Występowanie literyx w zapisiejęzyka polskiego regulujeortografia: w dawnychzapożyczeniach w których oryginalnie byłox w pisowni polskiej jest ono zamieniane naks, rzadziej nagz, na przykład łacińskie słowotextilia oznaczające tkaninę po długim procesie adaptacji jest współcześnie zapisywane w języku polskim jakotekstylia, podobniecontextus (związek) →kontekst,expeditio (wyprawa) →ekspedycja,luxus (bujny wzrost, rozpusta, zbytek) →luksus,exemplar (odpis, kopia, obraz, wzór) →egzemplarz,examen →egzamin. Do XIX wieku literax była literą alfabetu polskiego na równi z pozostałymi literami, stosowana zarówno w zapożyczeniach, jak i wyrazach rodzimych (np.xięstwo). Do dziś zachowała się w wyraziexenia, nazwiskach (np. Axentowicz, Axer, Jaxa, Koxowski, Mixtacki, Rexemowski, Xiężopolski[1][2]) i skrótach (x. = ksiądz, książę). Prócz słów współcześnie zapożyczanych, lub jeszcze nie w pełni zaadaptowanych, w języku polskim literax jest używana sporadycznie także w innych kontekstach, np. jakosymbol lubskrót, natablicach rejestracyjnych pojazdów i nazwach firm, np.Polimex,Hortex.
Do dziś litera X używana jest także jako wariant pisowni niektórych imion:
Xawery (obok: Ksawery) – polskie imię męskie[3][4][5]
