Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

vi (program)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
vi
ilustracja
AutorBill Joy
Pierwsze wydanie1976
Język programowaniaC
System operacyjnyUnix
Rodzajedytor tekstu
LicencjaBSD
Strona internetowa


vi – ekranowy, modalny edytor tekstu, używany w systemachUnix. Jego autorem jestBill Joy. Nazwa pochodzi od angielskiegowyrazuvisual.

Układ klawiatury ADM3A, dla której Bill Joy napisał program vi. KlawiszEsc jest łatwo dostępny obokQ.

Edytorvi w praktyce został wyparty przez klony, takie jakVim,nvi(inne języki) lubelvis, które oferują bogatsze możliwości. Pozostaje jednym z narzędzi administratora ze względu na powszechność i jednolitośćimplementacji.

Użytkownikvi widzi na ekranie fragment treścipliku tekstowego, po którym może poruszać się (za pomocą kursorów), może dokonywać zmian tekstu i dopisywać nowy tekst. Edytorvi można uruchomić z argumentem będącym nazwą pliku. Jeżeli taki plik nie istnieje, to zostanie utworzony nowy.

Edytorvi w odróżnieniu od większości edytorów jestmodalny – w każdej chwili znajduje się w jednym z dwu trybów pracy:trybie wstawiania lubtrybie poleceń. Bezpośrednio po uruchomieniuvi znajduje się w trybie poleceń. Przejście do trybu wstawiania odbywać się może m.in. przez wydanie poleceniai (insert) luba (append). Poleceniavi nie wymagają potwierdzenia klawiszemEnter, wykonywane są natychmiast.

Przejście z trybu wstawiania do trybu poleceń odbywa się przez naciśnięcie klawiszaEsc.

W istocievi jest edytoremex działającym w trybie wizualnym, dlatego wszystkie polecenia edytoraex dostępne są także wvi. Poleceniaex wydawane w trybie poleceń poprzedzane są dwukropkiem: i wymagają potwierdzenia klawiszemEnter.

Polecenia

[edytuj |edytuj kod]

Zasugerowano, aby ta sekcja została przeniesiona doWikibooks. Proponowaną stroną docelową jestVim/Ściąga.

Polecenia edytora vi składają się z kilku grup.

Polecenia edycyjne:

  • a – wpisywanie tekstu za kursorem
  • A – wpisywanie tekstu na końcu aktualnej linii
  • i – wstawianie tekstu przed kursorem
  • I – wstawianie tekstu na początku aktualnej linii
  • o – utworzenie nowej linii poniżej aktualnej
  • O – utworzenie nowej linii powyżej aktualnej
  • R – zastępowanie tekstu
  • s – zastąpienie znaku wskazanego przez kursor
  • S – zastąpienie aktualnej linii
  • c – zmiana zaznaczonego tekstu
  • C – zmiana do końca linii

Polecenia zmieniające tekst:

  • x – skasowanie znaku wskazywanego przez kursor
  • X – skasowanie znaku przed kursorem
  • d – skasowanie wskazanego tekstu
  • dd – skasowanie aktualnej linii
  • d<liczba>d – skasowanie kilku wierszy określonych liczbą, począwszy aktualnej linii
  • D – skasowanie tekstu od aktualnej pozycji aż do końca linii
  • y – skopiowanie wskazanego tekstu do bufora pomocniczego
  • Y – skopiowanie linii tekstu do bufora pomocniczego
  • p – wstawienie tekstu za kursorem
  • P – wstawienie tekstu przed kursorem
  • J – połączenie linii
  • > – przesunięcie tekstu w prawo
  • < – przesunięcie tekstu w lewo
  • ! – przetworzenie tekstu przez polecenie systemowe i zastąpienie tego tekstu przez wyjście tego polecenia
  • r – zastąpienie znaku wskazywanego przez kursor
  • m – zaznaczenie linii tekstu
  • u – anulowanie ostatniej zmiany (ponowne wciśnięcie powoduje ponowne zastosowanie ostatniej zmiany)
  • . – powtórzenie polecenia

Polecenia sterujące kursorem:

  • 0 – przeniesienie kursora na początek linii
  • ^ – przeniesienie kursora na początek linii
  • $ – przeniesienie kursora na koniec linii
  • h – przeniesienie kursora w lewo
  • j – przeniesienie kursora w dół
  • k – przeniesienie kursora w górę
  • l – przeniesienie kursora w prawo
  • ^H – skasowanie znaku przed kursorem (klawisz← Backspace)
  • f – przeniesienie do przodu do podanego znaku
  • F – przeniesienie do tyłu do podanego znaku
  • t – przeniesienie do przodu przed wskazany znak
  • T – przeniesienie do tyłu przed wskazany znak
  • ; – powtórzenie ostatniego polecenia f, F, t, T
  • , – odwrócenie działania ostatniego polecenia f, F, t, T
  • | – ustawienie kursora w podanej kolumnie
  • % – odnalezienie pary dla wskazanego nawiasu
  • B – ustawienie kursora na początku poprzedniego słowa (słowo = ciąg znaków bez znaków białych)
  • W – ustawienie kursora na początku następnego słowa (słowo = ciąg znaków bez znaków białych)
  • H – przeniesienie kursora na górę ekranu
  • L – przeniesienie kursora na dół ekranu
  • :<liczba> – przeniesienie kursora do wiersza wskazanego liczbą
  • spacja – przeniesienie kursora w prawo

Polecenia sterujące ekranem:

  • ^F – przesunięcie okna ekranowego o jeden ekran do przodu
  • ^B – przesunięcie okna ekranowego o jeden ekran do tyłu
  • G – przesunięcie okna ekranowego do podanej linii
  • / – wyszukanie podanego wzorca w przód (po dojściu na koniec pliku kontynuowanie szukania od początku)
  • ? – wyszukanie podanego wzorca w tył (po dojściu na początek pliku kontynuowanie szukania od końca)
  • ^L – wyczyszczenie i przerysowanie ekranu
  • ^R – przerysowanie ekranu

Wybrane poleceniaex:

  • :q – wyjście z edytora pod warunkiem braku zmian od ostatniego zapisu
  • :q! – wyjście z edytora bez zapisania pliku
  • :w – zapisanie pliku
  • :wnazwa – zapisanie pliku pod nową nazwą
  • :w! – zapisanie pliku (z wymuszonym zapisaniem plików tylko do odczytu)
  • :wq – wyjście z edytora z zapisaniem pliku
  • :x – wyjście z edytora z zapisaniem pliku (bez zapisania przy braku zmian)
  • :x! – wyjście z edytora z zapisaniem pliku (bez zapisania przy braku zmian, z wymuszonym zapisaniem plików tylko do odczytu)
  • ZZ – wyjście z edytora z zapisaniem pliku
  • :enazwa – otworzenie pliku do edycji
  • :help – wyświetlenie pomocy
  • :xq – wyjście z edytora bez zapisania pliku (alternatywa dla:q!)

Przykładowe zestawy poleceń

  • : %s /<ciąg1> /<ciąg2> - Wyszukuje ciąg znaków pasujący do wzorca ciąg1 i zamienia go ciągiem2
  • : %sg /<ciąg1> /<ciąg2> - Wyszukuje ciąg znaków pasujący do wzorca ciąg1 i zamienia go ciągiem2 w całym dokumencie
  • :%s /^V^M / - Usuwa znaki ^M (^V jest znakiem nieinterpretowania znaku ^M)


vi i jego pochodne posiadają wystarczającą liczbę zwolenników do powstania tak zwanejwojny edytorowej między nimi a zwolennikamiEmacsa.

Zalety vi

[edytuj |edytuj kod]

Edytor vi pomimo pozornego anachronizmu nadal jest wykorzystywany przez administratorów iprogramistów. Jego największe zalety to:

  • z racji standaryzacji w ramachPOSIX edytor jest dostępny na każdym systemie uniksowym bez instalacji,
  • możliwość pracy w bardzo ubogim środowisku terminalowym – bez grafiki i przy ograniczonym zestawie znaków,
  • możliwość pełnoekranowej edycji plików nawet przy bardzo wolnym łączu – przez sieć dla każdej edycji przesyłane jest tylko tyle znaków, ile zostało wpisane, a odświeżany jest tylko niewielki fragment tekstu, którego dotyczy edycja.
  • w wielupowłokach po wydaniu poleceniaset -o vi możliwe jest korzystanie zwiersza poleceń jak z edytora vi. Wciskając klawiszEsc, przechodzi się do trybu poleceń, w którym możliwe jest sterowanie kursorem i wyszukiwanie w historii.

Zobacz też

[edytuj |edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Vi_(program)&oldid=78984875
Kategorie:
Ukryta kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp