wymowa:

IPA: [ãnˈtɨɡɛ̃n],AS: [ãntygẽn], zjawiska fonetyczne:nazal.^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1)med.substancja,którejpojawienie sięworganizmiepowodujejegoreakcjęodpornościową;zob.teżantygen w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	antygen	antygeny
dopełniacz	antygenu	antygenów
celownik	antygenowi	antygenom
biernik	antygen	antygeny
narzędnik	antygenem	antygenami
miejscownik	antygenie	antygenach
wołacz	antygenie	antygeny

przykłady:

(1.1)Wbadanychbłonacherytrocytówwystępująantygenydwóchrodzajów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym.antygenowy

przysł.antygenowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1)nłac.anti(corporis) +gen(erator) →twórcaprzeciwciał^[1]; zobacz też:anty- i-gen^[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1)antigen
• baskijski: (1.1)antigeno
• bułgarski: (1.1)антигенm
• czeski: (1.1)antigenm
• francuski: (1.1)antigènem
• hiszpański: (1.1)antígenom
• kataloński: (1.1)antigenm
• łaciński: (1.1)antigenumn
• niemiecki: (1.1)Antigenn
• nowogrecki: (1.1)αντιγόνοn
• portugalski: (1.1)antígenom
• rosyjski: (1.1)антигенm
• słowacki: (1.1)antigénm
• szwedzki: (1.1)antigenw
• ukraiński: (1.1)антигенm
• węgierski: (1.1)antigén
• włoski: (1.1)antigenem

źródła: