Wyspy są niezamieszkane i stanowią w całości rezerwat przyrody, którego pilnują czterej strażnicy, doglądając kolonii ptaków, patrolując teren i interweniując w sytuacji wizyt nieupoważnionych osób, w szczególnościhiszpańskich rybaków. Wyspy są obiektem sporu pomiędzy Portugalią iHiszpanią. Chociaż Hiszpania nie podważa portugalskiej własności tych wysp, dąży do uznania archipelagu zawulkaniczne skały, a nie za obszar terytorialny, co wpłynie na granice strefwyłącznej strefy ekonomicznej na Atlantyku. Wyspy odwiedzali portugalscy prezydenciMário Soares,Jorge Sampaio iAníbal Cavaco Silva[3].
Powierzchnia wysp wynosi 2,73 km², składają się one z trzech większych wysp i wielu drobnych wysepek podzielonych na dwie grupy leżące w odległości 15 km od siebie:
Grupa północna – obejmuje wyspę Selvagem Grande oraz trzy wysepki: Ilhéu Sinho, Palheiro do Mar, Palheiro da Terra.
Grupa południowa – obejmuje wyspy Selvagem Pequena i Ilhéu de Fora oraz grupę maleńkich wysepek i skał zwanych Ilhéus do Norte (m.in. Alto, Comprido, Redondo).
Wyspy są pochodzenia wulkanicznego, a w 2002 r. zaproponowano wpisanie części ich terytorium nalistę światowego dziedzictwa UNESCO, jak dotąd nie uzyskały jednak pełnego statusu obiektu na tej liście.
↑abRobert Machowski, Mariusz Rzętała. Teneryfa i La Gomera - wyspy przyrodniczych osobliwości dla geografów. „Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko”. 12, s. 139-143, 2011. ISSN1895-6777. (pol.).
Robert Machowski, Mariusz Rzętała. Teneryfa i La Gomera - wyspy przyrodniczych osobliwości dla geografów. „Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko”. 12, s. 139-143, 2011. ISSN1895-6777. (pol.).