wymowa:

IPA: [ˈvʲiktɔr],AS: [vʹiktor], zjawiska fonetyczne:zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1)imię męskie;zob.teżWiktor w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Wiktor	Wiktorowie
dopełniacz	Wiktora	Wiktorów
celownik	Wiktorowi	Wiktorom
biernik	Wiktora	Wiktorów
narzędnik	Wiktorem	Wiktorami
miejscownik	Wiktorze	Wiktorach
wołacz	Wiktorze	Wiktorowie
depr.M. iW.lm: (te) Wiktory

przykłady:

(1.1)Wiktorpoukończeniuszkoły średniejwstąpiłdoszkoły wyższej.

(1.1)Trzygodzinnyspektaklosnutyjestnamotywach „Człowiekaśmiechu”,romantycznejpowieściWiktoraHugo^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1)pan Wiktor •brat /kuzyn /wujek /dziadek Wiktor •mężczyznaimieniem (oimieniu) Wiktor•święty /błogosławiony Wiktor•mieć na imię /nosić imię /używaćimienia Wiktor •dać na imię /nadaćimię /ochrzcićimieniem Wiktor •otrzymać /dostać /przybraćimię Wiktor •dzieńimienin /imieniny Wiktora•na Wiktora (o dniu)

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.wiktorm,wiktoriaż,Wiktoroważ

forma żeńskaWiktoriaż

zdrobn.Wiktorekm

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac.Victor <łac.victor^[2]

uwagi:

(1.1) zobacz też:Indeks:Polski - Imiona

(1.1) Imię synonimiczne z imieniemWincenty^[2].

tłumaczenia:

• angielski: (1.1)Victor
• arabski: (1.1)فيكتورm
• baskijski: (1.1)Viktor
• białoruski: (1.1)Віктарm
• bułgarski: (1.1)Викторm
• czeski: (1.1)Viktorm
• duński: (1.1)Viktorw,Wiktorw,Victorw,Wictorw
• esperanto: (1.1)Viktoro
• hiszpański: (1.1)Víctorm
• karpatorusiński: (1.1)Вікторm
• kaszubski: (1.1)Wiktórm
• kataloński: (1.1)Víctor
• litewski: (1.1)Viktorasm
• łaciński: (1.1)Victorm
• nowogrecki: (1.1)Βίκτωραςm
• rosyjski: (1.1)Викторm
• słowacki: (1.1)Viktorm
• szwedzki: (1.1)Viktorw
• ukraiński: (1.1)Вікторm
• węgierski: (1.1)Viktor
• włoski: (1.1)Vittoriom

źródła: