wymowa:

IPA: [ˈnazva ˈvwasna],AS: [nazva vu̯asna]

^ⓘⓘ

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1)zob.rzeczownik własny

odmiana:

(1.1)związek zgody;

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nazwa własna	nazwy własne
dopełniacz	nazwy własnej	nazw własnych
celownik	nazwie własnej	nazwom własnym
biernik	nazwę własną	nazwy własne
narzędnik	nazwą własną	nazwami własnymi
miejscownik	nazwie własnej	nazwach własnych
wołacz	nazwo własna	nazwy własne

przykłady:

(1.1)Słowo „cesarz”wywodzi sięzłacińskiejnazwy własnej „Caesar”.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1)spec.onim

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1)fitonim

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1)zobacz listę tłumaczeń w haśle:rzeczownik własny

• angielski: (1.1)proper noun
• czeski: (1.1)vlastní jménon
• duński: (1.1)egennavnn
• hiszpański: (1.1)nombre propiom
• koreański: (1.1)고유명사 (koyumyŏngsa)
• niemiecki: (1.1)Eigennamem
• norweski (bokmål): (1.1)egennavnn
• nowogrecki: (1.1)κύριο όνομαn
• rosyjski: (1.1)имя собственноеn
• słowacki: (1.1)vlastné menon
• ukraiński: (1.1)вла́сна на́зваż
• węgierski: (1.1)tulajdonnév

źródła: