| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Poseł III kadencji Sejmu (II RP) | |
| Okres | |
| Przynależność polityczna | |
Zdzisław Józef Avenarius (takżeAwenarius iAvenarjus) (ur.15 maja1900 wWarszawie, zm.1 marca1975 tamże) – polityk,ziemianin, poseł naSejm III kadencji w latach 1930–1935[1][2].
Urodził się w rodzinie Bolesława i Marii z d. Wężyk-Widawska. Ojciec był przedstawicielem koncernuŠkoda w Polsce.
Kształcił się na kursach rolniczych wWiedniu, Wydziale Nauk Politycznych i SpołecznychWolnej Wszechnicy Polskiej (1921–1922). Zaliczył trymestr studiów filologicznych nalwowskimUniwersytecie Jana Kazimierza orazWyższe Kursy ZiemiańskieJerzego Turnaua (1922–1924) we Lwowie.
Ochotniczo wstąpił doWojska Polskiego podczaswojny polsko-bolszewickiej. Walczył m.in. w okolicach Warszawy.
Podczas nauki we Lwowie praktykował także – w liczącym 18 000ha – majątkuRuda Różaniecka (powiat lubaczowski), który później wraz z rodziną prowadził do 1941. Był członkiem Związku Ziemian Małopolskich we Lwowie iBBWR. Mandat poselski zdobył w 1930 z listy nr 1 (BBWR) w okręgu wyborczym nr 51 (Lwów). Został członkiem komisji komunikacyjnej oraz zastępcą członka komisji regulaminowej i nietykalności poselskiej. W Sejmie był sprawozdawcą dwóch projektów ustaw. Pierwsza dotyczyła zmiany statutu Państwowej Rady Kolejowej, zaś druga poświęcona była ratyfikacji konwencji zeZwiązkiem Radzieckim w sprawie spławu materiałów drzewnych na rzekach granicznych.
W czerwcu 1941 opuścił majątek w Rudzie i ukrywał się w Warszawie, a następnie od czerwca 1944 wChrzęsnem. W lipcu tego samego roku przeprowadził się doLublina. Od marca 1945 mieszkał w Warszawie. PoII wojnie światowej pracował m.in. jako dyrektor w Państwowych Nieruchomościach Ziemskich oraz wDesie[3].
Po śmierci został pochowany nacmentarzu Powązkowskim w Warszawie[2] (kwatera 191-4-18)[4].
Miał dwie siostry: Janinę (ur. 1902) – żonęgenerała brygadyWacława Scaevoli-Wieczorkiewicza i Halinę Karską (ur. 1889), która wraz z mężem,Zygmuntem, mieszkała w majątku ziemskim w Chrzęsnem. W 1924 ożenił się z Ingeborgą, córkąbarona Hugona Wattmanna, właściciela majątku Ruda Różaniecka. Małżonkowie mieli dwóch synów: Ferdynanda (ur. 1925) – rolnika i Czesława (ur. 1932) – inżyniera mechanika[2].