| Detale | |||||||||||||||||||
| Obecny mistrz | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data zdobycia | 9 stycznia 2026 | ||||||||||||||||||
| Data utworzenia | 25 kwietnia 1963 | ||||||||||||||||||
| Promocja | |||||||||||||||||||
| Brand | |||||||||||||||||||
| Inne nazwy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
WWE Championship – światowy tytuł mistrzowskiprofesjonalnego wrestlingu stworzony i promowany przezamerykańską federacjęWWE wbrandzieSmackDown. Mistrzostwo jest jednym z trzech głównych tytułów federacji wraz zWorld Heavyweight Championship promowanym w brandzieRaw iNXT Championship w brandzieNXT.
Mistrzostwo zostało stworzone przez ówcześnie znaneWorld Wide Wrestling Federation (WWWF) 29 kwietnia 1963 jakoWWWF World Heavyweight Championship, odłączając się tym samym od innej promocji,National Wrestling Alliance (NWA). Inauguracyjnym mistrzem byłBuddy Rogers. Od czasu wprowadzenia był promowany pod różnymi nazwami głównie ze względu na zmiany nazw federacji i kilka unifikacji. Jest to najstarszy tytuł rozpoznawany przez federację, a także prezentowany jako najbardziej prestiżowy tytuł w WWE. Tytuł był stawką wielu walk wieczoru galpay-per-view, w tym najważniejszej corocznej gali WWE,WrestleManii[1].
Od czasu wprowadzenia do 2001 był jedynym światowym tytułem w WWE. Po kupnieWorld Championship Wrestling (WCW) wrestlerzy federacji walczyli również oWCW Championship. Po unifikacji tytułów w Undisputed Championship, rok później wprowadzonoWorld Heavyweight Championship, zaś Undisputed Championship stało się WWE Championship. W latach 2002–2006 i 2010-2013 mistrzostwo było jednym z dwóch głównych tytułów w WWE, zaś w latach 2006–2010 kolejnym aktywnym światowym tytułem federacji byłoECW Championship. Wraz z dezaktywacją ECW Championship w 2010, a następnie z unifikacją wraz z World Heavyweight Championship w 2013, WWE Championship ponownie było promowane jako najważniejsze solowe mistrzostwo w WWE. W 2016 pokolejnym podziale WWE na brandy i utworzeniu konkurencyjnegoWWE Universal Championship dla brandu Raw, WWE Championship zostało przydzielone do brandu SmackDown, ponownie stając się jednym z dwóch światowych tytułów federacji.
Tytuł został wprowadzony w 1963, gdzieBuddy Rogers został pierwszym mistrzem. Początki mistrzostwa przypisuje się wNational Wrestling Alliance (NWA), które było w posiadaniu promocji z różnych terytoriów. W latach 50. Capitol Wrestling Corporation (CWC) było częścią NWA i w 1963, kierownictwo CWC miało kontrolę nad operacjami NWA. W międzyczasie, Buddy Rogers posiadałNWA World Heavyweight Championship do 24 stycznia, kiedy toLou Thesz pokonał Rogersa i zdobył tytuł. Wraz z brakiem zadowolenia poprzez ów rezultat, CWC odcięło się od NWA i stało sięWorld Wide Wrestling Federation (WWWF). WWF World Heavyweight Championship zostało wprowadzone i otrzymał je Rogers po apokryficznym turnieju wRio de Janeiro, pokonującAntonino Roccę w finale[2]. Będąc ponownie w porozumieniu z NWA, WWWF zmieniło nazwę naWorld Wrestling Federation (WWF) w 1979 i kończąc ponownie ich wspólny rozejm w 1983, zmieniono nazwę tytułu na WWF World Heavyweight Championship, a później na prostsze WWF Championship, gdyStone Cold Steve Austin zdobył go po raz pierwszy 29 marca 1998 naWrestleManii XIV.
W 1991,World Championship Wrestling (WCW), członek NWA, wprowadziłoWCW World Heavyweight Championship jako zastępstwo tytułu światowego NWA. WCW później odcięło się od NWA i stało się rywalem dla WWF. Obie organizacje nabierały znaczenia wmainstreamie i brały udział w telewizyjnych walkach o ratingi (większą oglądalność), znane jakoMonday Night Wars. Pod koniec walk, WCW zanotowało spadek finansowy, które skumulowało się w marcu 2001 w kupno WCW przez WWF[3]. W rezultacie, WWF nabyło biblioteki video WCW, wybrane kontrakty z wrestlerami i tytuły, wraz z resztą majątku. Część wrestlerów z WCW dołączyło do WWF rozpoczynając „The Invasion”, tworząc ugrupowanieThe Alliance, wycofując się z reprezentowania nazwy WCW. WCW Championship (którego nazwa została zmieniona na proste „World Championship”) zostało zunifikowane wraz z WWF Championship9 grudnia 2001[4]. Na owej gali,Chris Jericho pokonałThe Rocka i Steve’a Austina zdobywając (WCW) World Championship i WWF Championship kolejno. Jericho, uznawany przez WWE jako ostatniego WCW World Championa, nosił przy sobie pas Big Gold (reprezentujący „World Championship”) i pas WWF (reprezentujący WWF Championship) jako jeden pojedynczy tytuł pod nazwą Undisputed Championship. WWF postanowiło zamienić oba pasy na jeden tuż po zdobyciu tytułu przezTriple H’a w 2002[5][6][7].
W 2001 po tym, jak Team WWF pokonało Team Alliance (WCW/ECW) nategorocznym Survivor Series, członkowie The Alliance zostali dołączeni do WWF. Aktywne były dwa tytuły światowe, gdzie The Rock posiadał (WCW) World Championship, zaś Steve Austin miał WWF Championship. Zostało ogłoszone, że następnym PPV po Survivor Series w tym roku będzieWWF Vengeance, którego sloganem było „One Undisputed Champion”. Ogłoszono, że na gali pojawią się trzy mecze unifikacyjne tytuły WCW i WWF.Kurt Angle miał zmierzyć się z Austinem o WWF Championship, zaś Chris Jericho z The Rockiem o (WCW) World Championship. Austin pokonał Angle’a i utrzymał WWF Championship i Jericho pokonał The Rocka i został nowym (WCW) World Championem. W walce wieczoru, Jericho zmierzył się z Austinem i wygrał pojedynek, unifikując tytuły mistrzowskie WCW i WWF. Jericho posiadał Undisputed Championship przez cztery miesiące, lecz stracił go na rzecz Triple H’a naWrestleManii X8.Ric Flair zaprezentował i wręczył nowy pas Undisputed WWF Championship Triple H’owi na pierwszymRaw podrafcie. Triple H posiadał tytuł przez miesiąc – stracił go na rzeczHulka Hogana naBacklash. Wiele innych wrestlerów było w posiadaniu w późniejszym okresem; gwiazdy takie jakThe Undertaker były przenoszone na dwa główne programy,Raw iSmackDown, przypisując tytuły i ważniejsze osoby dla danego brandu. Było to znane jakoBrand Extension (poszerzenie brandów)[8].
W maju 2002, WWF zmieniło nazwę naWorld Wrestling Entertainment (WWE) i tytuł również zmienił nazwę, na Undisputed WWE Championship. Po owych zmianach, tytuł nie był przypisany dla żadnego z brandów i członek RAW i SmackDown mógł walczyć o mistrzostwo. Generalnym menadżeromRaw iSmackDown,Ericowi Bischoffowi iStephanie McMahon ten pomysł się nie podobał, dlatego Stephanie McMahon zakontraktowała ówczesnego mistrzaBrocka Lesnara do branduSmackDown, pozostawiając brandRaw bez tytułu mistrzowskiego[9][10]. 2 września, Eric Bischoff zaprezentowałWorld Heavyweight Championship, a jego pasem był wcześniej znany WCW World Championship. Tuż po tym, nazwa Undisputed WWE Championship została zmieniona na WWE Championship.
W lipcu 2011,CM Punk brał udział w storyline, gdzie oznajmił, iż odejdzie z WWE wraz z WWE Championshipem kiedy to jego kontrakt wygaśnie 17 lipca 2011 (data gali PPVMoney in the Bank). Na gali, Punk pokonał Johna Cenę i zdobył tytuł, opuszczając federację z pasem mistrzowskim (co nie miało oczywiście miejsca, gdyż był to tylko storyline). Następnego dnia naRaw,Vince McMahon natychmiastowo zwakował tytuł, a 25 lipca naRaw,Rey Mysterio zwyciężył w 8-osobowym turnieju pokonującThe Miza w finale i zdobył WWE Championship, lecz tej samej nocy stracił go na rzecz Ceny, którego było to rekordowe dziewiąte posiadanie tytułu. Jednakże po wygranej Ceny, Punk powrócił do WWE z jego pasem mistrzowskim, przez co w federacji figurowało dwóch WWE Championów[11]. Na galiSummerSlam, Punk pokonał Cenę i ostatecznie został niekwestionowanym posiadaczem tytułu.
Po zakończeniu pierwszego podziału brandów w 2011, WWE Champion i World Heavyweight Champion mogli pojawiać się na tygodniówkachRaw iSmackDown. PoSurvivor Series w 2013, World Heavyweight Champion John Cena wyzwał WWE ChampionaRandy’ego Ortona do walki o wyłonienie niekwestionowanego mistrza. 15 grudnia 2013 naTLC: Tables, Ladders and Chairs, Orton pokonał Cenę w TLC matchu i zunifikował oba tytuły, wskutek czego nazwa WWE Championship została zmieniona na WWE World Heavyweight Championship[12]. Zunifikowany tytuł kontynuował historię WWE Championship, zaś World Heavyweight Championship stał się oficjalnie nieaktywny[13].
27 czerwca 2016 podczas odcinka tygodniówkiRaw, nazwę mistrzostwa zmieniono ponownie na WWE Championship[14]; nazwa pozostała oficjalna przez niecały miesiąc, gdyż w lipcu 2016 ponownie zmieniono nazwę, tym razem na WWE World Championship[15][16]. Z powodu przywrócenia podziału WWE na brandy, WWE ChampionDean Ambrose zostałprzeniesiony do rosteru SmackDown. Podczas galiBattleground obronił mistrzostwo w walce zSethem Rollinsem iRomanem Reingnsem, tym samym pozostawiając przynależność tytułu do brandu SmackDown[17]. 25 lipca podczas odcinkaRaw utworzonoWWE Universal Championship jako odpowiednik WWE World Championship dla członków rosteru Raw. 10 grudnia 2016 po raz kolejny skrócono nazwę mistrzostwa doWWE Championship[18].
Pod koniec stycznia 2022, zwycięzca męskiegoRoyal Rumble matchuBrock Lesnar wybrał panującegoUniversal ChampionaRomana Reignsa, jako swojego przeciwnika na przysługujące mu starcie naWrestleManię 38[19]. Na galiElimination Chamber Lesnar zdołał odzyskać WWE Championship odBobby’ego Lashleya, pokonując jeszcze czterech innych pretendentów, w tymAustina Theory’ego,Setha "Freakin" Rollinsa,Riddle’a orazAJ Stylesa[20], co uczyniło z walki na WrestleManiiWinner Takes All match o WWE Championship i Universal Championship, która została dalej określona jako walka unifikacyjna[21]. Na gali Reigns zdołał zwyciężyć Lesnara, zdobywając oba tytuły i stając się rozpoznawanym jako Undisputed WWE Universal Champion. WWE zaliczyło walkę jako walka unifikacyjna obu mistrzostw; jednak oba tytuły pozostały niezależnie aktywne, a Reigns został podwójnym mistrzem[22]. 24 kwietnia 2023 na odcinkuRaw, WWE Chief Content OfficerTriple H ogłosił, że niezależnie od tego, do jakiego brandu Reigns zostanie powołany wdrafcie WWE 2023, on i jego niekwestionowane mistrzostwo staną się wyłączni dla tego brandu. Następnie Triple H ujawniłnowy World Heavyweight Championship dla przeciwnego brandu jako odpowiednik Undisputed Championship Reignsa, które wygrał Seth "Freakin" Rollins naNight of Champions. Gdy Reigns został powołany na SmackDown, World Heavyweight Championship stał się ekskluzywny dla Raw.
2 czerwca 2023 roku na odcinkuSmackDown, Triple H wręczył Reignsowi nowy, pojedynczy pas mistrzowski do reprezentowania Undisputed WWE Universal Championship. Pośród zamieszania w rodowodzie,Fightful poinformowało, że WWE potwierdziło im, że te dwa mistrzostwa są w rzeczywistości oddzielnymi rodowodami, reprezentowanymi przez jeden pas. Zostało to również reprezentowane na WWE.com, gdzie zarówno Reigns, jak iCody Rhodes, który pokonał Reignsa na WrestleManii XL, zostali pokazani jako mistrzowie obu indywidualnych tytułów, a nie połączonego Undisputed WWE Universal Championship. Jednak po tym, jak Rhodes pokonał Reignsa, nazwa Universal nie była już używana. W następnym roku, po tym jak John Cena pokonał Rhodesa naWrestleManii 41, linia Universal Championship została zmieniona i Reigns został uznany za ostatniego mistrza[23].
Kiedy federacja zadecydowała opodziale WWE na brandy, w 2002 odbył się pierwszydraft.Ric Flair iVince McMahon reprezentowali kolejno brandy Raw i SmackDown. W późniejszych latach inne osoby pełniły funkcje generalnych menadżerów reprezentujących dany roster. Każdego roku generalni menadżerowie brali udział wdraft lottery, w którym wrestlerzy (i mistrzowie wraz z tytułami) zmieniali swoje brandy[24]. 29 sierpnia 2011 WWE połączyło dwa rostery w jeden, przez co wrestlerzy (i mistrzowie) od tego momentu mogli pojawiać się na każdej gali.
25 maja 2016 WWE ogłosiło, iżSmackDown zostanie przeniesione na wtorkowe noce i będzie emitowane na żywo od 19 lipca. Zdecydowano się również na powrót podziału WWE na brandy. Pierwszy draft odbył się 19 lipca podczas odcinka tygodniówkiSmackDown Live[25].
Poniżej znajduje się lista przedstawiająca zmiany przenosin tytułu WWE Championship pomiędzy brandamiRaw,SmackDown iECW.
| Kolory | |
|---|---|
| Tytuł przeniesiony do branduRaw. | |
| Tytuł przeniesiony do branduSmackDown. | |
| Tytuł przeniesiony do branduECW. | |
| Data przeniesienia | Notka |
|---|---|
| 2 września 2002 | Brock Lesnar podpisał kontrakt na wyłączność do występów w brandzie SmackDown i tytuł był broniony w tym brandzie[26]. |
| 6 czerwca 2005 | PodczasWWE Draft Lottery, posiadacz World Heavyweight ChampionshipBatista został przeniesiony do brandu SmackDown, podczas gdy WWE ChampionJohn Cena został przeniesiony do brandu Raw.[27] |
| 11 czerwca 2006 | Po tym jak WWE przywróciło ECW jako trzeci brand,Rob Van Dam został przeniesiony przez reprezentanta ECWPaula Heymana do nowego brandu. Podczas galiECW One Night Stand Van Dam wykorzystał walizkęMoney in the Bank i zdobył WWE Championship, przenosząc ten tytuł do brandu ECW[28] |
| 3 lipca 2006 | Edge pokonał Van Dama i zdobył WWE Championship, przenosząc tytuł z powrotem do brandu Raw[29]. |
| 23 lipca 2008 | Triple H został przeniesiony do brandu SmackDown podczasdraftu w 2008[29]. |
| 13 kwietnia 2009 | Triple H został przeniesiony ponownie do brandu Raw podczasdraftu w 2009[30]. |
| 29 sierpnia 2011 | Zakończenie pierwszego podziału na brandy. Od tego momentu, WWE Champion i World Heavyweight Champion mogli pojawiać się na obu tygodniówkach. Mistrzostwa zostały zunifikowane w grudniu 2013, tym samym dezaktywując World Heavyweight Championship. |
| 19 lipca 2016 | Powrót podziału na brandy. WWE ChampionDean Ambrose został przeniesiony do brandu SmackDown podczasdraftu. Nazwa tytułu mistrzowskiego została zmieniona na WWE World Championship[16]. W grudniu 2016 skrócono nazwę do WWE Championship[18]. |
| 1 listopada 2019 | WWE ChampionBrock Lesnar opuścił brand SmackDown i przeniósł się do branduRaw. |
| 28 kwietnia 2023 | Undisputed WWE Universal ChampionRoman Reigns został przeniesiony do brandu SmackDown podczasdraftu. |
W historii tytułu, aby wpasować się do charakteru wrestlera, dla niektórych z nich utworzono specjalne wersje pasów:
Wiele większa wersja tytułu została stworzona dlaAndré the Gianta przedWrestleManią III, lecz nigdy go w tej wersji nie posiadał[32]. Kolejna specjalna wersja tytułu została stworzona dla The Rocka, na której zawarto logo Brahma Bull na środku pasa w odpowiedzi na Smoking Skull Belt Austina, lecz nigdy nie ukazano go widzom w telewizji[33].
Wersja designu „Spinner” pasa, na której umieszczono złote i diamentowe ozdoby pasujące do charakteru hip-hopowego Ceny na tamten moment, weszła w życie 11 kwietnia 2005 i zrezygnowano z niej 18 lutego 2013. Oryginalnie, pas miał wskazywać na to do którego brandu on i jego właściciel należą. Kiedy go po raz pierwszy ukazano, na dolnej tabliczce można było przeczytać„SmackDown”, lecz zamieniono to na „Mon-Nite Raw” kiedy to John Cena został przeniesiony do brandu Raw. Wraz z ponownym przeniesieniem tytułu naSmackDown w 2008, napisRaw został zastąpiony drugim napisemWWE Champion. Edge zaprojektował kompletnie zmienioną wersję pasa inną niż „Rated R Spinner” podczas jego drugiego panowania, lecz ostatecznie jego wersja miała tylko zmienione logo WWE na grafikę z napisem „Rated-R Superstar”[34].
18 lutego 2013 naRaw, The Rock pokazał nowy pas WWE Championship. Nowy tytuł (który był częściowo tworzony przez Orange County Choppers zAmerican Chopper)[35][36][37] zawierał logo WWE (inkrustowane z diamentami) w siedmiokątnej głównej płycie pasa. Pod logiem znajdował się wielki napis „Champion”. Po bokach znajdowały się po dwie boczne płyty. Domyślnie (głównie kiedy tytuł jest zwakowany), boczne płyty zawierały czerwony globus i logo WWE, a także malutką koronę tuż nad nim. Kiedy wrestler zdobył ów tytuł, boczne płyty zostały podmieniane na wersje z grafikami/logami reprezentującymi danego mistrza (np. „Yes” Daniela Bryana).
Big Gold Belt, który był używany jako pas mistrzostwWCW Championship i World Heavyweight Championship, był używany w tandemie wraz z pasem WWF Championship kiedy to Chris Jericho zunifikował tytuły WWF i WCW na Vengeance 2001 formując niekwestionowane mistrzostwo. WłaścicielRaw Ric Flair zaprezentował Triple H’owi nowy pojedynczy pas Undisputed WWE Championship naRaw z 4 kwietnia 2002[38]. Wraz z unifikacją WWE Championship i World Heavyweight Championship w 2013, Big Gold Belt ponownie został używany w tandemie wraz z pasem WWE Championship w celu reprezentowania mistrzostwa WWE World Heavyweight Championship[39].
18 sierpnia 2014 podczas odcinka tygodniówkiRaw panujący mistrz Brock Lesnar, który zdobył tytuł w przeddzień na galiSummerSlam, zaprezentował nowy pojedynczy pas reprezentujący WWE World Heavyweight Championship, który był tylko odświeżoną wersją ówczesnego pasa WWE Championship. Główną zmianą było nowe logo WWE, oryginalnie używane dlaWWE Network. Tak jak wcześniej, można ujrzeć dominujące wielkie nowe logo WWE w siedmiokącie na centralnej płycie pasa, a poniżej znajduje się mały napis „World Heavyweight Championship”. Boczne płyty (w razie zwakowania) znów przedstawiały logo WWE na czerwonych globach (lecz tym razem bez korony) i panujący mistrz dalej miał własne grafiki na owych bocznych płytach. Tak jak w przypadku ujawnienia nowego pasa reprezentującego Undisputed WWE Championship, Big Gold Belt został porzucony i obecnie nie funkcjonuje jako mistrzostwo[40].
Po tym, jak Roman Reigns został Undisputed WWE Universal Championem na WrestleManii 38 w kwietniu 2022 roku, zarówno pasy Universal Championship, jak i WWE Championship zostały użyte w tandemie do reprezentowania niekwestionowanego tytułu, chociaż oba tytuły zachowały swoje indywidualne rodowody. 2 czerwca 2023 roku na odcinkuSmackDown, aby uczcić 1000 dni Reignsa jako Universal Champion, otrzymał nowy pojedynczy pas tytułowy do reprezentowania Undisputed WWE Universal Championship. Ma ten sam wzór „Network Logo” na czarnym pasku, ale logo WWE jest wysadzane czarnymi diamentami, ma tło z teksturą bryłek złota za logo, które zostało wykonane jako część metalowej płytki zamiast kolorowej skóry, oraz tekst na dole tablicy głosi „Undisputed Champion”; płyty boczne pozostały takie same. Pomimo tego, jego menedżerPaul Heyman nosił standardowe pasy Universal i WWE Championship do końca lipca[41]. Na stronie internetowej WWE zdjęcia poprzednich pasów tytułowych były nadal używane w historii poszczególnych tytułów każdego mistrzostwa aż do kwietnia 2024 roku, kiedy pas Undisputed WWE Universal Championship zastąpił obraz WWE Championship; historia tytułu Universal Championship pozostaje obrazem poprzedniego niebieskiego pasa.
W ostatnich latach stało się tradycją, iż WWE wysyła replikę WWE Championship dla zwycięzcówWorld Series,Super Bowl,Finałów NBA oraz zdobywcówPucharu Stanleya[42].
Osobny artykuł:Lista posiadaczy WWE Championship.WWE Championship zostało zaprezentowane w WWF w 1963. Wśród 55 oficjalnych posiadaczy i był zwakowany 11 razy. Pierwszym mistrzem byłBuddy Rogers[1], zaś najdłużej panującym mistrzem byłBruno Sammartino, który posiadał tytuł od 17 maja 1963 do 18 stycznia 1971, razem 2803 dni (7 lat, 8 miesięcy i 1 dzień). Bruno Sammartino posiada również rekord całkowitego najdłuższego panowania, w sumie 4040 dni[43]. Najkrócej tytuł posiadałAndré the Giant – oficjalny czas wynosi minuta i 48 sekund. Najmłodszym mistrzem jestBrock Lesnar, który zdobył tytuł w wieku 25 lat, zaś najstarszym jestVince McMahon, który wygrał go w wieku 54 lat.John Cena jest rekordzistą w ilości panowań jako mistrz – zdobył tytuł 17 razy.
Obecnym mistrzem jestDrew McIntyre, który jest w swoim trzecim panowaniu. Pokonał poprzedniego mistrzaCody’ego Rhodesa wThree Stages of Hell matchu na odcinkuSmackDown, 9 stycznia 2026[44].
| 1963–1970 | |
|---|---|
| 1970–1979 | |
| 1980–1989 | |
| 1990–1999 | |
| 2000–2009 | |
| 2010–2019 | |
| 2020–2029 |