| wieś | |||
 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Gmina | |||
| Liczba ludności (III 2011) | 259[2] | ||
| Strefa numeracyjna | 76 | ||
| Kod pocztowy | 59-170[3] | ||
| Tablice rejestracyjne | DPL | ||
| SIMC | 0366907 | ||
Położenie na mapie gminy Przemków  | |||
Położenie na mapie Polski  | |||
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego  | |||
Położenie na mapie powiatu polkowickiego  | |||
 51°29′22″N 15°49′04″E/51,489444 15,817778[1] | |||
| |||
Wilkocin –wieś wPolsce położona wwojewództwie dolnośląskim, wpowiecie polkowickim, wgminie Przemków. Miejscowość znana jest z wyjątkowego środowiska naturalnego oraz z dużej ilościporadzieckich obiektów wojskowych. Wilkocin ze względu na swoją nazwę nazywany jest WioskąCzerwonego Kapturka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała dowojewództwa legnickiego.
Przed rokiem 1945 Wilkocin leżał na terenachniemieckich pod nazwą Wolfersdorf[4] (niem. Wolf-wilk, dorf-wioska). Z tamtego okresu pozostało kilka pocztówek[5] ze zdjęciami miejscowości. Przed II wojną światową w Wolfersdorfie produkowano napoje z jabłek[6]. W miejscowości znajdowała się także stacja kolejowa, która obecnie pełni funkcję obiektu mieszkalnego. 10 lutego 1945 roku w okolicy Wilkocina doszło do konfrontacji radzieckich czołgówT-34 iIS-2 oraz niemieckiej kolumny zmotoryzowanej. W wyniku bitwy doszło do częściowego zniszczenia wojsk niemieckich. Części z nich udało się wydostać spod radzieckiego ostrzału.
PoII wojnie światowej w lasach obok wsi powstała radziecka baza wojskowa będąca częścią systemu łączności troposferycznejBARS (ros. Боевая Aрмейская Pадиорелейная Cистема).Początkowo baza składała się z jednego bunkra będącego Punktem Dowodzenia (ros. ЗКП-Запасной Командный Пункт)PGWAR - Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej (СГВ-Северная Группа Войск)[7].Obiekt miał przetrwać potencjalne bombardowanieartylerii ilotnictwa. W latach osiemdziesiątych nawydmie śródlądowej Piaszczysta Góra wybudowano drugi bunkier - Punkt Dowodzenia "MGŁA" (ros. ЗКП "ТУМАН"). Było to najprawdopodobniej Zapasowe Stanowisko Dowodzenia ZachodnimTeatrem Działań Wojennych[8]. Oba bunkry to dwupoziomowe schrony przeciwatomowe, które posiadały wyposażenie chroniące przed atakiem chemicznym. Cały kompleks radziecki ogrodzony był ogrodzeniem z drutem kolczastym o kilkunastokilometrowej długości, a urządzenia wykorzystywane w bazie objęte były ścisłą tajemnicą. Poza ogrodzeniem znajdowało się lądowisko dla śmigłowców.
Nieopodal wioski znajduje się największy w Polsce poradzieckipoligon lotniczy Przemków-południe (ros. Пшемкув-южный), na którym znajduje się poradzieckie lotnisko widmo, czylimakieta lotniskaNATO stworzona przez Rosjan do treningów bombardowań. Makieta ta to w rzeczywistości wały ziemne usypane tak, aby przypominały lotnisko.Obecnie poligon zarasta drzewami, ale na zdjęciach satelitarnych możliwe jest dostrzeżenie charakterystycznych kształtów (droga startowa, drogi kołowania).
Poligon Przemków-południe jest właściwie powiększonym poligonem poniemieckim. Powiększenie to wymagało zlikwidowania osady Pogorzele (przed końcem II wojny światowej osada nosiła nazwę Neuvorwerk)[9]. Była to osada leśna zbudowana na planie koła. Została ona pochłonięta przez pożar w 1904 roku, a następnie odbudowana. Istniała najprawdopodobniej do roku 1945, czyli do powstania poligonu radzieckiego Przemków-południe. Ruiny osady znajdują się w północno-zachodniej części poligonu.
18 maja 1987 roku radziecki pocisk rakietowy powietrze-ziemiaAS-14 'Kedge' (ros. Х-29) wystrzelony przez radzieckibombowiec frontowySu-24 (ros. Су-24) uderzył w Wilkocin[10]. W wyniku wybuchu zginęła jedna osoba, a wiele budynków, pojazdów i maszyn zostało zniszczonych. Przyczyną tego tragicznego w skutkach wydarzenia była usterka techniczna. Planowo pocisk uderzyć miał w pobliski poligon, ale ustalono, że ze względu na wyciekające z pocisku paliwo jeden z jegostateczników został uszkodzony czego wynikiem była zmianakursu.Strona radziecka pokryła wszelkie szkody związane z tym wydarzeniem.
8 kwietnia 1991 rozpoczęto oficjalne usuwanie wojsk PGWAR z terenów Polski(Północna Grupa Wojsk). Od tamtej pory liczba wojsk radzieckich w Polsce malała. Ostatni transport żołnierzy radzieckich przekroczył granicę wTerespolu o godzinie 9:20 18 września 1993 roku.Z Wilkocina wojska radzieckie wycofano 29 lipca 1992, a z poligonu Przemków-południe 1 września 1992 roku. Po wycofaniu wojsk radzieckich bazę w Wilkocinie przejęłoWojsko Polskie, które stacjonowało w tych obiektach do roku 1998. Od tego czasu cały kompleks jest opuszczony. W roku 2000Jacek Mamiński zrealizował film pod tytułem "Na wypadek wojny", w którym widoczne są schrony w Wilkocinie w okresie, w którym stacjonowało tam Wojsko Polskie.Pozostawione po oddziałach rosyjskich obiekty są dostępne do zwiedzania w okresie od marca do października.
Poradzieckie obiekty w wilkocińskich lasach stworzyły idealne warunki do życianietoperzy. Stwierdzono obecność czterech gatunków zamieszkujących te tereny, w tymNocka Bechsteina[11]. Są to także tereny na których występująwilki. W okolicy wioski znajdują się obszary piaszczystych, ruchomych wydm śródlądowych. W lasach spotkać można także znaczne ilościwrzosu.
W Wilkocinie znajduje się wieża telekomunikacyjna o wysokości 50 metrów oraz wieża obserwacyjna. W roku 2019 zmodernizowano główną drogę. W miejscowości znajdują się tablice Szlaku Czerwonego Kapturka. Są one rozstawione wzdłuż głównej drogi i zawierają fragmenty bajki o Czerwonym Kapturku.
