Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

XHTML

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł od 2021-06 zawiera treści, przy którychbrakuje odnośników do źródeł.
Należy dodaćprzypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listyźródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach:Encyklopedia PWN •Google Books • Google Scholar •BazHum •BazTech •RCIN • Internet Archive (texts /inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się wdyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon{{Dopracować}} z tego artykułu.

XHTML (ang. Extensible HyperText Markup Language, rozszerzalnyjęzyk znaczników hipertekstowych) – język służący do tworzenia stronWWW ogólnego przeznaczenia. Specyfikacje XHTML przygotowuje organizacjaW3C.

XHTML/1.0 nie jest następcą HTML, a jedynie przedstawieniem HTML 4.01 w postaciXML. Dojrzałym standardem został XHTML1.1, który zmodularyzowano, ostatecznie oddzielono warstwę opisu struktury od opisu prezentacji i wprowadzononotację Ruby. XHTML 2.0 miał być następcą standardów XHTML1.x,niekompatybilnym wstecz. Brak tej kompatybilności wywołał niezadowolenie w środowisku twórców dokumentów www, co skłoniło twórców specyfikacji XHTML 2.0 do wydzielenia z niej modułów (takich jakrole i atrybuty RDFa) w celu złagodzenia trudności przyjęcia nowych reguł języka. Z powodu przeciągających się pracW3C zadecydowało jednak o wstrzymaniu prac zmierzających do uczynienia z XHTML 2.0 dojrzałego standardu, wydania dokumentów związanych z XHTML 2.0 jako W3C Notes i włączenia się w prace niezależnej grupy twórców zrzeszonych w stowarzyszeniuWHATWG rozwijającej linię standardów XHTML 1.x i HTML 4 jakoHTML5.

W odróżnieniu od HTML-a (który jest zastosowaniemSGML), dokumenty pisane w XHTML są zgodne z oficjalną specyfikacjąXML (to znaczy, że dokumenty w XHTML są poprawnymi dokumentami XML) i dzięki temu można je łatwo generować z innych dokumentów XML przy pomocy np.transformacji XSLT, a także automatycznie przekształcać w inne formy XML-a. Dzięki temu dokumenty te posiadają większe możliwości, jak choćby wstawianie innych dokumentów za pomocą jednej metody (element<object/>), zagnieżdżanie wzorów matematycznych (językMathML), czy grafik wektorowych (językSVG).

Jedną z największych zalet XHTML jest możliwość łączenia z innymi językami zgodnymi z XML, np. wspomniany jużMathML czySVG. Odbywa się to dzięki wykorzystaniu mechanizmuprzestrzeni nazw XML.

Przeglądarki takie jakFirefox czyOpera praktycznie w pełni obsługują XHTML, lecz programInternet Explorer[1] – obsługuje XHTML-owy typ zawartości dopiero od wersji 9. Skłaniało to wieluwebmasterów do stosowania dla dokumentów XHTML starego HTML-owego typu zawartości. Dzięki temu, że XHTML w wersji 1.0 „symuluje” HTML 4 (tzn. ma praktycznie taki sam zestaw elementów i atrybutów), wyświetlanie XHTML jako HTML nie sprawia większych problemów w żadnej przeglądarce, o ile dokument nie wykorzystuje dodatkowych możliwości XHTML, których nie ma w HTML (przedrostków nazw elementów, różnych przestrzeni nazw XML, DOM).

Aby prawidłowo wyświetlać strony zarówno w nowoczesnych, jak i starszych przeglądarkach, wykorzystuje się metodęnegocjowania zawartości.

Podstawowe reguły XHTML

[edytuj |edytuj kod]

Zasady konstruowania dokumentów XHTML – najważniejsze różnice w porównaniu z HTML:

  • Jeśli strona XHTML zawiera błędy, nie może zostać wyświetlona;
  • Strony XHTML muszą mieć typ zawartościapplication/xhtml+xml (lub inny XML);
  • Dzięki użyciu XHTML można stosować inne aplikacje XML (jak MathML czy SVG) bezpośrednio w dokumencie, czego nie da się w HTML;
  • Dokument powinien rozpoczynać się od deklaracji XML (np.<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>); nie jest ona wymagana, gdy dokument ma kodowanie znakówUTF-8 lubUTF-16, albo gdy odpowiednie kodowanie zostało określone w nagłówkach HTTP (jednak nawet wtedy warto dołączać deklarację XML, gdyż pozwala ona ustalić kodowanie np. w przypadku zapisania strony na dysku);
  • Element główny (<html>) musi zawierać atrybutxmlns określającyprzestrzeń nazw XHTML:http://www.w3.org/1999/xhtml;
  • Znacznikowi otwierającemu każdego niepustego elementu powinien odpowiadać znacznik zamykający (np.<li> ...</li>);
  • Puste elementy muszą także być zamykane (np. zamiast<br> musi być<br/>, albo<br/>);
  • Elementy muszą być zagnieżdżane w odpowiedni sposób (np. zamiast<p>Tekst z<em>wyróżnieniem</p></em><p>Tekst z<em>wyróżnieniem</em></p>); wprawdzie w HTML także istniał taki wymóg, lecz nie był egzekwowany przez przeglądarki;
  • Nazwy elementów i atrybutów XHTML muszą być pisane małymi literami;
  • Wszystkie wartości atrybutów muszą być ujęte w cudzysłów (podwójny, np.<tdrowspan="3">, albo apostrof, np.<tdrowspan='3'>);
  • Niedozwolona jest minimalizacja atrybutów (np. zamiast<textareareadonly> musi być<textareareadonly="readonly">);
  • Wewnątrz elementów<script> i<style> komentarze XML (<!-- -->) zamiast ukrywać je przed starszymi przeglądarkami (które i tak nie obsługują XHTML), powodują ignorowanie tych stylów lub skryptów. W sekcji CDATA natomiast komentarze są traktowane jako element stylu/skryptu;
  • Jeśli zawarte wewnątrz dokumentu arkusze stylów lub skrypty zawierają znaki& lub<, zawartość elementów<style> i<script> należy umieścić w sekcji CDATA (np.:<styletype="text/css"><![CDATA[arkuszstylów]]></style>); alternatywnie można użyćencji lub zewnętrznego arkusza stylów/skryptu;
  • Ze względu na trudności z parsowaniem, nie powinno się używać w XHTML-ujavascriptowej metodydocument.write() i właściwościinnerHTML; jednak niektóre przeglądarki już obsługują te konstrukcje także w dokumentach XML. Zamiast nich należy używać metodDOM.

Kompatybilność z HTML

[edytuj |edytuj kod]

Ponieważ nadal są używane nieobsługujące XHTMLprzeglądarki internetowe, jeżeli chcemy wysyłać dokument zarówno jako XHTML, jak i HTML (dla starszych przeglądarek), możemy się zastosować do kilku reguł. Jednak niektórzy uważają, że XHTML zgodny z HTML pozbawia całkowicie sensu ideę HTML-a jako XML[2].

  • Znaczniki pustych elementów powinny zawierać dodatkową spację przed ukośnikiem, np. zamiast<br/> powinno być<br/>
  • Należy unikać używania zminimalizowanej formy (np.<p/>) w przypadku pustych elementów, które mogą mieć zawartość; np. stosowanie znacznika<scripttype="text/javascript"src="skrypt.js"/> w dokumencie przesyłanym jako HTML prowadzi zwykle do niewyświetlenia reszty dokumentu; należy w tym wypadku używać<scripttype="..."src="..."></script>
  • Obok lub zamiast instrukcjixml-stylesheet należy odwoływać się do zewnętrznych arkuszy stylów przy pomocy obsługiwanego w HTML-u znacznika<linkrel="stylesheet".../>
  • Objęcie wewnętrznych skryptów i stylów sekcją CDATA może powodować ich błędne działanie; należy w związku z tym zakomentować znaczniki początku i końca sekcji CDATA, np.:<styletype="text/css">/* <![CDATA[ */arkuszstylów/*]] > */</style>
  • Oprócz typowej dla XML deklaracji języka za pomocą atrybutuxml:lang, należy też używać zgodnego z HTML atrybutulang.
  • Dla kompatybilności z IE6 należy pomijać deklarację XML – powoduje to w nim przejście w tryb wstecznej zgodności. Nie ma sensu jednak dodawać jej dla innych przeglądarek (skryptami po stronie serwera), gdyż i tak jest ona nieobowiązkowa. Strona musi być zakodowana jako UTF-8/USC-*, a jeżeli jest zakodowana inaczej, musimy odpowiednią informację dodać do nagłówka Content-Type (np. kodem PHP:header("Content-Type:$mime; charset=\"iso-8859-2\"");, gdzie$mime to ustalony w wyniku negocjacji zawartości typ pliku).
  • W DOM należy używaćcreateElementNS zamiastcreateElement i trzeba uważać na wielkość liter (DOM HTML podaje nazwy elementów wielkimi literami, DOM XML zachowuje wielkość liter i w XHTML dopuszcza tylko małe litery).

XHTML a PHP

[edytuj |edytuj kod]

Używając języka PHP w dokumentach XHTML, często można się spotkać z błędem podczas parsowania instrukcji przetwarzania lub deklaracji XML (konstrukcje typu<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>). Przyczyną jest włączona opcja używania krótkich znaczników (<??>) do oznaczania bloku PHP, co powoduje, że deklaracje XML są traktowane przez parser jak kod PHP.

Wyłączenie krótkich znaczników PHP można osiągnąć dokonując następującego wpisu do pliku php.ini:

short_open_tag=Off

Ten sam efekt można osiągnąć przez umieszczenie w pliku .htaccess (serwerApache) wpisu:

php_flagshort_open_tagOff

Jeśli nie mamy możliwości lub nie chcemy wyłączać krótkich znaczników, akceptowalnym obejściem problemu jest używanie PHP-owej konstrukcjiecho lubprint do wypisywania deklaracji XML:

<?phpecho"<?xml version=\"1.0\" encoding=\"utf-8\"?>\n"?>

Krócej

<?='<'?>?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

Walidacja XHTML

[edytuj |edytuj kod]

Tak jak każdy dokument XML, dokument XHTML powinien spełniać dwa rodzaje poprawności:

  • poprawność składniowa (well-formedness) – zgodność z podstawowymi regułami XML; można ją sprawdzić, wysyłając dokument z typem treści ustawionym naapplication/xhtml+xml i otwierając w obsługującej XHTML przeglądarce, w przypadku błędu ma ona obowiązek nie wyświetlić dokumentu, lub w walidatorze
  • poprawność strukturalna (validity) – zgodność z regułami określonymi w skojarzonym z danym typem dokumentu schemacie; sprawdzanie tej poprawności to właśnie walidacja, dokonuje się jej przy pomocy walidatorów; walidator wychwytuje także błędy w kodowaniu znaków.

Schematy określające definicję typu dokumentu w przypadku XHTML są zwykle wyrażone wDTD. Aby walidator wiedział wobec jakiej wersji i odmiany języka ma sprawdzać poprawność, konieczne jest umieszczenie w dokumencie deklaracji typu dokumentu (DOCTYPE). Deklaracja ta powinna być umieszczona po deklaracji XML (jeśli jest obecna); obie te deklaracje tworzą razem prolog XML. W XHTML 1.0 istnieją 3 różne DTD, każda z nich definiuje osobną odmianę tej wersji języka. W XHTML 1.1 jest już tylko jedna DTD, ale dziękimodularyzacji XHTML można łatwo na jej bazie tworzyć własne DTD.

DTD (i bazujący na nim walidator W3C) ma jednak sporo ograniczeń i nie potrafi wyrazić wszystkich reguł języka XHTML. Możliwe więc, że dokument, który pozytywnie przeszedł walidację względem DTD wcale nie jest poprawny. Wielu ograniczeń DTD pozbawiony jest inny język schematów –XML Schema. W3C opublikowało specjalną notę zawierającą definicję XHTML 1.0 w XML Schema, przygotowywane jest też drugie wydanie XHTML 1.1, uzupełniające specyfikację o schematy w tym języku. XML Schema w porównaniu z DTD potrafi np. sprawdzić poprawność wartości atrybutuaccesskey (powinien to być jeden znak, DTD pozwala na wiele znaków), czy atrybututabindex (powinna się zawierać między 0 a 32 767, walidator DTD przyjmie dowolny ciąg znaków). Chcąc walidować dokument względem XML Schema można, choć nie jest to konieczne, do elementu głównego (<html>) dodać atrybutschemaLocation z przestrzeni nazwhttp://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance, określający lokalizację schematu.

Innym językiem schematów mogącym służyć do walidacji XHTML jestRELAX NG. W porównaniu do XML Schema ma on bardziej intuicyjną składnię, lecz podobnie oferuje dużo więcej możliwości niż DTD (choć na tym polu nieco ustępuje językowi XML Schema). RELAX NG ma być kolejnym, obok DTD i XML Schema, językiem, w którym zostanie zdefiniowany schemat XHTML 2.0 (jednak odwoływanie się w dokumencie do tego schematu nie będzie potrzebne, w przeciwieństwie do dwóch pozostałych języków).

Wersje XHTML

[edytuj |edytuj kod]

XHTML 1.0

[edytuj |edytuj kod]

XHTML 1.0 został zatwierdzony jako rekomendacja W3C26 stycznia2000 roku. Rekomendacja ta jest po prostu odpowiednim przeformułowaniem językaHTML 4 – SGML jako język definiowania został zastąpiony przez XML. XHTML 1.0 dysponuje więc praktycznie tym samym zestawem elementów i atrybutów, co HTML 4; analogiczny jest też podział na 3 wersje DTD:

XHTML 1.0Strict
odmiana ścisła, zalecana przez W3C, przeznaczona do tworzenia dokumentów z oddzieloną warstwą semantyki od prezentacji; nie zawiera prawie żadnych elementów prezentacyjnych
XHTML 1.0Transitional
odmiana przejściowa, obok elementów odmiany ścisłej zawiera wiele elementów prezentacyjnych
XHTML 1.0Frameset
zawiera wszystkie elementy wersji przejściowej, a dodatkowo także elementy przeznaczone do wyświetlania ramek.

Warto pamiętać, że DTD XHTML 1.0 nie jest w pełni analogiczne do DTD HTML 4.01 (bardziej przypomina DTD HTML 4.0). W związku z tym niektóre atrybuty dozwolone w HTML 4.01 Strict są niedozwolone w XHTML 1.0 Strict (ale można je stosować w odmianach Transitional i Frameset). Na przykład w odmianie ścisłej XHTML 1.0 nie można używać atrybutuname dla elementu<form> (mimo że jest to możliwe w HTML 4.01 Strict).

XHTML 1.1

[edytuj |edytuj kod]

Najnowszą rekomendacją XHTML jest opublikowana31 maja2001 r. i uaktualniona jako wydanie drugie 23 listopada 2010[3] specyfikacja XHTML 1.1. W3C zaleca jej używanie do wszystkich nowo powstających stron WWW, jednak ze względu na niemożliwość obsłużenia typu application/xhtml+xml wInternet Explorerze w wersji wcześniejszej niż 9, standard ten nie jest jak dotąd powszechnie stosowany.

XHTML 1.1 został opracowany zgodnie z regułamimodularyzacji XHTML. Zawiera elementy i atrybuty takie, jak XHTML 1.0 Strict, usunięto tylko atrybutname dla elementu<a> oraz atrybutlang.Natomiast nowością w tej wersji XHTML są elementy i atrybuty służące do wyświetlania znakówruby, używanych w typografii językówDalekiego Wschodu.

XHTML 2.0 (zarzucony projekt)

[edytuj |edytuj kod]

Specyfikacja XHTML 2.0 miała wprowadzić wiele znaczących zmian do języka bez względu na kompatybilność z poprzednimi wersjami XHTML, jednak z czasem zdecydowano o pozostawieniu w XHTML 2.0 takich elementów, jak<img>, czy<h1><h6>, aż wreszcie XHTML 2 został porzucony na rzecz HTML 5, który zachowuje większą kompatybilność wstecz.

Ostatnia, ósma wersja szkicu roboczego XHTML 2 została opublikowana26 lipca2006 r. Najważniejsze zmiany wprowadzone w projekcie specyfikacji:

  • prawie każdy element może stanowićhiperłącze, np. prawidłowy byłby kod:<lihref="index.xhtml">Strona główna</li>; element<a> miał jednak zostać zachowany,
  • głównym elementem służącym do zagnieżdżania mediów (np. obrazów) miał być<object>, ale jednocześnie dodano możliwość stosowania atrybutusrc dla prawie każdego elementu, a zawartość tego elementu miała być wyświetlana tylko przy braku możliwościrenderowania obrazu (lub innego medium, np. dźwięku):<psrc="logo"type="image/png; image/gif;q=0.2">Tekst zamiast obrazu.</p>; element obrazu<img> miał jednak zostać zachowany,
  • stare, odziedziczone po HTML-u formularze zastąpiono formularzamiXForms, które zapewniały większą elastyczność i ograniczały konieczność stosowania skryptów,
  • ograniczony zbiór atrybutów obsługujących zdarzenia zastąpiono przezXML Events(inne języki) – dzięki temu możliwe miało być odwoływanie się do zdarzeńDOM 2, a nawet definiowanie własnych zdarzeń,
  • elementy nagłówków<h1><h6> uznano za przestarzałe i zastąpiono przez jeden element<h>, zaś stopień nagłówka miał być ustalany przez ich odpowiednie zagnieżdżenie w elementach<section> oznaczających rozdziały dokumentu,
  • poziomą linię<hr> zastąpiono przez element<separator>, który nie musiał mieć ani kształtu linii, ani układu poziomego (w wersjach XHTML < 2.0 można to było zrobić przezkaskadowe arkusze stylów),
  • pusty element końca linii<br/>, do którego nie można było się odwoływać w arkuszach stylów, zastąpiono przez element<l> obejmujący pojedynczy wiersz,
  • element<p> oznaczający akapit może oprócz tekstu zawierać także m.in. wykazy i tabele,
  • usunięto ostatnie elementy prezentacyjne dozwolone w XHTML 1.1, takie jak<b>, czy<i>; jako wyjątek pozostawione zostaną elementy indeksu górnego i dolnego:<sup> i<sub>,
  • inne nowe elementy:
    • <di> – skojarzenie terminu i definicji w liście definicyjnej,
    • <blockcode> – blok kodu komputerowego,
    • <summary> – długi opis tabeli, miał zastąpić atrybut o tej samej nazwie,
    • <access> – skrót (np. klawiaturowy) do innego elementu, miał zastąpić atrybutaccesskey,
    • <standby> – informacja wyświetlana podczas ładowania obiektu.

2 lipca2009 r. konsorcjumW3C ogłosiło, że działanie grupy roboczej XHTML 2 nie zostanie przedłużone po jej wygaśnięciu z końcem 2009 roku. W zamian zostaną zwiększone zasoby na grupę roboczą HTML, czym W3C ma nadzieję przyspieszyć rozwój standardu HTML 5[4].

XHTML5

[edytuj |edytuj kod]
 Osobny artykuł:HTML5.

Alternatywnie wobec XHTML2 rozwijano projektHTML5, przygotowywany przez W3C na podstawie projektu specyfikacji Web ApplicationsWHATWG. 28 października 2014 r. projekt HTML5 został ogłoszony rekomendacją W3C. Serializacja HTML5 dla XML jest określana jako XHTML5.

Modularyzacja XHTML

[edytuj |edytuj kod]

W2001 r. dokonano podziału XHTML na moduły. Zdefiniowano jednocześnie reguły tworzenia nowych modułów, a także reguły, według których moduły mogą być łączone. Umożliwia to tworzenie nowych języków składających się z elementów XHTML, a mogących też zawierać elementy spoza XHTML; nazywa się je językami rodziny XHTML. Niektóre języki rodziny XHTML to:

W oparciu o modularyzację powstał również XHTML 1.1. Dzięki temu można bardzo łatwo dostosować ten język do swoich potrzeb. Na przykład rozszerzenie XHTML 1.1 o atrybuttarget (umożliwiający otwieranie strony w nowym oknie) sprowadza się do użycia trzechencji parametrycznych w DTD:[1]; przykład dokumentu wykorzystującego to DTD:[2].

Typy zawartości XHTML

[edytuj |edytuj kod]
  • XHTML 1.0 spełniający zasadykompatybilności z HTML powinno się wysyłać jakotext/html tylko dla starszych przeglądarek. W tym typie zawartości dokument jest traktowany jak dokument HTML (aplikacjaSGML-a) z błędami składniowymi, a więc m.in. nie jest sprawdzana poprawność składniowa, dokument jest traktowany jako tzw. „zupa znaczników(inne języki)”, a dokument nie ma żadnych zalet poprawnego XHTML-a (w szczególności osadzania innych języków).
  • Typapplication/xhtml+xml został stworzony specjalnie dla XHTML. Przeglądarki obsługujące ten typ automatycznie sprawdzają zgodność dokumentu z zasadami XML. W application/xhtml+xml nie ma już kilku nietypowych cech charakterystycznych dla HTML, np. element<body> nie zachowuje się już tak, jak gdyby był elementem głównym (bo jest nim<html>), a przede wszystkim można osadzać inne aplikacje XML bezpośrednio w kodzie XHTML. Odpowiednikiem wysłania pliku z tym typem na dysku lokalnym jest zmiana rozszerzenia pliku z .html (lub .htm) na .xhtml (lub .xht).
  • Typyapplication/xml itext/xml – są to natywne typy zawartościXML, a jako że XHTML jest aplikacją XML-a, można ich używać równoważnie z application/xhtml+xml.

Negocjacja zawartości

[edytuj |edytuj kod]

Internet Explorer nie potrafi odczytać stron XHTML podanych jakoapplication/xhtml+xml – w domyślnej konfiguracji będzie wyświetlałokno dialogowe z prośbą o pobranie takiego pliku. Ogranicza to w znacznym stopniu możliwość korzystania z typu XHTML w sieciWWW.

Problem ten można obejść przez wysyłanie informacji o typie zawartości ustawionej naapplication/xhtml+xml przeglądarkom go obsługującym, natomiast pozostałym przesyłanie dokumentu z typemtext/html. Można to osiągnąć stosując metodę negocjowania zawartości (content negotiation) po stronie serwera. Można wykorzystać do tegojęzyk skryptowy, np.PHP:

$xhtml=stristr("application/xhtml+xml",strtolower($_SERVER["HTTP_ACCEPT"])||stristr("W3C_Validator",$_SERVER["HTTP_USER_AGENT"])||stristr("WebKit",$_SERVER["HTTP_USER_AGENT"]);header('Content-Type: '.($xhtml)?'application/xhtml+x':'text/ht'.'ml; charset=utf-8');# ew. utf-8 lub inne kodowanie

Obejścia dla walidatoraW3C i Chrome iSafari (WebKit) są konieczne, gdyż obsługują one XHTML, ale wysyłają w nagłówku Accept ciąg */* lub nie wysyłają go wcale, jak Walidator.

Inne przykłady odpowiednich skryptów można znaleźć na tych stronach:[3],[4],[5].

Przykłady dokumentów XHTML

[edytuj |edytuj kod]

XHTML 1.1

[edytuj |edytuj kod]
Content-Type: application/xhtml+xml; charset="utf-8"
<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><?xml-stylesheet type="text/css" href="style.css"?><!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd"><htmlxmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"xml:lang="pl"><head><title>PrzykładdokumentuzgodnegozXHTML1.1</title></head><body><div>Tojestprzykład.</div></body></html>

XHTML 1.0 Strict kompatybilny z HTML

[edytuj |edytuj kod]

Nie powinien być stosowany, używany tylko ze względu na niekompatybilność Internet Explorera z XHTML.

Content-Type: text/html; charset="utf-8"
<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN"  "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd"><htmlxmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"xml:lang="pl"lang="pl"><head><title>PrzykładdokumentuzgodnegozXHTML1.0Strict</title><metahttp-equiv="Content-Type"content="text/html; charset=utf-8"/><linkrel="stylesheet"type="text/css"href="style.css"/></head><body><p>Tojestprzykład.</p></body></html>

XHTML 5

[edytuj |edytuj kod]
Content-Type: application/xhtml+xml; charset=utf-8
<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?><?xml-stylesheet href="style.css" type="text/css" ?><htmlxmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"xml:lang="pl"><head><title>PrzykładdokumentuzgodnegozXHTML5</title></head><body><div>Tojestprzykład.</div></body></html>

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Browser market share.
  2. Sending XHTML as text/html Considered Harmful. [dostęp 2023-12-03].
  3. Murray Altheim, Shane mcCarron: XHTML™ 1.1 – Module-based XHTML – Second Edition. World Wide Web Consortium (W3C), 23 listopada 2010. [dostęp 2010-11-25]. (ang.).
  4. XHTML 2 Working Group Expected to Stop Work End of 2009, W3C to Increase Resources on HTML 5.

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]

Walidatory

[edytuj |edytuj kod]
Technologie związane zXML (Extensible Markup Language)
Rdzenne technologie XML-a
Języki stylistyczne
Języki z rodziny XML Linking
Języki zapytań dokumentów XML
Rodzaje schematów dokumentów XML

Języki znaczników
Pakiet biurowy
Główne
Niszowe
World Wide Web
Struktura stron WWW
Generowanie dynamicznych stron WWW
Po stronie użytkownika
Przesyłanie danych
Pojęcia
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=XHTML&oldid=73015887
Kategorie:
Ukryte kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp