Xi Jinping urodził się w 1953 wPekinie jako synXi Zhongxuna. Po rozpoczęciurewolucji kulturalnej jego ojciec popadł w niełaskę i młody Xi był represjonowany i aresztowany. Później trafił do państwowej farmy w rodzinnej prowincji ojca i po pewnym czasie awansował na sekretarza swojego kolektywu. W 1971 wstąpił doLigi Młodzieży Komunistycznej, a w 1974 do Komunistycznej Partii Chin. Rok później wrócił do Pekinu[2]. W czasie swojej działalności politycznej zajmował różne stanowiska w partii, w prowincjachFujian,Hebei,Zhejiang iShaanxi. W 1990 został dyrektorem szkoły partyjnej wFuzhou.
W 1999 Xi został wicegubernatorem prowincjiFujian, a w 2000 gubernatorem tej prowincji. W 2002 objął funkcję sekretarza Komitetu KPCh w prowincjiZhejiang. Został również wówczas członkiem Komitetu Centralnego KPCh. W marcu 2007 objął stanowisko sekretarza Komitetu KPCh wSzanghaju.
Mianowanie Xi na stanowisko w Szanghaju, najbogatszej chińskiej prowincji, było znakiem wzmocnienia jego znaczenia i przyszłej roli w strukturach partii komunistycznej. Było to również wyrazem poparcia i zaufania ze strony przewodniczącego ChRLHu Jintao.
22 października 2007 podczas 17. Kongresu KPCh, Xi został wybrany w skład 9-osobowego Stałego Komitetu Biura Politycznego KPCh, który to jest uważany za najważniejszy organ polityczny w kraju. Xi zajął w nim 5. pozycję w hierarchii. Reprezentował w nim 5. generację polityków. Razem z nim 6. pozycję wStałym Komitecie Biura Politycznego zająłLi Keqiang. W marcu 2008 został wybrany przezOgólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych na stanowisko wiceprzewodniczącego państwa.
W listopadzie 2012 roku wybrany sekretarzem generalnym KPCh[3]. 14 marca 2013 został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej[4]. Od początku rządów umacniał się u władzy, obejmując kierownictwo w państwie, partii, armii i specjalnych komisjach ds. gospodarki, bezpieczeństwa i spraw zagranicznych, co stopniowo podważało zasadę kolektywnego przywództwa wprowadzoną przezDeng Xiaopinga.
W okresie pierwszych pięciu lat jego rządów w państwie zaczęły pojawiać się pierwsze symptomykultu jednostki. Jego sztandarowym projektem była walka zkorupcją w aparacie partyjnym i wielkim biznesie, co pozwoliło mu równocześnie wyeliminować wewnątrzpartyjną opozycję. Na początku 2018 roku doprowadził do przyjęcia przez KPCh postulatu zniesienia konstytucyjnego limitu liczby kadencji dla przewodniczącego partii i przewodniczącego ChRL[5]. 17 marca 2018 został ponownie wybrany przez posłów OZPL na kolejną kadencję przewodniczącego ChRL[6].
W tym samym roku zaczęła tworzyć się przeciw niemu wewnątrzpartyjna opozycja, zarzucająca mu, że poprzez nadmierną nadwyżkę w handlu z USA, nadmierne skupowanie obligacji amerykańskich, koncepcjęNowego Jedwabnego Szlaku, podkreślanie rosnącej pozycji Chin i spadek znaczenia USA oraz podsycanie nastrojów nacjonalistycznych wywołał wojnę handlową z USA. Dodatkowo zaczęto krytykować jego nadmierne umacnianie w systemie władzy ChRL, kult jednostki i powrótindoktrynacji. Wśród inicjatorów frakcji niechętnej Xi znaleźli się byli przywódcy Chin –Jiang Zemin iHu Jintao, oraz były premierZhu Rongji[7].
Żoną Xi Jinpinga była w latach 1979–1982 Ke Xiaoming (ur. 1951). W 1987 Xi pobrał się zPeng Liyuan, piosenkarką. Para ma jedno dziecko, córkę Xi Mingze (ur. 1992)[8][9].