Y (minuskuła:y) (igrek) – dwudziesta piąta literaalfabetu łacińskiego, dwudziesta dziewiąta literaalfabetu polskiego. Litera nazywana jestigrek (złac.y graeca). W językupolskim oznacza dźwięk[ɨ] lub[ɘ], niekiedy oznacza spółgłoskę[j], np. w starszym zapisie nazwiskaZamoyski. Literą tą wjęzyku polskim zaczyna się tylko kilka słów, będących zapożyczeniami, i czyta się jak zwykle[j]:yale,yeti,yorkshire orazyuppie. Wyjątkami są słowaypsilon iylid, czytane przez[ɨ]. „Słownik języka polskiego” pod redakcją Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego (1900–1927) podaje wyrazyykać iykanie jako regionalne odpowiedniki wyrazówczkać iczkanie oraz wykrzyknikiychy,ychychy,yja,yjo[1]. W innych językach może oznaczać na przykład samogłoskę [y] (np.niem.sympathisch[zʏmˈpaːtɪʃ]), [ɪ] (np.cz.my[mɪ]) lub spółgłoskę [j] (np.hisz.ayer[aˈjeɾ]).
