Współrzędne ortogonalne to zbiór współrzędnych${\displaystyle q=(q^1,\dots ,q^n)}$ dla których powierzchnie współrzędnych przecinają się pod kątami prostymi^[1]. Powierzchnia współrzędnych dla współrzędnej${\displaystyle q^k}$ jest krzywą, powierzchnią lub hiperpowierzchnią taką, że${\displaystyle q^k}$ ma stałą wartość. Np. w 3-wymiarowym układzie współrzędnych kartezjańskich${\displaystyle (x,y,z)}$ jest układem ortogonalnym, ponieważ powierzchnie${\displaystyle x=\text{const},y=\text{const},z=\text{const}}$ są płaszczyznami, które przecinają się pod kątami prostymi. Współrzędne ortogonalne są szczególnymi, ale występują najczęściej wśródwspółrzędnych krzywoliniowych.

• T. Trajdos:Matematyka cz. III. Warszawa:Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993.ISBN 83-204-1547-0.

• Ortogonalne układy współrzędnych