wymowa:

IPA: [ˌĩntɛrˈpũŋkt͡sʲja],AS: [ĩnterpũŋkcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne:zmięk.•nazal.•-nk- •akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1)jęz.użycieznakówprzestankowychwpiśmie^[1];zob.teżinterpunkcja w Wikipedii

odmiana:

(1.1)blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	interpunkcja
dopełniacz	interpunkcji
celownik	interpunkcji
biernik	interpunkcję
narzędnik	interpunkcją
miejscownik	interpunkcji
wołacz	interpunkcjo

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1)zasady interpunkcji •prawidłowa /błędna interpunkcja •poprawiać interpunkcję

synonimy:

(1.1)przestankowanie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym.interpunkcyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac.interpunctio

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1)punctuation
• białoruski: (1.1)пунктуацыяż
• białoruski (taraszkiewica): (1.1)пунктаваньнеn
• bułgarski: (1.1)пунктуацияż
• czeski: (1.1)interpunkceż
• duński: (1.1)tegnsætningw,interpunktionw
• esperanto: (1.1)interpunkcio
• hiszpański: (1.1)puntuaciónż
• łotewski: (1.1)interpunkcijaż
• niemiecki: (1.1)Interpunktionż,Zeichensetzungż
• norweski (bokmål): (1.1)tegnsetningż/m,tegnsettingż/m,interpunksjonm
• norweski (nynorsk): (1.1)teiknsetjingż,teiknsettingż,interpunksjonm
• nowogrecki: (1.1)στίξηż
• rosyjski: (1.1)пунктуацияż
• słowacki: (1.1)interpunkciaż
• szwedzki: (1.1)interpunktionw
• ukraiński: (1.1)інтерпункціяż,пунктуаціяż
• węgierski: (1.1)interpunkció,központozás

źródła: