Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Xi Jinping

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ta osoba nosichińskie nazwiskoXi.
Xi Jinping
习近平
Ilustracja
Xi Jinping (2025)
Data i miejsce urodzenia

15 czerwca 1953
Pekin

Sekretarz Generalny Komunistycznej Partii Chin
Okres

od 15 listopada 2012

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Hu Jintao

Przewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej
Okres

od 14 marca 2013

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Hu Jintao

Przewodniczący Centralnej Komisji Wojskowej
Okres

od 15 listopada 2012

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Hu Jintao

Wiceprzewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej
Okres

od 15 marca 2008
do 14 marca 2013

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Zeng Qinghong

Następca

Li Yuanchao

podpis
Odznaczenia
Order św. Andrzeja (Federacja Rosyjska)Łańcuch Orderu Króla Abdulaziza (Arabia Saudyjska)Łańcuch Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna)Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia)Order José Martí (Kuba)Order PakistanuMedal Honoru Kongresu Republiki PeruOrder Republiki Serbii I klasyWielki Łańcuch Orderu Oswobodziciela (Wenezuela)Złoty Order OlimpijskiOrder „Manas”Order „Złoty Orzeł”
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Xi Jinping (wym. [ɕǐtɕînpʰǐŋ];chiń. upr.习近平; chiń. trad.習近平; pinyinXí Jìnpíng; ur.15 czerwca1953 wPekinie) –chińskipolityk,sekretarz generalnyKomunistycznej Partii Chin od 15 listopada 2012,przewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej od 14 marca 2013. W 2018 roku magazyn „Forbes” umieścił go na pierwszym miejsculisty najbardziej wpływowych ludzi na świecie[1].

Życiorys

[edytuj |edytuj kod]

Xi Jinping urodził się w 1953 wPekinie jako synXi Zhongxuna. Po rozpoczęciurewolucji kulturalnej jego ojciec popadł w niełaskę i młody Xi był represjonowany i aresztowany. Później trafił do państwowej farmy w rodzinnej prowincji ojca i po pewnym czasie awansował na sekretarza swojego kolektywu. W 1971 wstąpił doLigi Młodzieży Komunistycznej, a w 1974 do Komunistycznej Partii Chin. Rok później wrócił do Pekinu[2]. W czasie swojej działalności politycznej zajmował różne stanowiska w partii, w prowincjachFujian,Hebei,Zhejiang iShaanxi. W 1990 został dyrektorem szkoły partyjnej wFuzhou.

W 1999 Xi został wicegubernatorem prowincjiFujian, a w 2000 gubernatorem tej prowincji. W 2002 objął funkcję sekretarza Komitetu KPCh w prowincjiZhejiang. Został również wówczas członkiem Komitetu Centralnego KPCh. W marcu 2007 objął stanowisko sekretarza Komitetu KPCh wSzanghaju.

Mianowanie Xi na stanowisko w Szanghaju, najbogatszej chińskiej prowincji, było znakiem wzmocnienia jego znaczenia i przyszłej roli w strukturach partii komunistycznej. Było to również wyrazem poparcia i zaufania ze strony przewodniczącego ChRLHu Jintao.

22 października 2007 podczas 17. Kongresu KPCh, Xi został wybrany w skład 9-osobowego Stałego Komitetu Biura Politycznego KPCh, który to jest uważany za najważniejszy organ polityczny w kraju. Xi zajął w nim 5. pozycję w hierarchii. Reprezentował w nim 5. generację polityków. Razem z nim 6. pozycję wStałym Komitecie Biura Politycznego zająłLi Keqiang. W marcu 2008 został wybrany przezOgólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych na stanowisko wiceprzewodniczącego państwa.

W listopadzie 2012 roku wybrany sekretarzem generalnym KPCh[3]. 14 marca 2013 został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej[4]. Od początku rządów umacniał się u władzy, obejmując kierownictwo w państwie, partii, armii i specjalnych komisjach ds. gospodarki, bezpieczeństwa i spraw zagranicznych, co stopniowo podważało zasadę kolektywnego przywództwa wprowadzoną przezDeng Xiaopinga.

W okresie pierwszych pięciu lat jego rządów w państwie zaczęły pojawiać się pierwsze symptomykultu jednostki. Jego sztandarowym projektem była walka zkorupcją w aparacie partyjnym i wielkim biznesie, co pozwoliło mu równocześnie wyeliminować wewnątrzpartyjną opozycję. Na początku 2018 roku doprowadził do przyjęcia przez KPCh postulatu zniesienia konstytucyjnego limitu liczby kadencji dla przewodniczącego partii i przewodniczącego ChRL[5]. 17 marca 2018 został ponownie wybrany przez posłów OZPL na kolejną kadencję przewodniczącego ChRL[6].

W tym samym roku zaczęła tworzyć się przeciw niemu wewnątrzpartyjna opozycja, zarzucająca mu, że poprzez nadmierną nadwyżkę w handlu z USA, nadmierne skupowanie obligacji amerykańskich, koncepcjęNowego Jedwabnego Szlaku, podkreślanie rosnącej pozycji Chin i spadek znaczenia USA oraz podsycanie nastrojów nacjonalistycznych wywołał wojnę handlową z USA. Dodatkowo zaczęto krytykować jego nadmierne umacnianie w systemie władzy ChRL, kult jednostki i powrótindoktrynacji. Wśród inicjatorów frakcji niechętnej Xi znaleźli się byli przywódcy Chin –Jiang Zemin iHu Jintao, oraz były premierZhu Rongji[7].

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

Żoną Xi Jinpinga była w latach 1979–1982 Ke Xiaoming (ur. 1951). W 1987 Xi pobrał się zPeng Liyuan, piosenkarką. Para ma jedno dziecko, córkę Xi Mingze (ur. 1992)[8][9].

Zobacz też

[edytuj |edytuj kod]

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. The World’s Most Powerful People, „Forbes” [dostęp 2018-12-01] (ang.).
  2. Ojcowie i synowie [online], Onet.pl, 30 maja 2016 [dostęp 2016-06-06] [zarchiwizowane zadresu 2016-05-31] (pol.).
  3. Xi Jinping elected general secretary of CPC Central Committee. english.cntv.cn, 2012-11-15. [dostęp 2012-11-15]. (ang.).
  4. Xi Jinping został prezydentem Chin [online], wp.pl, 15 listopada 2012 [dostęp 2013-03-14] [zarchiwizowane zadresu 2013-04-01] (pol.).
  5. MariaM. Kruczkowska MariaM.,Xi szykuje sobie rządy dożywotnie. Powrót kultu jednostki, koniec z kolektywnym kierownictwem?, „wyborcza.pl”, 28 lutego 2018 [dostęp 2018-02-28] (pol.).
  6. Xi Jinping ponownie prezydentem Chin. interia.pl. [dostęp 2018-03-17].
  7. MariaM. Kruczkowska MariaM.,Czy wojna handlowa Chin i USA osłabi Xi Jinpinga?, „wyborcza.pl”, 13 sierpnia 2018 [dostęp 2018-10-04] (pol.).
  8. Matt Blake, Beth Stebner: Revealed: China’s new ‘first daughter’, 20, 'attends Harvard under a pseudonym and is protected by Chinese officials 24-7'. dailymail.co.uk, 2012-11-25. [dostęp 2015-06-09]. (ang.).
  9. Michael Sheridan,Czerwony cesarz. Xi Jinping i jego nowe Chiny, Wyd. PORT 2025.ISBN 978-83-68380-00-2

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Komunistyczna Partia Chin
Przywódcy
Przewodniczący Komitetu Centralnego
Sekretarze Generalni
Komitet Centralny
Zjazd Krajowy – wybierane organy

Flaga partii

Osoby sprawujące funkcję głowy państwa ChRL

Godło Chińskiej Republiki Ludowej

Szefowie państw i rządówAzji
Szefowie państw
Prezydent lub władca pełni równocześnie
funkcję szefa rządu
Prezydent lub władca, który nie pełni równocześnie
funkcji szefa rządu
Szefowie państw
nieuznawanych
Szefowie rządów
Szefowie rządów
państw nieuznawanych

  1. abRepublika Chińska (Tajwan) jest uznawana przez 11 państw członkowskich ONZ oraz Stolicę Apostolską.
Identyfikatory zewnętrzne:
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Xi_Jinping&oldid=78292176
Kategorie:
Ukryte kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp