Wojska radiotechniczne –rodzaj wojsk przeznaczony do prowadzenia rozpoznania radiolokacyjnego i powiadamiania ośrodkach napadu powietrznego nieprzyjaciela oraz zabezpieczania działań bojowychwojsk rakietowych,artylerii przeciwlotniczej,lotnictwa myśliwskiego, oddziałów przeciwdziałania radioelektronicznego.
Rozwój tego rodzaju wojsk nastąpił w czasieII wojny światowej i po niej. Wojska radiotechniczne wykrywają oraz śledzą pilotowane i bezpilotowe środki napadu powietrznego, których powierzchnia skutecznego odbijania fal elektromagnetycznych jest mała, zdolne są do obserwowania dużej liczby działających jednocześnie obiektów powietrznych, wykonujących lot od wysokości małych dostratosferycznych.
Wyposażone są w sprzęt radiolokacyjny oraz sprzężone z nim urządzenia zabezpieczające zautomatyzowany procesdowodzenia. Zorganizowany system wykrywania,rozpoznania i przetwarzania informacji pozwała zobrazować sytuację powietrzna w danym rejonie oraz na dalekich podejściach. Umożliwia automatyczne naprowadzaniesamolotów myśliwskich irakiet przeciwlotniczych na obiekty powietrzne.
WWojsku Polskim wojska radiotechniczne jako rodzaj wojsk w ramachWojsk Obrony Powietrznej Kraju ukształtowały się w latach pięćdziesiątych XX wieku.
Święto Wojsk Radiotechnicznych obchodzone jest 15 października[1].
Począwszy od lat 90. XX w. polskie wojska radiotechniczne przeszły gruntowną reorganizację. Rozformowano między innymi 1. i2 Brygadę Radiotechniczną oraz dziewięć batalionów radiotechnicznych i dwadzieścia cztery kompanie radiotechniczne. Od 2009 Wojska Radiotechniczne SP składają się z jednej brygady w składzie czterech batalionów radiotechnicznych. Bataliony radiotechniczne posiadają w swojej strukturze organizacyjnej kompanie radiotechniczne i posterunki radiolokacyjne, w tym dalekiego zasięgu typu BACKBONE. Pododdziały radiotechniczne, na bazie których rozwinięte są posterunki radiolokacyjne, pracujące w narodowym systemie obrony powietrznej, tworząugrupowanie bojowe wojsk radiotechnicznych. W strukturze niektórych kompanii radiotechnicznych znajdują się stacje radiolokacyjne typu AVIA, przeznaczone do radiolokacyjnej kontroli rejonu lotnisk[2].
Polskie wojska radiotechniczne eksploatują między innymi urządzenia typuNUR-12M orazRAT-31DL oraz mobilne stacje radiolokacyjne średniego zasięgu typuNUR-15, a także starsze urządzenia wprowadzane do eksploatacji w latach 90. tj. przewoźne stacje radiolokacyjneNUR-12, odległościomierze radiolokacyjneNUR-31MK oraz mobilne wysokościomierze radiolokacyjneNUR-41. Najstarszą grupę stacji radiolokacyjnych, eksploatowanych od początku lat 80., stanowią stacje kontroli rejonu lotniska AVIA W oraz mobilne stacje radiolokacyjne typuNUR-31 i NUR-31M. Na wyposażeniu WRt znajdują się też obiekty systemu „Dunaj”, a posterunki radiolokacyjne wyposażone są w obiekt ZPR-10S. Obiekt ten może śledzić do 120 tras obiektów powietrznych w obszarze 300 × 300 km, w którym wytwarzany jest lokalny obraz sytuacji powietrznej.COP-DKP wyposażone jest w system DUNAJ II[2].
