Zauropody (Sauropoda) – infrarząddinozaurów z rzędu dinozaurówgadziomiednicznych (Saurischia). Należały do niego największe zwierzęta lądowe, jakie kiedykolwiek stąpały po ziemi. Wszystkie były roślinożerne. Odkryto, że ostatnie z zauropodów, żyjące około 65 mln lat temu na terenie dzisiejszychIndii, mogły żywić się takżetrawami, na co wskazują przeprowadzone przezCaroline Stromberg i współpracowników badania skamieniałych odchodów znalezionych w Indiach. Wcześniej uważano, że trawy pojawiły się długo po wymarciu dinozaurów (woligocenie)[1].
Zauropody miały małegłowy na bardzo długichszyjach i długieogony jako przeciwwagę dla ich szyj. Zęby stępione słupkowate lub łopatkowate, najczęściej rzadko rozmieszczone. Zwierzęta te zwykle poruszały się stosunkowo powoli na czterech grubych, słupowatych, pięciopalczastych nogach o palcach silnie skróconych z tępymi pazurami występującymi tylko na 1 palcu przednich kończyn oraz 1, 2 i 3 palcu kończyn tylnych.Nozdrza były przesunięte daleko ku tyłowi, umieszczone w górnej części czaszki, czasami bardzo blisko oczu, często jednak daleko za nimi (jak w przypadkubrachiozaurów).Niektóre z późniejszych zauropodów miały częściowo opancerzone ciała, np.tytanozaury.Występowały co najmniej odwczesnej jury do końcakredy na wszystkichkontynentach włącznie zAntarktydą[2]. Nie jest pewne, czy zauropody pojawiły się już wpóźnym triasie, czy dopiero w jurze;Isanosaurus został opisany jako triasowy zauropod, jednak możliwe, że w rzeczywistości jego skamieniałości odkryto w osadach jurajskich[3]. Do zauropodów należały np.:diplodok,apatozaur,brachiozaur,kamarazaur.
Zauropody żywiły się roślinami. Wpóźnej jurze (gdy żyła większość tych zwierząt) rosły paprocie drzewiaste,benetyty,miłorzęby a przede wszystkimaraukarie.
Długość szyi, rozmiary ciała i rodzaj uzębienia pozwalają wnioskować o rodzaju pożywienia. Gatunki długoszyjne (brachiozaur) sięgały koron drzew. Lżejsze gatunki (diplodok) przyjmowały często wyprostowaną postawę ciała przy obgryzaniu drzew z liści. Diplodok o cienkich i ostrych zębach mógł się żywić jedynie liśćmi z drzew, natomiastkamarazaur z mocniejszym uzębieniem odgryzał całe pędy a nawet gałęzie.
Zęby zauropodów nie były przystosowane do żucia twardych części roślin, więc zwierzęta połykały kamienie o rozmiarach śliwki czy jabłka, by w umięśnionym żołądku rozcierać nimi połknięty pokarm[4].
Pierwszą definicję filogenetyczną zauropodów przedstawili Salgado, Coria i Calvo (1997), definiując Sauropoda jakoklad obejmujący ostatniego wspólnego przodkaVulcanodon karibaensis ieuzauropodów oraz wszystkich jego potomków[5][6]. W późniejszych publikacjach proponowane były także inne definicje: Wilson i Sereno (1998) zdefiniowali zauropody jako klad obejmujący rodzajSaltasaurus i wszystkie zauropodomorfy bliżej spokrewnione z nim niż z rodzajemPlateosaurus[7], natomiast Yates (2007) zdefiniował zauropody jako największy (obejmujący najwięcej gatunków) klad, do którego należySaltasaurus loricatus, ale do którego nie należyMelanorosaurus readi[8]. Analizy filogenetyczne sugerują, że wiele zauropodomorfów tradycyjnie zaliczanych doprozauropodów, takie jak np.masospondyle,Anchisaurus czyMelanorosaurus jest bliżej spokrewnionych z saltazaurem i innymi zauropodami w tradycyjnym rozumieniu niż z plateozaurem, co zgodnie z definicją proponowaną przez Wilsona i Sereno (1998) oznaczałoby, że należałoby je zaliczyć do Sauropoda. M.in. z tego powodu McPhee i współpracownicy (2014) opowiadają się za przyjęciem najstarszej zaproponowanej definicji filogenetycznej zauropodów, tj. definicji zaproponowanej przez Salgado, Corię i Calvo (1997)[6].
↑Ignacio A. Cerda, Ariana Paulina Carabajal, Leonardo Salgado, Rodolfo A. Coria, Marcelo A. Reguero, Claudia P. Tambussi i Juan J. Moly. The first record of a sauropod dinosaur from Antarctica. „Naturwissenschaften”. 99 (1), s. 83–87, 2012.DOI:10.1007/s00114-011-0869-x. (ang.).
↑Claire Peyre de Fabrègues i RonanC.P.F.R.AllainClaire Peyre de Fabrègues i RonanC.P.F.R.,Kholumolumo ellenbergerorum, gen. et sp. nov., a new early sauropodomorph from the lower Elliot Formation (Upper Triassic) of Maphutseng, Lesotho, „Journal of Vertebrate Paleontology”, 39 (6), 2020, e1732996,DOI: 10.1080/02724634.2019.1732996(ang.).
↑Joachim Oppermann: CO i JAK, tom 31 (Dinozaury). Wrocław: Wydawnictwo ATLAS Sp. z o.o., 2000.ISBN 83-85503-26-9. Brak numerów stron w książce
↑abL. Salgado, R. A. Coria, J. Calvo. Evolution of titanosaurid sauropods I: Phylogenetic analysis based on the postcranial evidence. „Ameghiniana”. 34, s. 3–32, 1997.
↑abBlair W. McPhee, Adam M. Yates, Jonah N. Choiniere i Fernando Abdala. The complete anatomy and phylogenetic relationships ofAntetonitrus ingenipes (Sauropodiformes, Dinosauria): implications for the origins of Sauropoda. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 171 (1), s. 151–205, 2014.DOI:10.1111/zoj.12127. (ang.).
↑Jeffrey A. Wilson, Paul C. Sereno. Early evolution and higher-level phylogeny of sauropod dinosaurs. „Memoir (Society of Vertebrate Paleontology)”. 5, s. 1–68, 1998.DOI:10.1080/02724634.1998.10011115. (ang.).
↑Adam M. Yates. Solving a dinosaurian puzzle: the identity ofAliwalia rex Galton. „Historical Biology”. 19 (1), s. 93–123, 2007.DOI:10.1080/08912960600866953. (ang.).
↑Wilson, J. A. (2002). "Sauropod dinosaur phylogeny: critique and cladistic analysis."Zoological Journal of the Linnean Society,136: 217-276.