Wilhelm I Bawarski | |||
Herb Wittelsbachów władających Bawarią i Hainaut | |||
| Książę Bawarii(razem z braćmiLudwikiem V,Stefanem II,Ludwikiem VI,Albrechtem I iOtto V) | |||
| Okres | |||
|---|---|---|---|
| Poprzednik | |||
| Następca | księstwo podzielone na Górną i Dolną Bawarię | ||
| Książę Dolnej Bawarii (razem ze Stefanem II i Albrechtem I) | |||
| Okres | |||
| Poprzednik | wydzielone z Bawarii | ||
| Następca | księstwo podzielone na Bawarię-Straubing i Bawarię-Ingolstadt | ||
| Książę Bawarii-Straubing (razem z Albrechtem I) | |||
| Okres | |||
| Poprzednik | wydzielone z Dolnej Bawarii | ||
| Następca | Albrecht I iAlbrecht II Bawarski | ||
| hrabia Holandii i Zelandii jakoWilhelm V iWilhelm IV (razem z Albrechtem I) | |||
| Okres | |||
| Następca | Albrecht I | ||
| hrabia Hainaut jakoWilhelm III (razem z Albrechtem I) | |||
| Okres | |||
| Następca | Albrecht I | ||
| Dane biograficzne | |||
| Dynastia | |||
| Data i miejsce urodzenia | |||
| Data i miejsce śmierci | |||
| Ojciec | |||
| Matka | |||
| Żona | |||
| Dzieci | córka | ||
| |||
Wilhelm I Bawarski (ur. 12 maja 1330 weFrankfurcie nad Menem, zm. 15 maja 1389 wLe Quesnoy) – książę Bawarii w latach 1347–1349 (razem z braćmi), książę Dolnej Bawarii (razem z braćmi Albrechtem I iStefanem II),książę Bawarii-Straubing (zAlbrechtem I) jakoWilhelm I,hrabia Holandii jakoWilhelm V, hrabiaZelandii jakoWilhelm IV od 1354 ihrabia Hainaut jakoWilhelm III od 1356. We wszystkich państwach faktycznie utracił władzę w 1357/8, kiedy zapadł na chorobą psychiczną i został uwięziony aż do śmierci.
Wilhelm był drugim najstarszym synem cesarzaLudwika Bawarskiego i jego drugiej żonyMałgorzaty z Hainaut. W chwili śmierci ojca miał 17 lat. W latach 1347–1349 rządził całąBawarią razem z braćmiLudwikiem V,Stefanem II,Ludwikiem VI,Albrechtem I iOtto V. Następnie po podziale od 1349 do 1353 wraz z braćmi Stefanem II i Albrechtem I panował w Dolnej Bawarii, a od 1353 objął wydzieloną Bawarię-Straubing razem z Albrechtem I.
W 1345 zmarł bezdzietnie brat Małgorzaty IIWilhelm II z Hainaut, wskutek czego prawa do dziedzictwa terytoriówdynastii z Avesnes przeszły na nią. Zignorowano przy tym prawa innych jego sióstr, m.in. królowej angielskiejFilipy. Prawa na mocyiure uxoris nabył cesarz Ludwik IV i przekazał je żonie i właśnie Wilhelmowi. Mimo wszystko na mocy testamentu cesarza jego synLudwik VI Rzymianin otrzymał od ojca prawa do Holandii i Hainaut. Zrezygnował z nich na rzecz Wilhelma i Albrechta w 1349 r., kiedy pojawiła się przed nim wizja otrzymania korony polskiej na skutek małżeństwa z córkąKazimierza III Wielkiego, Kunegundą.
W takiej sytuacji również Małgorzata zrezygnowała z władzy i przekazała niderlandzkie hrabstwa Wilhelmowi. Jego rządy nie cieszyły się jednak poparcie możnowładztwa, które w 1350 r. poprosiło Małgorzatę o powrót do Holandii. W odpowiedzi na powrót Małgorzaty stronnicy Wilhelma zawiązali 23 maja Ligę Dorsza. Stronnicy cesarzowej-wdowy zawiązali natomiast Ligę Haka. Rozpoczęła się kilkuletnia wojna między matką a synem o władzę nad Hainaut i Holandią, znana jako „Wojna haka i dorsza(inne języki)”(niderl. Hoekse en Kabeljauwse twisten).
Pomoc dla Małgorzaty nadeszła ze strony jej szwagra,króla AngliiEdwarda III. W 1351 r. przysłane przezeń posiłki wygrały bitwę morską podVeere. Wkrótce jednak Wilhelm pokonał stronników matki podVlaardingen. Klęska to oznaczała upadek sprawy Małgorzaty. Edward III rychło zmienił strony i poparł Wilhelma. Wojna przeciągnęła się do 1354 r., kiedy to zawarto pokój. Małgorzata pozostawała hrabiną Hainaut, Wilhelm otrzymywał Holandię i Zelandię. Małgorzata zmarładwa lata później i Wilhelm ponownie zjednoczył niderlandzkie posiadłościWittelsbachów z zastrzeżeniem, że jego koregentem jest brat Albrecht (nie objął on jednak faktycznej władzy aż do 1358). Skutkiem sojuszu z Edwardem III było małżeństwo z Matyldą (Maud z Lancasteru), siostrąBlanki z Lancasteru (matkiHenryka IV Lancastera).
W 1356/7 roku zaczął wykazywać oznaki choroby psychicznej, zdarzyło mu się nawet zaatakować i zabić swego rycerza Gerarda van Wateringe bez żadnego powodu. W związku z tym brat Albrecht w 1358 został regentem holenderskich księstw i wkrótce potem uwięził go na zamkuLe Quesnoy. Wilhelm pozostał w niewoli aż do swojej śmierci ponad 40 lat później, wciąż pozostając formalnym współwładcą. Wilhelm I Bawarski został pochowany w kościele dworskim wValenciennes.
W 1352 Wilhelm ożenił się zMatyldą z Lancasteru, córkąHenryka z Grosmont, 1. hrabiego Lancaster iIzabeli z Baeumont. Doczekali się córki, która urodziła się i zmarła w 1356.
Wilhelm miał także co najmniej dwójkę nieślubnych dzieci (na pewno matką pierwszego była Katharina Gerrit):
| Agilolfingowie |
| ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Karolingowie |
| ||||||||||||||
| Od Luitpoldingów do Wittelsbachów |
| ||||||||||||||
| Pierwsze rozbicie |
| ||||||||||||||
| Książęta Bawarii |
| ||||||||||||||
| Drugie rozbicie |
| ||||||||||||||
| Książęta Bawarii |
| ||||||||||||||
| Elektorzy Bawarii |
| ||||||||||||||
| Królowie Bawarii |
|
| Hrabiowie Hainaut Dynastia z Louvain |
| ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Hrabiowie Bergen |
| ||||||||||||||
| Hrabiowie i margrabiowie Valenciennes |
| ||||||||||||||
| Hrabiowie Hainaut |
|
| Gerolfingowie |
|
|---|---|
| Avesnes |
|
| Wittelsbachowie |
|
| Walezjusze |
|
| Habsburgowie |
|