 generał brygady | |
| Data urodzenia | 23 sierpnia 1874 |
|---|---|
| Data śmierci | 18 lipca 1956 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1918–1925 i 1944–1949 |
| Siły zbrojne |
|
| Jednostki | |
| Stanowiska | dowódca okręgu wojskowego |
| Odznaczenia | |
        | |
Wacław Walerian Szokalski (ur.23 sierpnia1874, zm.18 lipca1956) –generał brygadyWojska Polskiego.
W 1897 roku ukończyłOficerską Szkołę Piechoty w Wilnie, a w 1907 roku Wyższe Kursy Strzeleckie.W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. 17 czerwca 1919 roku został przeniesiony z Departamentu III Techniczno-Komunikacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie do II batalionu etapowego w Krakowie na stanowisko dowódcy[1].
11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony w stopniu w stopniupodpułkownika zestarszeństwem z dniem 1 kwietnia 1920 roku. W tym czasie pełnił służbę w Departamencie Technicznym Ministerstwa Spraw Wojskowych. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 11. lokatą w korpisie oficerów piechoty. W lipcu 1922 roku został przeniesiony z Rezerwy oficerów sztabowych2 Armii do11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W lutym 1924 roku został przeniesiony z2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku do31 pułku piechoty w Łodzi na stanowisko dowódcy[2]. 31 marca 1924 roku został awansowany napułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 15 października 1924 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku z równoczesnym odkomenderowaniem doDowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi, do czasu zakończenia postępowania superrewizyjnego[3]. Z dniem 31 marca 1925 roku został przeniesiony wstan spoczynku z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej stwierdzonej na podstawie przeprowadzonego postępowania rewizyjno-lekarskiego[4]. W 1934 roku pozostawał w ewidencjiPowiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Był wówczas przewidziany do użycia w czasie wojny[5].
12 maja 1944 roku został ponownie przyjęty do Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko komendanta Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych, a później Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. W okresie od 19 kwietnia do 24 września 1945 roku dowodziłOkręgiem Wojskowym Nr II, a następnie sprawował funkcję pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej do Spraw Osadników Wojskowych. 25 maja 1945 rokuKrajowa Rada Narodowa mianowała go generałem brygady. 31 marca 1949 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł nagle w 1956 roku. Pochowany naCmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A30-1-12)[6].
Syn Mikołaja (1842-1914), urzędnika i Zofii z Malonowskich (1846-1918). W stanie spoczynku mieszkał w Warszawie. Był dwukrotnie żonaty, druga żona Helena z domu Loga[7].
