd Sardëgna a l'han regolà la pariura, limitandla a contest autorisà. Ant ël sécol XX, ij casinò e le lotarìe a son dventà part ëd l'economia regional.
La regolamentassion dël gieugh an Piemont a l'é tratà da lege italian-e (Testo Unico sul Gioco) e document local coma coj ëd l'Osservatorio Regionale sul Gioco d'Azzardo. Jë studi sossiaj a son publicà da università coma cola 'd Turin.
