Wokabularz trydencki – najstarszy zachowany, rękopiśmienny słownikłacińsko-polski z pierwszej połowyXV w. Pierwszy w historii zachowanysłownik języka polskiego[1][2].
Słownik został stworzony przezanonimowego autora w nieznanym bliżej celu oraz okolicznościach. Według niektórych badaczy, został spisany został na zlecenieAleksandra, księciamazowieckiego, którego mógł być własnością. Naukowcy datują jego powstanie na ok. 1424 rok, gdy Aleksander został biskupemTrydentu po zakończeniu pełnienia funkcji rektoraAkademii Krakowskiej[3][2]. Inni badacze jednak kwestionują związek Aleksandra z tym kodeks[4].
Według analizy językoznawcówskryba zapisujący treść słownika pochodził prawdopodobnie z Polski północnej - zMazowsza[3].
Słownik jest częścią większej całości, zawierającej zbiór dokumentów oraz listów związanych z osobą króla polskiegoWładysława Jagiełły, a także z innymi polskimi osobistościami ówczesnego życia politycznegoKrólestwa Polskiego[3]. Zapisany został na kartach 71v-74 i zachował się w jednym rękopisie w Archiwum Kapitulnym wTrydencie w północnychWłoszech. W katalogu figuruje jako rękopis nr 114[3].
Wokabularz trydencki zawiera ok. 500 polskich słów z łacińskimi odpowiednikami. Obejmuje wyrazy z zakresu prawa, życia społecznego, kultury materialnej, przyrody, takie jakmarszałek (senascallus),wojewoda (palatinus),zbojca (predo),niewolny (colibertus)[3].