wymowa:

IPA: [sɔˈjuʃʲɲik],AS: [soi ̯ušʹńik], zjawiska fonetyczne:zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1)państwolubosoba,którazobowiązuje siędowspółpracyiudzielaniapomocy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sojusznik	sojusznicy
dopełniacz	sojusznika	sojuszników
celownik	sojusznikowi	sojusznikom
biernik	sojusznika	sojuszników
narzędnik	sojusznikiem	sojusznikami
miejscownik	sojuszniku	sojusznikach
wołacz	sojuszniku	sojusznicy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1)sprzymierzeniec,aliant

antonimy:

(1.1)nieprzyjaciel,wróg

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.sojuszm

forma żeńskasojuszniczkaż

przym.sojuszniczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1)ros.союзник^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1)ally
• arabski: (1.1)ناصرm
• baskijski: (1.1)aliatu
• białoruski: (1.1)саюзнікm
• bułgarski: (1.1)съюзникm
• czeski: (1.1)spojenecm
• czirokeski: (1.1)ᎠᎵᎪᏗ
• duński: (1.1)allieret
• esperanto: (1.1)aliancano,aliancito
• fiński: (1.1)liittolainen
• francuski: (1.1)alliém
• hindi: (1.1)मित्रm
• hiszpański: (1.1)aliadom
• interlingua: (1.1)alliato
• jidysz: (1.1)אַליִיִרטערm
• kataloński: (1.1)aliatm
• malgaski: (1.1)havana
• niderlandzki: (1.1)bondgenootm
• niemiecki: (1.1)Verbündetem
• nowopruski: (1.1)drāugsm
• portugalski: (1.1)aliadom
• rosyjski: (1.1)союзникm
• rumuński: (1.1)aliatm
• sanskryt: (1.1)मित्रn
• serbsko-chorwacki: (1.1)saveznikm
• turecki: (1.1)müttefik
• ukraiński: (1.1)союзникm
• włoski: (1.1)alleatom

źródła: