 Interfejs użytkownika | |
| Producent | Robert S. Lange; Darrell Stavem |
|---|---|
| Architektura | |
| Aktualna wersja | 7.2 |
| Jądro | |
| Licencja | |
| Typpakietów | |
| Strona internetowa | |
VectorLinux (w skrócie VL) – bazująca naSlackwaredystrybucja systemu operacyjnegoGNU/Linux przeznaczona na platformęx86. Początkowo była rozwijana jedynie przez dwóchkanadyjskich programistów – Roberta S. Lange i Darrella Stavem, a obecnie w projekcie uczestniczy także społeczność skupiona wokół tego systemu.
Aktualnie istnieją i są rozwijane cztery edycje systemu VectorLinux: SOHO, Standard, Light oraz Live
Edycja SOHO (ang. small office/home – małe biuro/dom) została zaprojektowana dla nowoczesnychkomputerów i jest oparta naśrodowisku graficznymKDE. Zawiera między innymiLibreOffice,Java,GIMP,Xsane,CUPS,Xara Xtreme i różne aplikacje finansowe. Dostępne jest także wydanie Deluxe SOHO zawierające dodatkoweoprogramowanie.
Standard to trochę lżejsza niż SOHO edycja, wykorzystuje bowiem środowisko graficzneXfce[1]. Jest przeznaczona dla starszych maszyn, z mniejszą ilościąRAMU i wolniejszymprocesorem. Podstawową edycję Standard można za darmo ściągnąć ze strony producenta, natomiast za wersję Deluxe, zajmującą 2CD trzeba zapłacić 26dolarów. Wzbogaca ona system o dodatkowe oprogramowanie (m.in. KDE,OpenOffice.org) przy którego konfiguracji i użytkowaniu producent zapewnia dodatkowe wsparcie[2].
Wersja Light przeznaczona jest dla starszych komputerów. Została wyposażona w lekkiemenedżery okienJWM iFluxbox. Zawiera tylko niektóre z aplikacji dostępnych w edycji Standard, a jako przeglądarkę, klient mail orazczat wykorzystujeOperę. Dodatkowe programy dostępne są przez menedżera plików bądź po własnoręcznej kompilacji. Light Edition może być swobodnie używana nawet na komputerach posiadających jedynie 64 MB pamięci RAM.
Live Edition rozprowadzana jest jakobootowalne CDROMy zawierające system VectorLinux na płycie CD. Pozwala użytkownikowi na przetestowanie VL bez koniecznościpartycjonowania dysku i instalacji na nim systemu. Istnieje jednak możliwość zainstalowania Vector Linux z LiveCD, dlatego dostępne są dwa rodzaje edycji Live: SOHO oraz Standard.
Jednym z elementów wspólnych dla wszystkich edycji VectorLinux jest aplikacja służąca do administracji systemem – VasmCC (ang. Vector Administrative and Services Menu Control Center). Posiada nieskomplikowany interfejs, dzięki czemu podstawowe czynności administracyjne nie powinny stanowić problemu nawet dla początkujących użytkowników[3]. W sposób równoległy do standardowegoGUI dostępny jest takżetryb tekstowy. VasmCC znajduje się w systemie od wersji Vector 2.0 i jest stale aktualizowany. Inne narzędzia konfiguracyjne, takie jaknetconfig czyalsaconf również dostępne są w systemie.
Kolejny stały element w dystrybucji VectorLinux to menedżer pakietówslapt-get wraz z nakładką graficzną gslapt. W połączeniu z kompresjąLZMA i śledzeniem zależności gslapt oferuje użytkownikom VL szybką i sprawną instalację oraz wygodne usuwanie oprogramowania z systemu unikając tak zwanego „piekła zależności”. Kompresja plików za pośrednictwem lzma pozwala zarówno użytkownikom posiadającym niskie, jak i wysokie pasma skrócić czas pobierania.
Dla slapt-geta zostały napisane dwie nakładki graficzne. Pierwszą z nich był VL-APT, napisany przez deweloperów Vectora w odpowiedzi na zapotrzebowanie użytkowników na wygodne GUI do instalacji i zarządzania pakietami. gslapt został stworzony w tym samym celu, ale przez autora menedżera slapt-get. Do niedawna używanie zarówno gslapta, jak i VL-APTA było podobnie opłacalne, jednak ostatnie zmiany w slapt-gecie spowodowały, iżten drugi stał się nieaktualny, a co za tym idzie, deweloperzy VectorLinuksa zaczęli promować gslapta jako preferowaną metodę graficznego zarządzania pakietami.
Domyślna konfiguracja VL-APTA oraz gslapta zakłada korzystanie z repozytorium Vectora, które oferuje najważniejsze programy. Inne źródła (w tym także mirrory oficjalnychrepozytoriów) mogą być dodane poprzez opcje w ustawieniach lub przez edycjępliku tekstowego z konfiguracją slapt-geta (slapt-getrc).
W rzeczywistości, w VectorLinuksie nie jest rzadkością pobieranie (zgodnie z informacją o wersji w pliku /etc/slackware-version) i instalacja pakietów.tgz z oficjalnego repozytoriumSlackware, LinuxPackages.info, GnomeSlackBuild itd.[4]
VectorLinux używa pakietów.tlz (spakowanych lzma), aczkolwiek.tbz i.tgz również się obsługiwane.
