WWE Raw (równieżWWE Monday Night Raw lubRaw) –program telewizyjny o tematycewrestlingowej, emitowany na żywo co poniedziałek naamerykańskiej stacjiNetflix. Nazwa programu używana jest też w odniesieniu dobrandu Raw, do którego przypisana jest większa część zawodnikówWWE. Pierwsza emisjaRaw odbyła się 11 stycznia 1993 i od tego czasu program uznawany jest za najważniejszą tygodniówkę WWE[1].
Raw zostało przeniesione z USA Network naTNN (późniejsze Spike TV) we wrześniu 2000. 3 października 2005,WWE Raw powróciło na stację USA Network[2], za pośrednictwem której transmitowane było do 30 grudnia 2024, gdzie od 6 stycznia 2025 roku, przeniesie się na platformę streamingowąNetflix, która ma nadawać program przez okres co najmniej 10 lat. SiećWWE Network zakończyła działalność w Stanach Zjednoczonych 5 kwietnia 2021 roku, a cała zawartość została przeniesiona doPeacock, który obecnie ma większość poprzednich odcinków Raw, z wyłączeniem treści, które zostały ocenzurowane lub usunięte przez dział standardów i praktyk Peacock.
Jerry Lawler, komentatorRaw w latach 1995–2015Logo Raw w latach 1993–1997
Pierwszy odcinekWWF Monday Night Raw został wyemitowany 11 stycznia 1993 naUSA Network. Nowy program miał zastąpićPrime Time Wrestling, które było emitowane na kanale przez osiem lat.Raw stało się pionierem profesjonalnego wrestlingu w telewizji. Do tej pory, gale wrestlingu nagrywane były w małych halach z niewielką widownią lub na nieco większych arenach. FormatRaw różnił się od formatów ówczesnych, nagrywanych z wyprzedzeniem weekendowych gal WWF (Superstars iWrestling Challenge). Zamiast nagrywania walk, komentarza i monologów wrestlerów z wyprzedzeniem, całośćRaw nadawana była na żywo[1].
Pierwotnie,Raw transmitowane było co tydzień zGrand Ballroom at Manhattan Center Studios, małego teatru wNowym Jorku. Połączenie przytulnych aren i akcji na żywo przyniosło zyski federacji, lecz po pewnym czasie, cotygodniowe gale na żywo spowodowały straty finansowe w WWF. Od wiosny 1993 do wiosny 1997, po jednymRaw na żywo (zazwyczaj po galipay-per-view) nagrywano kilka kolejnych odcinków. WWF nagrało kilkanaście galRaw wMid-Hudson Civic Center wPoughkeepsie w stanie Nowy Jork (w latach 1984–1986, w Civic Center nagrywano inną tygodniówkę WWF –Championship Wrestling). W listopadzie 1993 nagrano pierwszy odcinekRaw spoza Nowego Jorku (gala odbyła się wBushkill wPensylwanii)[8]. WkrótceRaw opuściło Manhattan Center, a kolejne odcinki programu produkowane były w różnych miastach wStanach Zjednoczonych.
Kolejną cechą charakterystycznąRaw były walki pomiędzy ważniejszymi zawodnikami federacji (Shawn Michaels,Bret Hart,Mr. Perfect,Doink the Clown,The Undertaker,Yokozuna czy1-2-3 Kid). Wcześniej, większość walk w cotygodniowych programach WWF była „squashami” (krótkimi walkami znanych zawodników z nieznanymi lokalnymi wrestlerami). Jedynie naSaturday Night’s Main Event iThe Main Event organizowano walki podobne do tych zRaw, lecz, w przeciwieństwie do poniedziałkowego programu, te dwie gale odbywały się nieregularnie. NaRaw odbywały się również walki rozwijające wizerunki wrestlerów i rywalizacje między nimi.
Vince McMahon,„Macho Man” Randy Savage iRob Bartlett byli pierwotnymi gospodarzami show; brali też udział w komentowaniu gali[9]. Bartlett –komik nieznający się na wrestlingu – został wkrótce zastąpiony przezBobby’ego Heenana[10]. Heenan opuścił federację w grudniu 1993, zaś Savage pożegnał się z WWF w październiku 1994. McMahon stał się głównym prowadzącymRaw. W kwietniu 1995, do McMahona dołączyłJerry Lawler, który rolę komentatora pełnił aż do stycznia 2015[11][12].
We wrześniu 1995, główny rywal WWF – federacjaWorld Championship Wrestling (WCW) – rozpoczęła transmitować na żywo swoją tygodniówkę,WCW Monday Nitro[13]. Godzina transmisjiRaw iNitro zaczęła się pokrywać 11 września 1995. Przez to, żeRaw nadal było nagrywane na zapas, komentatorNitro i wicedyrektor WCWEric Bischoff często ujawniał widzom wyniki walk nagrywanych gal odcinkówRaw. Przyczyniło się to do spadku oglądalności tygodniówki WWF[1].Do połowy 1996,Raw iNitro dorównywały sobie pod względem oglądalności. Stan rzeczy zmienił się jednak w maju 1996, kiedy to WCW rozpoczęłostoryline związany z ugrupowaniemNew World Order. Dzięki temu storyline’owi,Nitro zaczęło wygrywać w poniedziałkowej wojnie o oglądalność[14].
Michael Cole – komentatorRaw w latach 1997–1999 i 2008–obecnie
Kontrowersje wzbudził odcinekRaw z 4 listopada 1996, podczas któregoBrian Pillman wyciągnął broń i wycelował wSteve’a Austina podczassegmentu we własnym domu. Ponadto, Pillman zaczął przeklinać na wizji, a ponieważRaw nadawane było na żywo, jego wypowiedzi nie zostały ocenzurowane. KierownictwoUSA Network nie było zadowolone z odcinka i zmusiło WWF i Pillmana do przeprosin za incydent. Kilka dni później, Pillman został wysłany do szpitala psychiatrycznego[15]. Tej samej nocy zadebiutował znany wówczas jako Rocky MaviaDwayne Johnson[16].
Kiepska oglądalność poniedziałkowej tygodniówki WWF w styczniu 1997 spowodowała wydłużenie czasu transmisjiRaw do dwóch godzin. WWF zaczęło też częściej nadawaćRaw na żywo. Od lutego, jednoRaw na żywo przeplatało się z jednym nagranym odcinkiem.
Wraz z wdrążeniem dwugodzinnego formatu rozpoczęła się tzw.Attitude Era. NaMonday Night Raw zaczęto przedstawiać ostrzejsze storyline’y, kierowane raczej do nastolatków i dorosłych, niźli, jak miało to miejsce do tej pory, do młodszej części widowni. Kolejną próbą przerwania dominacjiNitro była współpraca WWF zExtreme Championship Wrestling (ECW). Na wyzwanie ECW do walki przezJerry’ego Lawlera odpowiedzieliTazz,Mikey Whipwreck,Sabu,Tommy Dreamer,D-Vona Dudley iThe Sandman, a także „reprezentant ECW”Paul Heyman. Reprezentanci ECW zaczęli pojawiać się i walczyć na galach organizowanych przez WWF[17].
Po tym, jak odcinekRaw z 3 marca 1997 został bardzo źle przyjęty przez fanów (zyskując oglądalność 1,9 mln, jedną z najniższych w historii WWF), postanowiono całkowicie zmienić wizerunek poniedziałkowej tygodniówki. Program otrzymał nowy set, nazwę (Raw is War) oraz motyw muzyczny („The Beautiful People”Marilyna Mansona). Odcinek z 17 marca 1997 ukazał ostrą kłótnięBreta Harta zVince’em McMahonem; większość wyzwisk i wulgaryzmów użytych przez Harta nie objęto cenzurą[18].
W 1997 wprowadzono doRaw wiele kontrowersyjnych rywalizacji, storyline’ów i postaci: deklaracja walki Breta Harta i jegoHart Foundation ze stylem życia Amerykanów[19], debiut Kane’a i jego rywalizacja z własnym bratem i niedoszłym mordercą –The Undertakerem[20], wojny gangów pomiędzyNation of Domination,Disciples of Apocalypse iLos Boricuas[21], rywalizacja Steve’a Austina z władzami WWF (w tym z właścicielem WWF – Vince’em McMahonem)[22] oraz powstanie ugrupowaniaD-Generation X[23]. Na galiSurvivor Series w listopadzie miał miejsce niesławnyMontreal Screwjob; sędzia walki oWWF Championship między Bretem Hartem aShawnem Michaelsem, pod nakazem Vince’a McMahona przerwał starcie, ogłaszając Michaelsa nowym mistrzem WWF[24]. Wydarzenie to wywołało chaos na zapleczu, ponieważ pracownicy WWF, w tym sam Bret Hart, nie wiedzieli o zmianie wyniku walki[25]. Dzień po Survivor Series, Hart opuścił WWF na rzecz WCW. 17 listopada, McMahon, zapytany w wywiadzie o incydent w Montrealu wypowiedział słynne słowa„Bret Hart screwed Bret Hart”[26].
PoWrestleManii XIV w marcu 1998, WWF zaczęło wygrywać w poniedziałkowej wojnie z WCW. Do przejęcia przewagi przyczyniły się gwiazdy takie jakStone Cold Steve Austin,The Rock,Triple H,Mankind orazThe Undertaker. Uwagę fanów przyciągnęła rywalizacja między Vince’em McMahonem a faworytem publiczności Stone Coldem Steve’em Austinem. OdcinekRaw is War z 13 kwietnia 1998, na którym odbyła się walka pomiędzy Austinem i McMahonem, przerwał zwycięską serięNitro[14][27].Roster WWF wypełniony był młodymi zawodnikami, w przeciwieństwie do rosteru WCW, w którym dominowali starsi wrestlerzy. 27 kwietnia 1998, D-Generation X udało się wozem wojskowym pod arenę, w której tego dnia miało odbyć sięNitro. Cały dzień ugrupowanie prowokowało WCW i przeprowadzało wywiady z fanami, którzy informowali ich, że bilety naNitro otrzymali za darmo (WCW chciało wypełnić arenę rozdając niewykupione bilety). Cała „inwazja” D-Generation X została nagrana, a jej fragmenty opublikowane podczas transmisjiRaw is War[28].
4 stycznia 1999, Mick Foley, wówczas znany jako Mankind, zdobyłWWF Championship. Na polecenie Erica Bischoffa, komentatorNitroTony Schiavone na żywo poinformował o wynikach wcześniej nagranego odcinkaRaw is War[29]. Co w zamierzeniach miało powstrzymać fanów od przełączenia kanału naRaw is War, przyniosło zupełnie odwrotne skutki. Zwycięstwo Mankinda odciągnęło odNitro ponad 600 000 oglądających[30]. Tej samej nocy, naNitro odbyła się niesławna walkaHollywood Hogana zKevinem Nashem, do wygrania której Hogan użył tylkojednego palca[31].
OdcinekRaw is War z 10 maja 1999 osiągnął najwyższy w historii programu wynik oglądalności – tego dnia WWF zgromadziło widownię 9,1 mln osób przed telewizorami[32].
Niedługo później, całym WWF wstrząsnęła tragedia, która wydarzyła się na galiOver the Edge, 23 maja 1999. Owej nocy,Owen Hart zginął, spadając z kilkunastu metrów wprost na narożnik ringu podczas wykonywania wejściówki[33]. WWF zadedykowało munastępny odcinekRaw is War. Odcinek ten był drugim pod względem oglądalności epizodemRaw w historii, lecz przez wielu uznany został za niesmaczny.
The Nashville Network/The National Network/Spike TV (2000–2005)
Podpisanie przez WWF nowego kontraktu telewizyjnego zViacom spowodowało zmiany w emisji programów federacji. 25 września 2000,Raw zostało przeniesione z USA Network doTNN (późniejsze Spike TV).
W marcu 2001 WWF zakupiło wyniszczone stratami w przychodach i słabą oglądalnością WCW, zawodników, nagrania i prawa autorskie federacji. Ostatni odcinekNitro odbył się 26 marca 2001. Na samym początku odcinka Vince McMahon ujawnił, że zakupił WCW. Ostatecznie okazało się, że nowym właścicielem WCW nie był Vince, a jego syn –Shane[34]. Doprowadziło to do storyline’u z „The Invasion”, w której zawodnicy WCW rywalizowali z wrestlerami WWF[35]. 1 października 2001, WWF zrezygnowało z nazwyRaw is War na rzecz dawnej nazwy –WWF Raw.
W 2002 roku, WWF postanowiłopodzielić swoich zawodników na dwa brandy. Brandy miały otrzymać własne programy, gale, storyline’y i zarząd. Pierwszy „WWE Draft” odbył się naRaw, 25 marca 2002. Każdy wrestler WWF został przypisany doRaw lubSmackDown![36]. 5 maja 2002, WWF zmieniło nazwę federacji na World Wrestling Entertainment (WWE)[37].
Wrestlerzy mogli występować tylko na przypisanej tygodniówce, a jedynymi wyjątkami od tej zasady byli posiadaczeWWE Undisputed Championship iWomen’s Championship. W sierpniu 2002, WWE Undisputed ChampionBrock Lesnar odmówił obrony tytułu naRaw, podpisując ekskluzywny kontrakt z brandemSmackDown![38]. Tydzień później, Generalny MenadżerRawEric Bischoff podarowałWorld Heavyweight Championship ówczesnemupretendentowi do WWE Undisputed Championship –Triple H’owi[39]. Ponieważ WWE Undisputed Championship stało się ekskluzywne dlaSmackDown!, straciło wyraz „undisputed” w nazwie. Niedługo później, WWE Women’s Championship stało się ekskluzywne dlaRaw. Co roku odbywał się nowy WWE Draft, podczas którego brandy wymieniały się zawodnikami.
W 2005,WWE zdecydowało się nie przedłużać kontraktu zeSpike TV. 4 kwietnia 2005, WWE ogłosiło rozpoczęcie trzyletniej współpracy zNBCUniversal.Raw powróciło na USA Network, a WWE zaczęło sporadycznie transmitować gale naNBC. Poniedziałkowa tygodniówka transmitowana też była wjęzyku hiszpańskim naTelemundo. Pierwszy odcinekRaw na USA Network – „„WWE Homecoming” – odbył się 3 października 2005. Specjalny, trzygodzinny odcinek zebrał przed telewizorami sześciomilionową widownię[40]. Był to najwyższy ratingRaw od ponad trzech lat. 2 października 2006, podczas „Raw Family Reunion”, tygodniówka otrzymała nowe logo i motyw muzyczny („...To Be Loved” zespołuPapa Roach). Na odcinku pojawili się też wrestlerzy z brandówSmackDown! iECW. 23 października 2006, WWE wyemitowało 700. odcinekRaw[41].
OdcinekRaw z 25 czerwca 2007 miał być trzygodzinnym specjalnym odcinkiem, którego uwaga miała skupić się na wątkurzekomej śmierci postaciMr. McMahona (dwa tygodnie wcześniej, WWE pokazało segment, w którym Mr. McMahon został zamordowany; w jego limuzynie wybuchła bomba). Odcinek specjalny i wątek śmierci McMahona został jednak wycofany, gdyż dzień wcześniej wrestler WWE,Chris Benoit i jego rodzina zostali znalezieni martwi. Fanów nie wpuszczono na arenę, zaśRaw stało się trzygodzinnym odcinkiem specjalnym, upamiętniającym Chrisa Benoit[42]. Jednakże kiedy dzień później światło dzienne ujrzały informacje o podwójnym morderstwie i samobójstwie wrestlera, WWE wycofało odcinek z emisji (poza Stanami Zjednoczonymi,Raw nadawane było z kilkudniowym opóźnieniem)[43]. Niektóre kanały informowały, że odcinek został usunięty z powodów prawnych. Niesławny odcinek specjalny zastąpiono kompilacją walkJohna Ceny. „ZastępczeRaw” oraz odcinekECW nadany dzień później rozpoczęły się komunikatem Vince’a McMahona, który poinformował fanów, że żadna wzmianka o Chrisie Benoit nie pojawi się już nigdy w programach WWE[44]. Niektóre stacje, emitujące odcinki z kilkutygodniowym opóźnieniem, otrzymały nakaz wycięcia fragmentów z walkami Benoit.
W grudniu 2007,Raw celebrowało 15-lecie istnienia kolejnym trzygodzinnym odcinkiem specjalnym[45]. Podczas WWE Draft Lottery w 2008,CM Punk został przeniesiony naRaw, po czym zdobyłWorld Heavyweight Championship, dotychczas należące do branduSmackDown.WWE Champion,Triple H, został przeniesiony do niebieskiego brandu, zaśECW Champion,Kane, trafił do branduRaw[46]. Rok później, po kolejnym drafcie, WWE Championship powróciło naRaw, a World Heavyweight Championship – naSmackDown.
Od lipca 2010 do lipca 2012,Raw rządził Anonimowy Generalny Menedżer, którym ostatecznie okazał sięHornswoggle[47]. Podział na brandy został zniesiony w sierpniu 2011, kiedy to gwiazdy zeSmackDown zaczęły pojawiać się naRaw i vice versa, a nazwa tygodniówki została zmieniona naRaw Supershow.
23 lipca 2012, WWE wyemitowało 1000. odcinekRaw. Tej nocyRaw przeszło na format trzygodzinny, a członSupershow został usunięty z nazwy tygodniówki[48]. W styczniu 2013,Raw celebrowało 20-lecie istnienia.
8 września 2012, komentatorJerry Lawler doznał ataku serca na wizjiRaw[49]. W obowiązkach zastąpił goJohn „Bradshaw” Layfield, który dołączył na stałe do stolika komentatorskiegoRaw. W styczniu 2015, do ekipy komentatorówRaw dołączyłBooker T, zaś Lawler został przeniesiony naSmackDown[50][51]. W czerwcu 2015, Booker T porzucił posadę komentatora czerwonej tygodniówki na rzecz udziału wWWE Tough Enough, a jego miejsce zająłByron Saxton.
Po tym, jak na odcinkuRaw z 23 lutego 2015, Divy WWE wzięły udział w starciu drużynowym trwającym zaledwie 30 sekund, naTwitterze pojawił się trend #GiveDivasAChance. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu fanów na Twitterze,Stephanie McMahon ogłosiła „rewolucję w Dywizji Div”, wprowadzając do głównego rosteru zawodniczki zWWE NXT[52].
22 lutego 2016 naRaw,Vince McMahon wręczył nagrodę „Vincent J. McMahon Legacy of Excellence” swojej córce, Stephanie McMahon. Kiedy Stephanie chciała wypowiedzieć się odnośnie do wygranej, przerwał jej powracający do WWEShane McMahon. Shane skonfrontował się z ojcem i siostrą, wytykając im błędy[53]. Zażądał pełnej kontroli nadRaw, jednocześnie grożąc ojcu, że jeżeli nie otrzyma od niego kontroli nad tygodniówką, wyjawi jeden z jego sekretów. Vince zgodził się pod warunkiem, że Shane wygraHell in a Cell match na WrestleManii zThe Undertakerem[53][54]. Pomimo przegranej na WrestleManii, Shane otrzymał szansę prowadzenia tygodniówki przez cały miesiąc. Na galiPayback, Vince McMahon podjął ostateczną decyzję: tygodniówkęRaw mają wspólnie prowadzić Shane i Stephanie[55].
Drugi podział na brandy i rewolucja kobiet (od 2016)
Wygląd areny używany od 25 lipca 2016 do 15 sierpnia 2016
W maju 2016 ogłoszono przywrócenie podziału federacji na brandy z powodu silnego i licznego rosteru oraz ogłoszono, żeSmackDown będzie transmitowane na żywo wewtorki. Zmiany miały obowiązywać od 19 lipca.
11 lipca Vincepowołał Shane’a na stanowisko komisarza tygodniówkiSmackDown, zaś Stephanie – na stanowisko komisarza tygodniówkiRaw[56]. 18 lipca,Mick Foley został wybrany przez Stephanie na stanowisko Generalnego MenedżeraRaw, zaśDaniel Bryan został wyznaczonym przez Shane’a Generalnym MenedżeremSmackDown[57]. 19 lipca odbył się pierwszy od pięciu latWWE Draft, w wyniku którego, doRaw przypisano 33 zawodników WWE. 25 lipca ogłoszono wprowadzenie nowego tytułu mistrzowskiego, ekskluzywnego dla poniedziałkowej tygodniówki –WWE Universal Championship[58]. Tego samego dnia, do ekipy komentatorskiejRaw dołączyłCorey Graves[59]. Jako część „nowej ery”, Raw otrzymało odświeżony wygląd areny, który powtórnie zmieniono po galiSummerSlam. Tak jak w latach 2002–2005 przesunięto stołek komentatorski przy rampie wejściowej. We wrześniu 2016 przywróconodywizję cruiserweight, gdzie jej członkowie występują ekskluzywnie na tygodniówkachRaw oraz205 Live. Z powodu wprowadzeniaWWE SmackDown Tag Team Championship orazWWE SmackDown Women’s Championship dodano człon „Raw” do tytułówWWE Tag Team Championship orazWWE Women’s Championship.
22 stycznia 2018 roku WWE świętowało 25 lecie Raw, symultanicznym pokazem w Barclay’s Center na Brooklynie i w domu pierwszego Monday Night Raw, Manhattan Center[60]. W następnym tygodniu Raw zaktualizowało swoją grafikę i piosenki przewodnie[61]. 19 lutego na odcinku Raw, sześć dni przedElimination Chamber, siedmiu uczestników męskiegoElimination Chamber matchu,Braun Strowman,Elias,Finn Bálor,John Cena,Roman Reigns,Seth Rollins iThe Miz, wzięło udział w Gauntlet matchu, który zaczął się od Reignsa i Rollinsa. Strowman wygrał Gauntlet matchu, przypinając The Miza w najdłuższym meczu w historii WWE, trwającym prawie dwie godziny[62].
Od 13 marca 2020 roku wszystkie gale z tour WWE zostały odwołane na czas nieokreślony z powodupandemii COVID-19, aSmackDown,Raw i pay-per-view były transmitowane ze studia w WWE Performance Center w Orlando na Florydzie bez rozpoczynającej się publiczności tej nocy[63]. 17 sierpnia WWE ogłosiło, że SmackDown, Raw i pay-per-view zostaną przeniesione z Performance Center do „WWE ThunderDome” wAmway Center w Orlando, zaczynając odSmackDown z 21 sierpnia. Program był nadal nadawany za zamkniętymi drzwiami drzwi, ale z wirtualną publicznością i ulepszoną produkcją na arenie. WWE powróciło do hostingu i trasy zarówno dla brandów SmackDown, jak i Raw w czerwcu 2021 roku[64].
We wrześniu 2023 roku USA Network ogłosiło, że SmackDown powróci do Networka w październiku 2024 roku, po wygaśnięciu kontraktu zFox; jednocześnie zgłoszono, że prawa do Raw i NXT są na rynku i cieszą się dużym zainteresowaniem wśród sieci liniowych i obiektów cyfrowych[65][66]. 23 stycznia 2024 rokuTKO Group ogłosiło, żeNetflix nabędzie prawa do Raw począwszy od stycznia 2025 roku, w ramach rzekomo 10-letniej umowy o wartości 500 milionów dolarów rocznie (mniej więcej dwukrotność wartości obecnej umowy WWE z NBCUniversal). Umowa obejmie początkowo Stany Zjednoczone, Kanadę, Wielką Brytanię i Amerykę Łacińską, a w przyszłości zostaną dodane inne terytoria. Umowa obejmuje również międzynarodowe prawa do treści WWE poza Stanami Zjednoczonymi, w tym SmackDown iNXT, gal pay-per-view i innych treści pobocznych[67][68][69]. Chociaż kontrakt miał wygasać w październiku 2024 roku, WWE osiągnęło krótkoterminowe przedłużenie umowy z NBCUniversal, aby utrzymaćRaw na USA Network do końca roku; od 7 października do 30 grudniaRaw zostało skrócone z trzech do dwóch godzin; Dziennikarz wrestlingowyDave Meltzer stwierdził, że było to żądanie USA Network[70][71][72]. 4 stycznia 2025 roku WWE chief content officerPaul "Triple H" Levesque powiedział, że długość serialu na Netflix będzie elastyczna i po raz pierwszy nie będzie miała stałego czasu trwania ze względu na przewagę platformy streamingowej nad ustalonymi czasami emisji w telewizji kablowej, a także Levesque stwierdził, że średni czas trwania wyniesie około 2,5 godziny[73].
W skład pierwotnego setuRaw wchodził ring z czerwonymi, białymi i niebieskimi linami, niebieskim apronem ringowym oraz niebieskimi schodkami. Ponadto, wrestlerzy wychodzili zza kulis na mały stage zrobiony z neonowych tub[9]. W 1995, nad wejściem do ringu umieszczono wielki napis „RAW”[74]. Od 10 marca 1997,Raw, trwające dwie godziny, zostało podzielone na dwie części w celu polepszenia ratingów. Pierwszą częścią byłoRaw is War, a drugą –War Zone. W 1997, WWF zmieniło kolor lin na czerwony oraz umieściło logoRaw is War na apronie ringowym i wysoko nad ringiem. Dodatkowo, WWF odświeżyło stage, zastępując napis nad wejściem wielkim ekranem (tzw. TitanTronem)[74]. WWE odświeżyło wygląd TitanTronuRaw w 2002. W tym samym czasie, WWE zaczęło reklamować swoją stronę internetową na apronie ringowym, a czerwone liny były okazjonalnie zastępowane czarnymi[74].
W 2006 stojący do tej pory przy stage’u stolik komentatorski został przeniesiony w pobliże ringu. W 2008,Raw przeszło na formatHD, a WWE ujednoliciło styl stage’u wszystkich cotygodniowych programów, każda jednak prezentowała własne barwy[74]. Dwa lata później, czerwone liny ringu zastąpione zostały białymi. Podczas 1000. odcinkaRaw w lipcu 2012, WWE odświeżyło logoRaw i grafiki związane z tygodniówką. Od 2014, wszystkie grafikiRaw prezentują nowe logo WWE, wprowadzone przy starcieWWE Network. W 2015, zwrócona do kamery strona apronu ringowego została zastąpiona panelemLEDowym.
Po drugim podziale na brandy w lipcu 2016, WWE przywróciło czerwone liny w ringu tygodniówkiRaw. Odświeżono także wygląd stage’u, grafik i loga tygodniówki, zaś stolik komentatorski został przeniesiony w pobliże rampy[58]. Przez kolejne lata WWE zmieniało wygląd setu kilkukrotnie.
Logo Raw z lat 2019–2024
Ze względu na pandemię COVID-19 wszystkie programy WWE zawiesiły występy koncertowe od połowy marca 2020 roku do połowy lipca 2021 roku. Wszystkie transmisje Raw były kręcone za zamkniętymi drzwiami bez udziału widzów, początkowo z WWE Performance Center w Orlando, wcześniej powrót do scenerii areny z zamkniętym planem znanym jako „ThunderDome” - który obejmował produkcję na większą skalę, bardziej nawiązującą do występów objazdowych, ale z wirtualną publicznością wyświetlaną na trybunie zbudowanej z tablic wideo[75]. Wraz z powrotem do występów na żywo w lipcu 2021 roku, zarówno na Raw, jak i SmackDown, przyjęto nową uniwersalną scenę z ekranem LED o wysokiej rozdzielczości i coraz większym wykorzystaniem grafiki rzeczywistości rozszerzonej w produkcji telewizyjnej[64]. We wrześniu 2021 roku ringowe zmieniły kolor z czerwonego na biały, co znalazło również odzwierciedlenie na SmackDown. 22 listopada tego roku wprowadzono zaktualizowaną wersję logo 2019 wraz z nową grafiką. Piosenka przewodnia została zmieniona na „Greatness” przez Vo Williamsa, która pozostała piosenką przewodnią do 20 listopada 2023 roku, kiedy to została zmieniona na „Born to Be” przez def rebel, artystę stojącego za wkładem muzycznym WWE do jego programu, który jest wykonywany przez Supreme Madness. Motywy piosenek obejmowały „Survival”, „Eye of an Warrior” i „Legacy”.
Przez całą historię istnieniaRaw, sporadycznie emitowano odcinki specjalne. Przykładowo, od 2008 do 2015 co roku emitowany jest specjalny odcinekRaw z wręczaniemSlammy Awards. Inne są odcinkami poświęconymi niedawno zmarłym wrestlerom lub zawodnikom, którzy odeszli na emeryturę. Niektóre są celebracjami rocznic lub osiągnięć programu.